Namnamak

اسامی برندگان نوبل فیزیک از ابتدا تاکنون + بیوگرافی
Namnamak
اسامی برندگان نوبل فیزیک از ابتدا تاکنون + بیوگرافی

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ،  جدول برندگان نوبل فیزیک از ابتدا تاکنون و نوبل فیزیک و برندگان نوبل فیزیک و برنده آمریکایی نوبل فیزیک و برنده نوبل فیزیک در جدول و از برندگان نوبل فیزیک و نوبل فیزیک امسال و جایزه نوبل فیزیک و برنده نوبل فیزیک 1949 در جدول و دومین زن دریافت کننده جایزه نوبل فیزیک در نم نمک.

اسامی برندگان نوبل فیزیک از ابتدا تاکنون

جایزه نوبل فیزیک هر ساله توسط آکادمی سلطنتی علوم سوئد به دانشمندان در زمینه های مختلف فیزیک تعلق می گیرد.اسامی برندگان نوبل فیزیک از ابتدا تاکنون + بیوگرافیاسامی برندگان نوبل فیزیک از ابتدا تاکنون + بیوگرافی

این یکی از پنج جایزه نوبل است که در سال 1895 توسط آلفرد نوبل برای مشارکتهای برجسته در زمینه های فیزیک ، شیمی ، ادبیات ، اقتصاد٬ صلح و فیزیولوژی یا پزشکی اهدا می شود. این جایزه توسط بنیاد نوبل اداره می شود و توسط یک کمیته که متشکل از پنج عضو منتخب آکادمی علوم سلطنتی سوئد هستند به برندگان اعطا می شود.

برندگان نوبل فیزیک

اولین نوبل فیزیک

اولین جایزه نوبل فیزیک در سال 1901 به ویلهلم کنراد رونتگن از آلمان اهدا شد. هر جایزه شامل یک مدال ، یک دیپلم افتخار و جایزه نقدی است که در طول سال های مختلف مقدار آن متفاوت بوده است. در سال 1901، مقدار جایزه رونتگن ، 150٬782 کرون بود.

در سال 2008، این جایزه به ماکوتو کوبایاشی و شیهید ماسکاوا که مقدار آن 10٬000٬000 کرون سوئد (اندکی بیش از € 1 میلیون ، یا 1٫4 میلیون دلار آمریکا) بود اهدا شد. این جایزه سالانه در استکهلم در تاریخ 10 دسامبر برابر با سالگرد درگذشت آلفرد نوبل به برندگان اهدا می شود.

جان باردین تا به حال دو بار در سال 1956 و 1972 برنده این جایزه شده است. همچنین ماری کوری در فیزیک سال 1903 و شیمی در سال 1911 برنده جایزه نوبل شده است. ویلیام لورنس براگ جوان ترین برنده این جایزه است؛ او این جایزه را در سال 1915 در 25سالگی به دست آورد.

ماری کوری ، ماریا ژئوپرت مایر (سال 1963) و دانا استریکلند (سال 2018) تنها زنانی هستند که برنده این جایزه شده اند. از سال 1901 تا سال 2016 این جایزه به 203 نفر اهدا شده است.

جایزه نوبل فیزیک در سال های 1916، 1931، 1934، 1940، و 1942 به هیچ کس اعطا نشد.

