سردار محمدنبی رودکی کیست؟ + بیوگرافی

توضیحات: Namnamak; 11 آبان 1404

یکبار وقتی به اتفاق زین الدین از منطقه چم سری برمی گشتیم ، بشکه های فوگازی را دیدیم. این بشکه ها چهار لیتری ، دایره ای بودند ، اما چون کنار هم قرار می گرفتند ، شعاع عمل زیادی داشتند و خودشان یکدیگر را منفجر می کردند و جهنمی از آتش ایجاد می شد.

روایت سردار محمدنبی رودکی از عملیات محرم

به گزارش نم نمک ، عملیات محرم از تاریخ 1361/8/10 الی 1361/8/16 در جبهه جنوبی جنگ ، عین خوش- زبیدات و باهدف تصرف سرپل در منطقه العماره و آزادسازی ارتفاعات مرزی انجام شد.

در این عملیات که با طراحی و فرماندهی مشترک سپاه و ارتش اجرا شد ، رزمندگان خودی در سه مرحله موفق شدند؛ ارتفاعات 400 و 298، حوزه نفتی بیات ، نهر عنبر ، پل و پاسگاه چم سری و موسیان را آزاد کنند.

علاوه بر این ، جاده عین خوش- دهلران نیز از دید و تیر دشمن خارج شد و در مقابل ، شهرک طیب عراق در دید و تیررس خودی درآمد.

گفتنی است که سه رودخانه میمه ، دویرج و چیخواب فصلی هستند و بارندگی ، آب آن ها را تا ده برابر می افزاید. هنگام اجرای عملیات محرم نیز براثر بارش باران شدید ، برخی از رزمندگان خودی گرفتار سیلاب و جریان تند رودخانه شدند و اهداف این محور به تمامی تصرف نشد.

روایت سردار محمد نبی رودکی؛ فرمانده لشکر 19 فجر در دوران دفاع مقدس

(تیپ ما که بعدها لشکر شد) هشت گردان در اختیار داشت که در طی 10 روز عملیات ، همه را وارد عمل کردیم. از فرمانده گردان های ما آقای نکویی مهر ، احمد حقیقی ، گزنی و مجید سپاسی مجروح شدند. آقای رنجبر اسلاملو ، فرمانده گردان 981 و حسین مشفق جانشین گردان 963 به شهادت رسیدند. هرکدام از این ها که مجروح یا شهید می شدند ، جانشین ها جای آن ها را پر می کردند. این هشت گردان را در این عملیات چند مرتبه سازمان دهی کرده و به کار گرفتیم

شهادت حسین رنجبر اسلام لو فرمانده گردان 981

آقای حسین رنجبر اسلام لو یک هفته یا ده روز قبل از عملیات نزد من آمد و گفت پدرم فوت کرده و تکفل مادر و دو خواهرم و خانواده خودم همه به عهده من است ، من اصلاً یک حال دیگری دارم.

اولاً از این فشارها خسته شده ام؛ البته اگر بگویم از زندگی خسته شده ام خوب نیست ولی از این فشارهایی که بر دوشم است و باید همه این ها را حمایت کنم خسته شده ام ، نمی خواهم از عملیات هم عقب بمانم ولی اجازه می خواهم دو روز به مرخصی بروم و برگردم. من گفتم شما سه چهار روز هم بخواهید ، می توانید به مرخصی بروید. اخلاق من این گونه بود که فرمانده گردانها اگر مرخصی می خواستند می گفتم حالا که توجیه شده اید ، بروید بودن جانشینت کفایت می کند پس برو و سریع برگرد.

حسین رنجبر هم رفت مثل اینکه رفته بود با خانواده خداحافظی کند؛ چون بعدها خانواده اش گفتند در مرخصی رفتار دیگری با ما داشت و ما متوجه شدیم که شهید خواهد شد.

صبح عملیات گردان 981 به نزدیکی پاسگاه شرهانی رسیده بود. من و محسن پاکیاری با یک خشایار از رودخانه دویرج عبور کردیم ، چون هنوز آب به شدت جریان داشت. ما با آن خشایار پشت سر گردانها رفتیم و به خط رسیدیم. پیاده شدیم و صد متر جلو رفتیم تا پشت خط رسیدیم. قبل از اینکه به خط مقدم ، نزدیک پاسگاه شرهانی برسیم ، درحالی که بچه ها در حال پیشروی بودند ، رنجبر اسلام لو را دیدم. برادر اسدالله جرعه نوش جانشینش هم همراهش بود. سریع کالک را از خشایار در آوردیم و به او گفتم آقای رنجبر الآن شما اینجا هستید ، ما باید روی این ارتفاع 178 برویم ، شما تا شرهانی بروید ، من گردان بعدی را برای تصرف آنجا می فرستم.

ارتفاع 178 با چشم پیدا بود. شهید رنجبر اسلام لو با گروهان دومش حرکت کرد. ما هم کمی جلوتر رفتیم اما وقتی به خط رسیدیم در بیسیم به ما گفتند که آقای رنجبر اسلام لو به شهادت رسید. از طرف شیار بجلیه که تیراندازی می شد یک تعدادی از بچه ها از جمله ایشان به شهادت رسیده بودند.

