چرا ایران قطعنامه 598 را پذیرفت؟ + دلایل

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، دلایل پذیرش قطعنامه 598 و چرا ایران قطعنامه 598 را پذیرفت و قطعنامه 598 در نتیجه کدام عملیات بود و قطعنامه 598 در کدام عملیات تصویب شد و کدام عملیات بعد از پذیرش قطعنامه 598 انجام شد و متن کامل قطعنامه 598 و چرا ایران قطعنامه 598 را پذیرفت تاریخ یازدهم و دو خواسته ایران در قطعنامه 598 تاریخ یازدهم در نم نمک.

دلایل پذیرش قطعنامه 598 چه بود؟

سازمان ملل متحد هشت قطعنامه برای آتشبس در جنگ ایران و عراق صادر کرد که ایران هفت قطعنامه را نپذیرفت و قطعنامه 598 را هم در شرایط خاصی پذیرفت.

نخستین قطعنامه ، قطعنامه 479 بود. این قطعنامه پنج بندی شروع کننده جنگ را اعلام نکرده و در آن از تجاوز ، تعیین متجاوز و تنبیه متجاوز هم سخنی به میان نیامده بود. قطعنامه بعدی قطعنامه 514 بود و در شرایطی صادر شد که جمهوری اسلامی ایران با انجام عملیاتهای ثامنالائمه ، فتحالمبین و بیتالمقدس توانسته بود دشمن را در کلیه نقاط مرزی از خاک خود بیرون کند و ضربات مهلکی به نیروهای عراقی وارد نماید. این قطعنامه خواستار خاتمه کلیه عملیاتهای نظامی و عقب کشیدن نیرو ها به مرزهای شناخته شده بینالمللی شده بود؛ در حالی که ایران قبلا عراق را از خاک خود بیرون رانده بود! سپس قطعنامه های 522، 540، 552، 582 و 588 به تصویب رسیدند که مانند قطعنامه های قبلی همگی در راستای توقف جنگ و حمایت از عراق بودند.

پس از رد این هفت قطعنامه از جانب ایران ، شورای امنیت در تیرماه 1366، قطعنامه 598 را به اتفاق آرا به تصویب رساند. علیرغم نقاط ضعف بسیار این قطعنامه ، نکات مثبتی نیز در آن مشهود بود ، چرا که این قطعنامه در شرایطی صادر شد که ما عراق را از خاک خود بیرون رانده و کیلومتر ها در خاک عراق - برای وادار نمودن بعثی ها به پذیرش شرایط بر حق ایران - پیشروی نموده بودیم و دست برتر در جنگ را داشتیم.

ارزیابی قطعنامه 598

برخی نکات مثبت قطعنامه 598 شامل موارد زیر است :

- اظهار تأسف از نقض قوانین انساندوستانه بینالمللی و اشاره به بمباران مراکز صرفا مسکونی غیرنظامی و حملات به کشتیرانی بیطرف یا هواپیما های کشوری و کاربرد سلاح های شیمیایی.

- بند ششم قطعنامه که مصمم است مسئولیت منازعه را مشخص کند ، به طور کامل تأمینکننده خواسته ایران از دبیرکل است.

- بند هفتم قطعنامه بیانگر این نکته است که شورای امنیت موضوع بازسازی دو کشور را مورد توجه قرار داده است. این بند در کنار بند ششم که تعیین متجاوز را مورد توجه قرار میدهد ، میتواند متضمن پرداخت غرامت جنگی از سوی کشور متجاوز باشد.

- بند هشتم قطعنامه ترتیبات امنیتی منطقه را با نظر کشور های آن مورد توجه قرار میدهد که کاملا مورد نظر جمهوری اسلامی ایران است.

در ادامه جنگ اتفاقاتی رخ داد و تجزیه وتحلیل اوضاع باعث شد تا امام خمینی (ره) در پیامی در بیست و نهم تیرماه 67 قبول قطعنامه 598 را اعلام نمایند.

شرایط کشور در آستانه پذیرش قطعنامه

آیت الله خامنه ای شرایط کشور در آستانه پذیرش قطعنامه را اینگونه توصیف می کنند :

«این قطعنامه که زیر فشار سهمگین رزمندگان اسلام بر پیکر دشمن صادر شد ، سندی است که شعار دفاع مقدس ما در آن تأمین گردیده بود و اجرای کامل آن ، دشمن را به شکست قطعی میرسانید و لذا هرگز جمهوری اسلامی آن را رد نکرد. آنچه برای ایران اسلامی مطرح و موجب عدم شتاب در قبول آن میشد ، اصرار بر تنبیه متجاوز به قدر کافی در میدان های نبرد و نیز بیاعتمادی در اجرای میثاق های بینالمللی توسط قدرت های بزرگ بود. از صدور قطعنامه تا قبول رسمی آن از سوی جمهوری اسلامی ، دنیا شاهد سنگینترین ضربات نیرو های اسلام بر دشمن و فتوحات بزرگ رزمندگان ما بر دشمن در جبهه های جنگ از سویی و فشار های همه جانبه از سوی حامیان رژیم عراق علیه ایران اسلامی از سوی دیگر بود. حصر اقتصادی ، حمله به تأسیسات ما در خلیج فارس و تمرکز بیسابقه نیرو های نظامی آمریکا و ناتو در اطراف مرز های آبی و هوایی و حتی تجاوز به آنها ، بخشی از این فشار ها بود؛ به طوری که تقریبا هیچ فشار ممکن باقی نماند ، مگر آنکه بر ملت ایران وارد شد و رژیم آمریکا تقریبا بهطور مستقیم وارد صحنه شد. تهدیدها ، بمباران های وسیع شیمیایی و جنایت حمله به شهر ها و هواپیمای مسافربری و کشتی غیرنظامی و اثبات اینکه استکبار در حمایت از عراق آمادگی برای دست یازیدن به هر جنایتی دارد ، بخشی از حوادث این دوران است.»