برندگان نوبل فیزیک

اسامی کامل برندگان نوبل فیزیک از ابتدا تاکنون
سال برندگان نوبل فیزیک ملیت بر اساس
1901 ویلهلم رونتگن آلمان کشف پرتوهای رونتگن پرتوهای ایکس
1902 هندریک لورنتز هلند تأثیر مغناطیس بر تابش یا اثر زیمان
پیتر زیمان هلند
1903 هانری بکرل فرانسه کشف پرتوزایی خودبه خودی ، مطالعه پدیده های تابشی در کشف رونگتن
پیر کوری فرانسه برای تحقیق مشترک درباره پدیده رادیو اکتیویته که توسط بکرل کشف شده بود.
ماری کوری لهستان       فرانسه
1904 لرد ریلی بریتانیا بررسی چگالی گازها و کشف آرگون
1905 فیلیپ لنارت آلمان کار بر روی پرتوهای کاتدی
1906 جوزف جان تامسون بریتانیا رسانش الکتریکی گازها
1907 آلبرت آبراهام مایکلسون آمریکا ساخت سنجش افزارهای دقیق اپتیکی و کاربردهای طیف نمایی و سنجه شناختی
1908 گابریل لیپمن فرانسه روش بازآفرینی رنگ در عکاسی بر اساس پدیده تداخل
1909 گولیلمو مارکونی ایتالیا توسعه ارتباط تلگرافی بی سیم
کارل فردیناند برون آلمان
1910 یوهان دیدریک وان در والس هلند ارایه معادلات حالت گازها و مایعات
1911 ویلهلم وین آلمان به خاطر کشف قوانین تابش گرما
1912 گوستاف دالن سوئد به خاطر اختراع تنظیم کننده های خودکار ، که در فانوسهای دریایی و راهنماهای شناور به کار می رود ، فانوس دریایی
1913 هایک کامرلینگ اونس هلند پژوهش درباره فیزیک دماهای پایین و تولید هلیم مایع
1914 ماکس فون لائو آلمان برای کشف تفرق پرتوهای ایکس توسط بلورها
1915 ویلیام هنری براگ بریتانیا تحلیل ساختار بلوری توسط پرتوهای ایکس
ویلیام لورنس براگ بریتانیا
1916 اعطا نشده
1917 چارلز گلوور بارکلا بریتانیا کشف پرتوی ایکس مشخصه عناصر
1918 ماکس پلانک آلمان برای خدمات او به پیشرفت فیزیک با کشف کوانتای انرژی
1919 یوهانس اشتارک آلمان کشف اثر دوپلر در پرتوهای کانالی و شکافته شدن خطوط طیفی تحت تأثیر میدان الکتریکی
1920 شارل ادوارد گیوم سوئیس به خاطر کشف ناهنجاری های آلیاژ فولاد-نیکل که برای ساخت ابزار اندازه گیری دقیق فیزیکی کاربرد دارد
1921 آلبرت اینشتین آلمان       آمریکا به خاطر خدماتش به فیزیک نظری و به خصوص به دلیل توضیح هایش در مورد اثرهای فوتوالکتریک
1922 نیلز بور دانمارک به خاطر پژوهش بر ساختار اتمی و تابشهای اتمی
1923 رابرت میلیکان آمریکا برای اندازه گیری بار الکتریکی بنیادی و پژوهش بر اثر فتو الکتریک
1924 کارل مان گیورگ سیگبن سوئد کشف و پژوهشهای او درباره طیف نمایی پرتوی ایکس
1925 جیمز فرانک آلمان کشف قوانین برخورد الکترونها به اتم
گوستاو هرتز آلمان
1926 ژان باتیست پرن فرانسه پژوهش بر روی نا پیوستگی در ساختار ماده و به ویژه کشف تعادل رسوب گذاری
1927 آرتور هالی کامپتون آمریکا کشف اثری که به نام او نام گذاری شد ، اثر کامپتون
چارلز تامسون ریس ویلسون بریتانیا کشف روش آشکارسازی مسیر ذرات باردار در بخار متراکم
1928 اون ویلانز ریچاردسون بریتانیا کار بر روی پدیده ترمیونیک و به خصوص برای کشف قانونی که به نام او نام گذاری شد
