بیوگرافی زنان دانشمند فراموش شده تاریخ علم

زنان فراموش شده

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، زنان فراموش شده تاریخ علم و دانشمند زن ایرانی و زنان دانشمند تاریخ و زنان دانشمند جهان و دانشمند زن ایرانی محجبه و بهترین زنان دانشمند جهان و مردان دانشمند و زنان دانشمند مسلمان و زنان فیزیکدان در نم نمک.

زنان فراموش شده تاریخ علم چه کسانی هستند؟

به گزارش نم نمک و به نقل از فیز ، مارت گوتیه(Marthe Gautier) ، محقق و پزشک فرانسوی ، یکی از بسیار زنانی بود که نقش زیادی در اکتشافات علمی ایفا کرده اند اما افتخار تلاش های علمی آنها نصیب همکاران مردشان شده است. در ادامه به تنها چند مورد از زنانی می پردازیم که نتیجه تلاش هایشان گاهی به سرقت رفته ، جوایز مهم علمی به همکارانشان اهدا شده و تاریخ کارها و تلاش های آنها را به فراموشی سپرده است.زنان فراموش شدهزنان فراموش شده

مارت گوتیه

گوتیه که روز شنبه 30 آوریل در سن 96 سالگی درگذشت ، در سال 1958 کشف کرد که افراد مبتلا به سندرم داون نسبت به سایر افراد یک کروموزوم بیشتر دارند.

مارت گوتیه

او در سال 2014 به مجله ساینس(Science) گفت ، زمانی که نتوانسته به طور دقیق کروموزوم مورد نظر را با میکروسکوپ کم توان خود شناسایی کند ، ساده لوحانه لام های خود را به ژروم لژون(Jerome Lejeune) ، ژنتیک شناس قرض داده است.

او شش ماه بعد از دیدن مقاله ای با موضوع کشف کروموزوم 21 به نام لژون در حالی که نام او با غلط املایی به عنوان نفر دوم ذکر شده بود ، شوکه شد. در سال 1994 کمیته اخلاقی موسسه تحقیقات پزشکی INSERM فرانسه اعلام کرد که به نظر می رسد لژون کاشف اصلی این کشف مهم نبوده است.

روزالیند فرانکلین(Rosalind Franklin)

این شیمی دان بریتانیایی اولین کسی بود که ساختار مارپیچ دوگانه دی ان ای را کشف کرد. فعالیت های او منجر به ایجاد تصویر اشعه ایکس معروف موسوم به تصویر 51(Photo 51) در سال 1952 شد.

روزالیند فرانکلین(Rosalind Franklin)

فرانسیس کریک(Francis Crick) و جیمز واتسون(James Watson) در آن زمان بر روی نظریه مشابهی کار می کردند و تحقیقات آنها پیش از فرانکلین در مجله ای مشابه منتشر شد. این موضوع باعث شد که بسیاری تصور کنند که مطالعه فرانکلین صرفاً از نظریه این دو نفر پشتیبانی می کند. کریک و واتسون در سال 1962 برای این کشف جایزه نوبل پزشکی را دریافت کردند. این درحالی است که فرانکلین چهار سال قبل از آن در سن 37 سالگی جان خود را در اثر سرطان تخمدان که احتمال می رود در اثر کار روزانه با درجات بالای اشعه ایکس ایجاد شده باشد ، از دست داد. مشخص نیست که اگر فرانکلین زنده بود موفق به دریافت جایزه نوبل می شد یا خیر.

کریک در نامه ای متعلق به سال 1961 که در سال 2013 منتشر شد ، اهمیت کار فرانکلین در تعیین ویژگی های خاص مولکول دی ان ای را تصدیق کرد.

جاسلین بل برنل(Jocelyn Bell Burnell)

جاسلین بل برنل ، اخترفیزیکدان بریتانیایی ، اولین تپ اخترهای رادیویی را در سال 1967 زمانی که دانشجوی کارشناسی ارشد بود ، کشف کرد.

جاسلین بل برنل(Jocelyn Bell Burnell)

اما آنتونی هویش(Antony Hewish) ، استاد راهنمای پایان نامه او و یک ستاره شناس مرد دیگر جایزه نوبل فیزیک را در سال 1974 برای این کشف دریافت کردند و برنل از این جایزه بی نصیب ماند.

لیزه مایتنر(Lise Meitner)

لیزه مایتنر فیزیکدان اتریشی-سوئدی ، یکی از افراد مهم و کلیدی در کشف شکافت هسته ای بود و به همین دلیل آلبرت انیشتین به او لقب ماری کوری آلمانی را داده است.

لیزه مایتنر(Lise Meitner)

او و همکارش اتو هان(Otto Hahn) در سال 1939 در مجله نیچر مقاله معروف خود در مورد شکافت هسته ای را منتشر کردند.

با این حال ، اتو هان تنها کسی بود که جایزه نوبل شیمی را در سال 1944 برای این کشف بزرگ دریافت کرد این در حالی است که بسیاری هر دوی این افراد را شایسته دریافت نوبل می دانستند.

چین-شیونگ وو(Chien-Shiung Wu)

چین-شیونگ وو ، فیزیکدان چینی-آمریکایی ، بر روی پروژه منهتن کار می کرد و آزمایش وو که یک آزمایش فیزیک ذرات و فیزیک هسته ای بود را در سال 1956 به انجام رساند.

چین-شیونگ وو(Chien-Shiung Wu)

آزمایش او قانون بقای پاریته(conservation of parity) را که پیش از آن یک قانون اساسی طبیعت در نظر گرفته می شد ، رد کرد. اما باز هم همکاران مرد او بودند که جایزه نوبل فیزیک را در سال 1975 برای این تحقیق دریافت کردند. فعالیت های او باعث شد که به او لقب مادام کوری چینی بدهند.

این فهرست می تواند ادامه پیدا کند و زنان دانشمندی که در بالا به آن ها اشاره کردیم ، معدود کسانی هستند که با گذشت چندین دهه ، مشارکت هایشان به رسمیت شناخته شده است.

باور بر این است که نقش همسران ، مادران و دختران دانشمندان مرد ، از جمله همسر اول اینشتین ، میلوا ماریچ(Mileva Marić) ریاضیدان و فیزیکدان ، مدت ها است که نادیده گرفته می شود.

در سال 1993، مارگارت روسیتر(Margaret Rossiter) ، مورخ آمریکایی ، سرکوب سیستماتیک مشارکت زنان در پیشرفت علم را به افتخار ماتیلدا جوسلین گیج(Matilda Joslyn Gage) ، فعال حقوق بشر ، اثر ماتیلدا نامید.

ناتالی پیگارد-میکو(Natalie Pigeard-Micault) ، مورخ فرانسوی ، به خبرگزاری فرانسه گفت که حتی امروزه در کتب درسی مدارس به نقش زنان در تاریخ علم کمتر پرداخته شده است.

او با اشاره به اینکه از ماری کوری همیشه به عنوان فردی «استثنایی» یاد می شود ، گفت : عدم اشاره به نام زنان دانشمند این تصور را ایجاد می کند که تعداد انگشت شماری از زنان در تحقیقات علمی نقش داشته اند.

نظرات
0 0
نظرات