1368/06/30

ایشان در موقعیت دیگری در دفاع از امام خمینی و در مورد علت قبول قطعنامه فرمودند :

«قبول قطعنامه از طرف امام ، به خاطر فهرست مشکلاتی بود که مسئولین آن روز امور اقتصادی کشور مقابل روی او گذاشتند و نشان دادند که کشور نمیکشد و نمیتواند جنگ را با این همه هزینه ، ادامه دهد. امام مجبور شد و قطعنامه را پذیرفت. پذیرش قطعنامه ، به خاطر ترس نبود ، به خاطر هجوم دشمن نبود ، به خاطر تهدید امریکا نبود ، به خاطر این نبود که امریکا ممکن است در امر جنگ دخالت کند. چون امریکا قبل از آن هم در امر جنگ دخالت میکرد. وانگهی ، اگر همه دنیا در امر جنگ دخالت میکردند ، امام رضواناللَه علیه ، کسی نبود که رو برگرداند. برنمیگشت. آن ، یک مسأله داخلی بود ، مسأله دیگری بود.

در تمام عمر ده ساله حیات مبارک امام رضوان اللَه تعالی علیه ، پس از پیروزی انقلاب ، یک لحظه اتفاق نیفتاد که او به خاطر سنگینی بار تهدید دشمن ، در هر بُعدی از ابعاد ، دچار تردید شود. این ، یعنی همان برخورداری از روحیه حسینی.»

1375/03/14

آثار و منافع قبول قطعنامه

رهبر انقلاب آثار و برکات قبول قطعنامه را اینگونه تشریح می کنند :

«قبول قطعنامه 598 از سوی جمهوری اسلامی و رهبر عظیمالشأن فقید آن ، توطئه وسیع دشمن را بار دیگر با هدایت الهی به خود او برگرداند و دشمن را که تحت شعار صلحطلبی ، به هر جنایتی دست میزد ، خلع شعار کرد. شاید مشیت الهی بر این بود که با قبول قطعنامه ، حقانیت جمهوری اسلامی بیش از پیش در جهان آشکار شود و ملت ایران به هدف های اساسی خود در سطح بینالمللی نزدیکتر گردد. با این ابتکار جمهوری اسلامی ، دشمن در دو راهی شکست قرار گرفت : اگر اجرا شود ، ایران اسلامی به خواسته های خود رسیده است و اگر اجرا نشود ، داعیه همیشگی جمهوری اسلامی مبنی بر لزوم قطع ریشه تجاوز و رابطه میان تجاوز عراق و حاکمیت سلطه در جهان و اینکه رژیم عراق در ادعای صلحطلبی صداقت نداشته است ، به اثبات میرسد و بیاعتمادی به قرار های ساخته قدرت ها که جمهوری اسلامی همواره مدعی آن بوده است ، در میان ملت ها رایج خواهد شد و آن ها را بر تکیه فقط به نیروی خویش ، تشویق خواهد کرد.»

1368/06/30

یکی از شاهکار های رهبری امام خمینی

پیامی که امام خمینی به مناسبت پذیرش قطعنامه 598 صادر نمودند ، یکی از شاهکار های رهبری ایشان بود. امام خمینی در این پیام هم از زحمات رزمندگان تقدیر نمودند و هم شرایط و تلخی قبول قطعنامه را تشریح کردند و به شبهات مربوط به پایان جنگ پاسخ دادند و راه آینده را ترسیم نمودند؛ به عبارت دیگر در این پیام ، کارنامه جنگ تحمیلی و دورنمای آینده انقلاب و نظام با ظرافت و آینده نگری خاصی تشریح گردیده است.

در این پیام به مهمترین شبهه در مورد هشت سال دفاع مقدس پاسخ گفته شده است :

«در آینده ممکن است افرادی آگاهانه یا از روی ناآگاهی در میان مردم این مسأله را مطرح نمایند که ثمره خون ها و شهادت ها و ایثار ها چه شد. این ها یقینا از عوالم غیب و از فلسفه شهادت بیخبرند و نمیدانند کسی که فقط برای رضای خدا به جهاد رفته است و سر در طبق اخلاص و بندگی نهاده است حوادث زمان به جاودانگی و بقا و جایگاه رفیع آن لطمه‏ای وارد نمیسازد و ما برای درک کامل ارزش و راه شهیدانمان فاصله طولانی را باید بپیماییم و در گذر زمان و تاریخ انقلاب و آیندگان آن را جستجو نماییم. مسلم خون شهیدان ، انقلاب و اسلام را بیمه کرده است. خون شهیدان برای ابد درس مقاومت به جهانیان داده است و خدا میداند که راه و رسم شهادت کور شدنی نیست و این ملت ها و آیندگان هستند که به راه شهیدان اقتدا خواهند نمود.»

در این پیام در مورد راه آینده انقلاب آمده است :

«من در میان شما باشم و یا نباشم به همه شما وصیت و سفارش میکنم که نگذارید انقلاب به دست نااهلان و نامحرمان بیفتد. نگذارید پیشکسوتان شهادت و خون در پیچ و خم زندگی روزمره خود به فراموشی سپرده شوند.»

در این پیام بر پایان نیافتن رویارویی جمهوری اسلامی با استکبار جهانی تأکید شده است :

«بغض و کینه انقلابیتان را در سینه ‏ها نگه دارید؛ با غضب و خشم بر دشمنانتان بنگرید؛ و بدانید که پیروزی از آن شماست.»