1929 لویی دوبروی فرانسه کشف طبیعت موجی الکترون ها
1930 سی وی رامان هند به خاطر کار بر روی تفرق نور و کشف اثری که به نام او نام گذاری شد ، پراکندگی رامان
1931 اعطا نشده
1932 ورنر کارل هایزنبرگ آلمان به خاطر ابداع مکانیک کوانتمی که کاربردهای آن علاوه بر چیزهای دیگر به کشف فرم های الوتروپیک هیدروژن انجامید ، مکانیک کوانتوم
1933 آروین شرودینگر اتریش کشف مدل های جدید پرباری در نظریه اتمی
پل دیراک بریتانیا       آمریکا
1934 اعطا نشده
1935 جیمز چدویک بریتانیا کشف نوترون
1936 ویکتور فرانتس هس اتریش       آمریکا کشف تابش کیهانی ، پرتو کیهانی
کارل دیوید اندرسون آمریکا کشف پوزیترون
1937 کلینتون دیویسون آمریکا کشف آزمایشگاهی تفرق الکترون ها توسط بلورها
جرج پاجت تامسون بریتانیا
1938 انریکو فرمی ایتالیا       آمریکا آزمایش وجود عناصر جدید رادیو اکتیو تولید شده توسط تابش نوترونی و به خاطر کشف واکنش هسته ای توسط نوترون های کند.
1939 ارنست ارلاندو لارنس آمریکا ابداع و تکامل سیکلوترون و نتایج به دست آمده توسط آن به خصوص شناسایی عناصر رادیو اکتیو مصنوعی ، شتاب دهنده حلقوی
1940 اعطا نشده
1941 اعطا نشده
1942 اعطا نشده
1943 اتو اشترن آمریکا کمک به پیشرفت روش باریکه ملوکولی ، کشف گشتاور مغناطیسی
1944 ایزیدور ایزاک رابی آمریکا ابداع روش تشدید برای ثبت خواص مغناطیسی هسته های اتم ها
1945 ولفگانگ پاولی اتریش کشف اصل طرد پاولی
1946 پرسی ویلیام بریجمن آمریکا اختراع وسیله ای برای تولید فشارهای فوق العاده زیاد و کشفهایی که از این طریف در زمینه فیزیک فشارهای بالا داشته است ، فیزیک فشاربالا
1947 ادوارد ویکتور اپلتون بریتانیا پژوهش هایش در مورد فیزیک جو بالایی ، به خصوص به خاطر کشف لایه معروف به اپلتون
1948 پاتریک بلاکت بریتانیا تکمیل روش اتاقک ابری ویلسون ، و واقعیتهایی که به وسیله این روش در زمینه های فیزیک هسته ای و تابش کیهانی کشف کرد.
1949 هیدکی یوکاوا ژاپن اثبات وجود مزونها بر پایه تحقیقات نظریش درباره نیروهای هسته ای.
1950 سیسل فرانک پاول بریتانیا برای تکمیل و گسترش روش نور نگاشتی فرایندهای هسته ای و کشفهایش در مورد مزونها.
1951 جان داگلاس کاکرافت بریتانیا در مورد استحاله هسته های اتمی به وسیله ذرات اتمی دارای شتاب.
ارنست والتون ایرلند
1952 فلیکس بلوخ سوئیس       آمریکا به خاطر روش های جدید درباره اکتشافها و آزمایش های تشدید مغناطیسی هسته
ادوارد میلز پورسل آمریکا
1953 فریتز زرنیکه هلند برای اختراع میکروسکوپ تباین فاز و روش های مریوط به آن
1954 ماکس برن بریتانیا به خاطر تحقیقات بنیادی اش در مکانیک کوانتمی به خصوص برای تعبیر احتمالاتی او از تابع موج.
والتر بوث آلمان برای ارائه روش تطابق و کشفهایش با بکارگیری این روش
1955 ویلیس اوژن لمب آمریکا پیدا کردن ساختار ریز طیف هیدروژن
پولیکارپ کوش آمریکا به منظور محاسبه دقیق گشتاور مغناطیستی الکترون
