علت فوت محمد غلامرضایی استاد دانشگاه + بیوگرافی

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، محمد غلامرضایی و فوت محمد غلامرضایی و بیماری محمد غلامرضایی و بیوگرافی محمد غلامرضایی و اخبار محمد غلامرضایی و حواشی محمد غلامرضایی و محمد غلامرضایی کیست و محمد غلامرضایی کجاست و چه خبر از محمد غلامرضایی و محمد غلامرضایی در بیمارستان و علت مرگ محمد غلامرضایی و درگذشت محمد غلامرضایی در نم نمک.

محمد غلامرضایی درگذشت

محمد غلامرضایی ، پژوهشگر و استاد دانشگاه ، از دنیا رفت.

قدرت الله طاهری ، استاد زبان فارسی دانشگاه شهید بهشتی ، با تایید خبر درگذشت گفت : بله متأسفانه صحت دارد و ایشان روز گذشته (شنبه ، 29 مهر) بر اثر ایست قلبی از دنیا رفت. 

 به گفته او ،   اطلاعات مراسم تشییع و خاکسپاری پیکیر محمد غلامرضایی متعاقبا اعلام خواهد شد.  

محمد غلامرضایی ، محقق و استاد دانشگاه به سال 1331 در خور و بیابانک به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را مطابق نظام آموزشی آن روزگار تا کلاس پنجم دبیرستان در شعبه ادبی در همان جا گذراند و کلاس ششم ادبی را در دبیرستان ایرانشهر یزد به پایان برد.

او در سال 1349 در رشته ادبیات فارسی دانشسرای عالی تهران پذیرفته و در سال 1352 فارغ التحصیل شد. همان سال در دوره فوق لیسانس ادبیات فارسی پژوهشکده فرهنگ ایران پذیرفته شد. در سال 1355 نیز  از آن موسسه فارغ التحصیل شد و به دوره دکترای ادبیات فارسی دانشگاه تهران راه یافت. او در سال 1359 از رساله دکترای خود با موضوع «داستان های غنایی منظوم» دفاع کرد.

در فاصله سال های 1349 تا 1357 ساکن تهران بود و در این ایام با مراکزی چون انجمن آثار ملی بنیاد فرهنگ ایران ، فرهنگستان ادب و هنر ، بنگاه ترجمه و نشر کتاب و دفتر مجله راهنمای کتاب همکاری داشت. او از سال 1357 به یزد رفت و در دانشسرای عالی این شهر که شعبه ای از دانشگاه تربیت معلم تهران بود ، استخدام شد. این موسسه بعدها با نام دانشگاه تربیت معلم یزد مستقل و سپس با دانشگاه یزد ادغام شد. او همچنین از سال 1371 تا 1378 عضو هیأت علمی دانشگاه یزد بود و از شهریور 1378 به دانشگاه شهید بهشتی منتقل شد.

 «سبک شناسی نثرهای صوفیانه : از اوایل قرن پنجم تا اوایل قرن هشتم» ، «سبک شناسی شعر پارسی از رودگی تا شاملو» ، «تَشته فُر : آیین زندگی در دهه های پیشین خور و بیابانک» ، «سی قصیده ناصرخسرو» ، «روش تحقیق و شناخت مراجع ادبی» ، «داستان های غنایی» و «ارج نامه محمد معین» از جمله آثار به جامانده از این استاد زبان فارسی است.