همچنین در عملیات محرم ، پسرخاله ام ، عزیز فیروزی که پانزده یا شانزده سالش بود در آنجا به شهادت رسید. حبیب روزی طلب برادر شهید جواد روزی طلب نیز روی تپه 175 به شهادت رسید و تعداد دیگری از شهدای بنام که کادر تیپ بودند بالای این تپه مجروح یا شهید شدند تا اینکه موفق شدیم تپه 175 و 178 را تصرف و تثبیت کنیم.

برادرخانمم محمد نبی نطاق هم که آن موقع فقط پانزده ساله بود ترکش به گردنش خورد و جانباز شد. ایشان چون کمک تیربارچی بود ، نوار فشنگ دور گردن و کمرش بسته بود ، یک گلوله به یکی از فشنگها خورد ، پوکه آن در نخاعش فرورفت و قطع نخاع شد. بیش از 30 سال است که روی تخت است.

ما روز سوم عملیات با احمد عبدالله زاده که مسئول طرح و عملیات تیپ بود ، با تیپ 17 علی بن ابیطالب (ع) که سمت راست ما بود ، هماهنگی کردیم و روی تپه 400 الحاق کردیم.

تثبیت خط با کمک تیپ های دیگر

سلطان آبادی ، رفاهیت و جلال اکبری در دفع پاتک های عراق در منطقه نقش آفرینی کردند. یک برادر روحانی اهل یزد هم عبایش را دور کمرش می پیچید و مهمات می رساند. او وقتی سمت کانال ها روی تپه 400 رفت ، در پاتک تیر خورد و مجروح شد.

مهدی زین الدین ، فرمانده تیپ 17 علی بن ابی طالب (ع) ، گردان های جدید را آورد ، ما هم گردان جدیدی به جای گردان برادر نکویی مهر وارد عمل کردیم.

من مرتب در خط بودم ، گاهی در تپه 400، تپه 175، 178، گاهی هم در قرارگاه با ابوشهاب و مهدی زین الدین بودیم. یکبار وقتی به اتفاق زین الدین از منطقه چم سری برمی گشتیم ، بشکه های فوگازی را دیدیم. این بشکه ها چهار لیتری ، دایره ای بودند ، اما چون کنار هم قرار می گرفتند ، شعاع عمل زیادی داشتند و خودشان یکدیگر را منفجر می کردند و جهنمی از آتش ایجاد می شد.

در نهایت ما به اتفاق تیپ امام حسین (ع) و تیپ علی بن ابیطالب (ع) و تیپ 84 خرم آباد ، بعد از پاک سازی در امتداد جاده شرهانی خطمان را تثبیت کردیم.

حدود 10 روز از عملیات می گذشت که با فتح الله محمدی ، فرمانده سپاه بوشهر که برای بازدید از منطقه آمده بود ، من و رفاهیت به منطقه تپه رمل ها و زبیدات رفتیم. وقتی به مقر شرهانی برگشتیم ، در راه ، یکی از همراهان فرمانده سپاه بوشهر به وسیله خمپاره 60 شهید شد.

مقابله با پاتک بعثی ها با شهادت و مجروحیت تنی چند از فرماندهان

صبح بیست و یکم آبان 1361، دوباره پاتک عراقی ها به تپه های رملی زبیدات شروع شد. من به عنوان فرمانده تیپ از پاسگاه شرهانی به سمت راست محور رفتم و برای هدایت نیروها ، در خط حضور داشتم.

مجید سپاسی ، فرمانده گردان 973 در همان جا مجروح شد و برادر حسین مشفق ، جانشین ایشان فرماندهی گردان را برعهده گرفت.

حسن حق نگهدار را مسئول محور سمت راست و آقای توحیدی را به جای آقای صبوری که مجروح شد ، فرمانده گردان 983 گذاشتیم. در آن پاتک ، حسین مشفق که فرمانده گردان 973 شده بود ، نیز به شهادت رسید.

عباس یزدان پناه در این گردان شهید شد و آقای حق نگهدار ، مسئول محور ما هم مجروح شد. آقای شیروانی را به جای آقای نکویی مهر گذاشتیم که او هم مجروح شد. شیروانی هم در پاتک ها به شهادت رسید. آقای رشیدی از گردان 983 و آقای روحی پرور؛ فرمانده گروهان از گردان 981 مجروح شدند.

این ها شهدا و مجروحین کادر گردان ها بودند. آقای روحی پور در این عملیات به یک تانکر آب عراقی که به اشتباه به خط ما آمده بود ، کمین زد و سه نفر عراقی را که یکی از آن ها افسر بود ، اسیر کرد و به قرارگاه آورد.

پایان عملیات

در بیست و دوم آبان ، حسین خرازی من را صدا زد و با حسن باقری ، جلسه ای برای تصمیم گیری استقرار یگان ها در خط برگزار شد.

بنا به تصمیم آن جلسه که تا ساعت 11 شب طول کشید ، تیپ 44 قمر بنی هاشم (ع) را در منطقه زبیدات جایگزین ما کردند. ما نیروهایمان را به اردوگاه عقبه آوردیم و دوباره سازماندهی کردیم.

بیست و سوم آبان ماه گردان هایمان را به مرخصی فرستادیم و پرونده عملیات محرم تقریباً بعد از حدود دو هفته به پایان رسید.