1956 جان باردین آمریکا برای مطالعه و تحقیق در مورد نیمرسانها و پیدا کردن اثر ترانریستور
والتر هاوسر براتین آمریکا
ویلیام شاکلی آمریکا
1957 تسونگ-دائو لی تایوان       آمریکا به منظور تحقیق درباره قوانین پاریته که در نهایت منجر به کشف های مهمی در مورد ذرات بنیادی شد
چن نینگ یانگ تایوان       آمریکا
1958 پاول چرنکوف روسیه به خاطر کشف و تعبیر اثر چرنکوف ، تابش چرنکوف
لیا فرانک روسیه
ایگور یوگنیویچ تام روسیه
1959 اوون چمبرلین آمریکا برای کشف پادپروتون
امیلیو گینو سگر ایتالیا       آمریکا
1960 دونالد آرتور گلایزر آمریکا به منظور ساخت و اختراع اتاقک حباب
1961 رابرت هافستاتر آمریکا «به خاطر مطالعات بدیع اش در مورد پراکنش الکترون در هسته های اتمی و کشفهایش در مورد ساختار نوکلئون ها»
رودولف لودویگ موسباور آلمان «برای تحقیف درباره جذب تشدیدی پرتوهای گاما و کشف اثری که به نام خود او می باشد.»
1962 لو لانداو روسیه «به خاطر نظریه بدیع اش درباره ماده چگال ، به خصوص در مورد هلیوم مایع.»
1963 یوجین ویگنر آمریکا «به خاطر کشف و کاربرد اصول بنیادی تقارن و تدوین نظریه هسته اتم.»
ماریا ژئوپرت مایر آمریکا «به منظور تحقیق بر روی ساختار پوسته ای هسته»
جی. هانس دی. جنسن آلمان
1964 نیکولای باسوف روسیه «به خاطر کارهای اساسی اش در زمینه الکنرونیک کوانتومی ، که منجر به ساخت نوسانگرها و تقویت کننده ها بر پایه اصل میزر-لیزر شد.»
الکساندر میخایلوویچ پروخورف روسیه
چارلز هارد تاونز آمریکا
1965 ریچارد فاینمن آمریکا «به مننظور مطالعه در مورد الکترودینامیک کوانتومی که اثرات مهمی در فیزیک ذرات بنیادی دارد.»
جولیان شوینگر آمریکا
سین ایترو تومونوجا ژاپن
1966 آلفرد کاستلر فرانسه «برای گسترش راهکارهای اپتیکی برای تحقیق در مورد تشدید هرتزی در اتم ها»
1967 هانس بته آمریکا به خاطر کارهای ارزشمند او در زمینه واکنش های هسته ای و به خصوص کشفیات او درباره تولید انرژی در ستارگان.
1968 لوئیس والتر آلوارز آمریکا «به منظور گسترش و ارتقاء فیزیک ذرات بنیادی ، به خصوص درباره حالتهای تشدیدی.»
1969 موری گل-مان آمریکا «به خاطر مشارکتش در طبقه بندی ذرات بنیادی ، و برهم کنش آن ها و کشفهایش در این مورد»
1970 هانس اولوف گوستا آلفون سوئد «به منظور تحقیقاتش در مورد مغناطوهیدرودینامیک ، و استفاده آن در فیزیک پلاسما»
لوئی نل فرانسه «برای تحقیق درباره پادفرومغناطیس و فری مغناطیس ، در فیزیک حالت جامد»
1971 دنیس گابور بریتانیا «به منظور پیدا کردن مبانی تمام نگاری»
1972 جان باردین آمریکا «برای ارائه نظریه ای در باره ابررسانایی ، نظریه بی سی اس»
لئون نیل کوپر آمریکا
جان رابرت شریفر آمریکا
1973 لئو ایساکی ژاپن «کشف پدیده تونل زنی در نیمه رساناها و ابر رساناها»
ایوار جیاور آمریکا       نروژ
بریان دیوید جوزفسون بریتانیا «به منظور تحقیقاتش درباره خصوصیات عبور ابر جریان از سد تونلی.»
