چه چیزهایی برای آرتروز ضرر دارد؟

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، چه چیزهایی برای آرتروز ضرر دارد و برای درمان ارتروز چه بخوریم و برای جلوگیری از آرتروز چه بخوریم و کدام خوراکی ها برای مبتلایان به آرتروز مناسب نیست و آیا اب برای آرتروز ضرر دارد و آیا ماست برای آرتروز ضرر دارد و شیر برای ارتروز و کشک و آرتروز

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، ایا سیر برای ارتروز مفید است در نم نمک.

کدام خوراکی ها برای مبتلایان به آرتروز مناسب نیست؟

استئوآرتریت یا آرتروز بیماری تحلیل برنده مفاصل و شایع ترین فرم آرتریت است. آرتریت به معنای التهاب مفصل است. در واقع استئو آرتریت یک بیماری مفصلی مزمن است که در آن غضروف مفاصل تحمل کننده وزن بدن تحلیل می رود. اما چگونه می توان جلوی این عارضه را گرفت یا مشکلات ناشی از ابتلا به آن را تقلیل داد؟

خوردن غذاهایی که منجر به تقویت استخوان و عضلات می شود ، برای مبارزه با آرتروز مفید است که برخی از این غذاها به شرح زیر است :

• ماهی های روغنی ازجمله ساردین و سالمون
• روغن زیتون بسیار موثر بوده و خاصیت ضدالتهابی دارد.
• شیر ، ماست و پنیر حاوی کلسیم و ویتامین D
• گیاهان و سبزی های پررنگ نظیر اسفناج مفید است.
• کلم بروکلی ترکیباتی به نام سولفورفان دارد که مانع از پیشرفت استئو آرتریت می شود و با داشتن ویتامین K و C موجب تقویت استخوان ها می شود.
• چای سبز قادر به کاهش التهاب است و سرعت آسیب دیدگی غضروف را کند می کند.
• سیر علیه آنزیم های آسیب رساننده به غضروف وارد عمل می شود.
• آجیل با داشتن کلسیم ، منیزیم ، روی ، ویتامین E و فیبر در کنار اسید آلفا لینولنیک سیستم ایمنی را تقویت کرده و با آرتروز مبارزه می کند.

چه چیزهایی برای آرتروز ضرر دارد؟

توصیه می شود از خوردن شکر ، نوشابه ، چای شیرین ، قهوه طعم دهنده پرهیز شود تا التهاب کاهش یابد. پیتزا و گوش قرمز سبب التهاب در بافت چربی در بدن می شود و کربوهیدرات فراوری شده مانند نان سفید و چیپس ، اکسیدان پیشرفته گلیساسیون تولید کرده و سبب التهاب مفاصل می شوند.

به گزارش نم نمک ، شایع ترین مفاصل درگیر در این بیماری مفاصل دست ، ستون فقرات و مفاصل تحمل کننده وزن مانند لگن و زانو است. در صورتی که ابتلا به این بیماری ناشی از صدمات فیزیکی یا بیماری ها نباشد ، استئوآرتریت اولیه نامیده می شود که این بیماری اغلب به دلیل افزایش سن ایجاد می شود.

با افزایش سن ، پروتئین موجود در غضروف مفصلی از بین رفته که سبب لایه لایه شدن آنها و ایجاد شکاف های ریز در ناحیه غضروف می شود که در نهایت منجر به تخریب کامل غضروف می شود. استفاده مکرر مفصلی که غضروف مفصلی آن ساییده شده است به تدریج التهاب غضروف ، درد و تورم مفصل را به دنبال خواهد داشت.

با از بین رفتن عملکرد غضروف ، مابین استخوان ها اصطکاکی ایجاد می شود که سبب درد و محدودیت و خشکی در حرکت می شود. التهاب غضروف موجب تحریک استخوان سازی می شود که حاصل این فرآیند ایجاد خارهای استخوانی یا استئوفیت ها می باشد.

استئوآرتریت ثانویه ناشی از عوامل متعددی چون چاقی ، ضربات مکرر ، جراحی مکرر ، اختلالات متابولیسم ، ناهنجاری­ های مادرزادی مفصل ، نقرس ، دیابت ، اختلالات هورمونی و مشکلات ناشی از مشاغل خاص است.

استئوآرتریت زودرس را نیز می توان در وزنه برداران ، فوتبالیست ها و کارکنان ارتش به دلیل ضربات مکرر به بافت مفصل (رباط­ ها ، استخوان­ ها و غضروف مفصلی) مشاهده کرد.

چاقی ، افزایش سن ، جنس مونث ، نژاد سفید پوست و صدمات مکرر مرتبط با ورزش از جمله عوامل ایجاد کننده این بیماری محسوب می شود.

درمان این بیماری چند بخشی است و شامل فیزیوتراپی ، دارو و رژیم درمانی است. فیزیوتراپی و دارو توسط پزشک و رژیم غذایی و بررسی وضعیت وزن توسط کارشناس تغذیه صورت می گیرد. اکثریت افرادی که دچار بیماری استئوآرتریت می شوند دچار اضافه وزن و چاقی هستند که اولین قدم کاهش وزن است؛ زیرا این امر می تواند کیفیت زندگی و عملکرد فرد را تا حد قابل قبولی ارتقا دهد. نتایج یک مطالعه نشان داده است که تقریبا هر 500 گرم کاهش وزن حدود 4 برابر بار وارده به زانوها را کم می کند.

رژیم ضدالتهابی یک مداخله موثر در این بیماری است. طبق این رژیم به این بیماران توصیه می شود که مصرف میوه و سبزی به خصوص رنگ های تیره و زرد و نارنجی ، غلات کامل ، مصرف روغن های حاوی امگا 3 همچون روغن زیتون ، بذرک ، گردو ، دانه های کدو تنبل ، ماهی های چرب آب های سرد نظیر سالمون ، ساردین ، ادویه هایی مانند زنجبیل ، زردچوبه و رزماری و ماهی و مرغ را افزایش دهند. در مقابل باید مصرف سیب زمینی و پیاز به خاطر مواد ایجاد کننده التهاب ، تخم مرغ ، گوشت قرمز ، فست فودها ، غذاهای کنسروی ، شکر و قند و مواد غذایی حاوی شکر ، کربوهیدرات های ساده مثل نان سفید ، برنج سفید و لبنیات پرچرب را تا حد امکان محدود کنند.

باید توجه داشت استفاده از مکمل هایی همچون کندرویتین سولفات و گلوکز آمین هم مفید است و نتایج تحقیقات زیادی تاثیر سودمندی آنها را اثبات کرده اند که البته باید با توجه به شرایط فرد توسط پزشک تجویز شود.

چون این بیماری یک بیماری التهابی است برای مقابله با افزایش رادیکال های آزاد مصرف مواد غذایی حاوی آنتی اکسیدان مثل میوه و سبزی های رنگی با رنگ قرمز ، نارنجی و زرد بسیار کمک کننده خواهد بود. همچنین به دلیل دریافت ناکافی کلسیم و ویتامین D این بیماران با کمبود کلسیم و ویتامین D روبه رو هستند. بنابراین باید مکمل کلسیم و D را به صورت روزانه مصرف کنند.