سید حسین سجادی بافقی استاد دانشگاه درگذشت + بیوگرافی

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، حسین سجادی بافقی و فوت حسین سجادی بافقی و بیماری حسین سجادی بافقی و بیوگرافی حسین سجادی بافقی و اخبار حسین سجادی بافقی و حواشی حسین سجادی بافقی و حسین سجادی بافقی کیست و حسین سجادی بافقی کجاست و چه خبر از حسین سجادی بافقی و حسین سجادی بافقی در بیمارستان و علت مرگ حسین سجادی بافقی و درگذشت حسین سجادی بافقی در نم نمک.

بیوگرافی و علت مرگ سید حسین سجادی بافقی

سید حسین سجادی بافقی فرزند سید ابوالحسن ابن آسید سلیمان از علما ، اساتید ونویسندگان معاصر به سال 1324خورشیدی در بافق به دنیا آمد.

مقدمات وادبیات عرب را در حوزه علمیه بافق ویزد از آخوند ملا غلامحسین ، سید جواد میرغنی زاده ، شیخ احمد علومی ، شیخ محمود علومی وعلاقمند به سال 1332 فراگرفته ودیپلم را در سال 1347 به صورت متفرقه اخذ کرد.

وی کارشناسی را در رشته روانشناسی از دانشگاه تهران به سال 1352 دریافت و برای ادامه تحصیل عازم آمریکا شد.

کارشناسی ارشد را در رشته مشاوره و راهنمایی از دانشگاه ایالتی جکسون آمریکا با پایان نامهعزت نفس و تفاوت عزت نفس دختران وپسران دانشجوی آمریکایی به زبان انگلیسی به سال 1359 گرفته و به دریافت درجه دکترا در رشته روانشناسی تربیتی ازدانشگاه ایالتی می سی سی پی آمریکا با پایان نامه خلاقیت کلامیبه زبان انگلیسی به سال 1364 نایل آمد.او دیروز 24مهرماه 1401 خورشیدی پس از تحمل 3سال بیماری درتهران به ملکوت اعلی پرکشید.

مسوولیت و فعالیت ها :

• عضو هیئت علمی دانشگاه تهران از سال1368
• رئیس دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تهران 1376 - 1374
• نماینده وزارت فرهنگ و آموزش عالی در شورای آموزش و پرورش بنیاد شهید تهران 1370
• عضو شورای برنامه ریزی شاخه روانشناسی تربیتی وزارت تحقیقات علوم و فناوری.
• عضو انجمن روانشناسی ایران.
• رئیس مرکز مشاوره دانشجویی دانشگاه تهران 1370
• تدریس در دانشگاه های مختلف تهران و قم.
• ارایه مشاوره روانی در مجتمع پزشکان شفا در تهران.

تعدادی از تالیفات مشتمل بر :

• خانواده و حقوق فرزندان از منظر قرآن و احادیثنشرآوای نور تهران 1393
• تالیف مشاوره ازدواج وخانواده : نظریه ها و رویکردها نشر آوای نور تهران 1394
• ترجمه یادگیری انسان از زان الیس آرمرد-نشردانشگاه تهران 1394
• ترجمه کاربرد روانشناسی در تدریساز لئونور درویل-نشر آوای نور تهران 1395