1974 مارتین رایل بریتانیا «به خاطر کشف تپ اخترهاو کارهای انجام گرفته در زمینه نجوم رادیویی»
آنتونی هویش بریتانیا
1975 آگه بوهر دانمارک «به منظور پیدا کردن ارتباط میان حرکت جمعی و حرکت ذره ، و ایجاد نظریه ای درباره ساختار هسته اتم»
بن روی ماتلسن دانمارک
لئو جیمز رینواتر آمریکا
1976 برتون ریکتر آمریکا «برای کشف یک ذره بنیادی مهم.»
ساموئل چائو چونگ تینگ آمریکا
1977 فیلیپ وارن اندرسن آمریکا «به منظور کارهای انجام گرفته در زمینه سیستم های مغناطیستی و سیستم های نامنظم.»
نویل فرانسیس مات بریتانیا
جان هاسبورک وان ولک آمریکا
1978 پیوتر کاپیتسا روسیه «به خاطر کارهایش روی فیزیک دماهای پایین.»
آرنو آلان پنزیاس آمریکا «به خاطر کشف تابش میکروموجی زمینه کیهانی ، تابش زمینه کیهانی»
رابرت وودرو ویلسون آمریکا
1979 شلدون لی گلاشو آمریکا «به منظور تحقیق در مورد مدل وحدت یافته نیروهای ضعیف و الکترومغناطیس و به خاطر پیش بینی در مورد جریان های بی اثر (خنثی).»
عبدالسلام پاکستان
استیون واینبرگ آمریکا
1980 جیمز کرونین آمریکا «به خاطر کشف موارد نقض اصول تقارن بنیادی در واپاشی مزون های کائون خنثی.»
وال لوگسدون فیچ آمریکا
1981 نیکولاس بلومبرگر آمریکا برای مشارکت در مورد طیف نمایی لیزری
آرتور لئونارد شالو آمریکا
کای سیگبان سوئد برای تحقیقاتش درباره پیشبرد طیف نمایی الکترونی با تفکیک زیاد.
1982 کنت ویلسن آمریکا برای ارائه روشی در مورد تحلیل پدیده های بحرانی
1983 سابراهمانین چاندراسکار هند       آمریکا به پاس کارهایش در مورد ساختار و تحول ستاره ها.
ویلیام آلفرد فاولر آمریکا به منظور بررسی درباره تشکیل عناصر شیمیایی در عالم.
1984 کارلو روبیا ایتالیا به خاطر سهم تعیین کننده اش در پروژه بزرگ که به کشف ذرات میانی W و Z منجر شد.
سیمون ون درمیر هلند
1985 کلاوس فون کلیتسینگ آلمان به منظور پیدا کردن اثر کوانتومی هال
1986 ارنست روسکا آلمان برای ساختن میکروسکوپ الکترونی
گرد بینینگ آلمان به خاطر ساخت میکروسکوپ الکترونی تونلی روبشی ، میکروسکوپ تونلی روبشی
هاینریش روهرر سوئیس
1987 یوهانس جرج بدنورز آلمان برای کشف ابر رسانایی گرم.
کارل الکساندر مولر سوئیس
1988 لیان لدرمن آمریکا به خاطر آزمایش هایشان با باریکه نوترینو و کشف نوترینوی موئون.
ملوین شوارتز آمریکا
جک اشتینبرگر آمریکا
1989 نورمن فاستر رمزی آمریکا به خاطر کشفهایش در زمینه طیف نمایی تشدید اتمی ، که به ساخت میرز هیدروژن و ساعت اتمی منجر شد.
هانس جرج دهملت آمریکا برای ارائه روشی به منظور دام اندازی اتم های منفرد.
ولفگانگ پل آلمان
1990 جروم ایزاک فریدمان آمریکا به مظور پژوهشهایشان در مورد پراکنش الکترونها از هسته ها ، که بیان کننده کوارک در نوکلئونهاست.
هنری وی کندال آمریکا
ریچارد ادوارد تایلور کانادا       آمریکا
1991 پیر-ژیل دوژن فرانسه به منظور پیدا کردن آرایش مولکولها در موادی مثل بلورهای مایع ، ابر رسانها ، پولیمرها.
1992 جورج چرپک فرانسه به منظور مشارکتش در ذره سنج و کارهایشان در رابطه با آشکارسازی الکترونی سریع برای ذرات پر انرژی.
1993 راسل هالس آمریکا به منظور کشف نوع جدیدی از تپ اختر ، که این کشف امکانات تازه ای برای مطالعه جاذبه به وجود آورد.
جوزف تیلور آمریکا
1994 برترام برکهاوس کانادا برای توسعه طیف سنجی نوترونی و برای مشارکت های پیشگام به توسعه تکنیک های پراکندگی نوترون برای مطالعات فیزیک ماده چگال
کلیفورد گلنوود شال آمریکا برای توسعه روش پراش نوترون و برای کمک به توسعه تکنیک های پراکندگی نوترونی برای مطالعات فیزیک ماده چگال
1995 مارتین لویز پرل آمریکا برای کشف لپتون تاو و برای مشارکتهای پیشگام تجربی به فیزیک لپتون
فردریک رینز آمریکا برای شناسایی نوترینو و برای مشارکتهای پیشگام در فیزیک لپتون
1996 دیوید موریس لی آمریکا برای کشف ابرشاره هلیوم
داگلاس دین اشرفت آمریکا
رابرت کلمن ریچاردسون آمریکا
1997 استیون چو آمریکا برای توسعه دادن روش های سرد کردن و به دام انداختن اتم ها با نور لیزری
کلود کوهن تانوژی فرانسه
ویلیام دانیل فیلیپ آمریکا
1998 رابرت لافلین آمریکا برای کشف جدید از یک فرم مایع کوانتومی
هورست لودویگ اشتورمر آلمان       آمریکا
دانیل چی تسوئی آمریکا
1999 خرارد توفت هلند برای مشخص کردن ساختار کوانتومی از فعل و انفعالات الکتروضعیف در فیزیک
مارتینیوس ولتمن هلند
2000 ژورس آلفروف روسیه برای توسعه نیمه رسانا هترواستراکچرز مورد استفاده در سرعت بالا واوپتو الکترونیک
هربرت کرومر آلمان       آمریکا
جک کیلبی آمریکا برای مشارکت در اختراع تراشه
2001 اریک آلن کرنل آمریکا برای دستیابی به چگالش بوز-اینشتین در رقیق کردن گازها از اتم های قلیایی ، و برای مطالعات اولیه اساسی خواص میعانات
کارل ادوین ویمن آمریکا
ولفانگ کترله آلمان
2002 ریموند دیویس پسر آمریکا برای سهم پیشگام دراخترفیزیک ، به ویژه برای تشخیص نوترینوهای کیهانی
ماساتوشی کوشیبا ژاپن
ریکاردو جیاکونی آمریکا برای کمک های پیشگام به فیزیک نجومی ، که منجر به کشف منابع اشعه کیهانی شد.
2003 آلکسی آلکسیویچ آبریکوسوف روسیه       آمریکا برای کمک های پیشگام به تئوری ابررسانایی و ابرشاره
ویتالی لازاریویچ گینزبرگ روسیه
آنتونی جیمز لگت بریتانیا       آمریکا
2004 دیوید گراس آمریکا برای کشف آزادی مجانبی در نظریه نیروی هسته ای قوی
دیوید پولیتزر آمریکا
فرانک ویلچک آمریکا
2005 روی جی. گلوبر آمریکا برای همکاری در نظریه کوانتومی انسجام نوری
جان هال آمریکا برای مقالات خود جهت توسعه مبتنی بر لیزر ، دقت طیف بینی ، روش شانه بسامد نوری
تئودور هانش آلمان
2006 جان ماتر آمریکا برای کشف شکل مربوط به تابش جسم سیاه و ناهمسانگردی در تابش زمینه کیهانی
جرج اسموت آمریکا
2007 آلبر فر فرانسه کشف مقاومت مغناطیسی بزرگ
پتر گرونبرگ آلمان
2008 ماکوتو کوبایاشی ژاپن کشف منشأ تقارن شکسته و اثبات وجود حداقل سه دسته از کوارک ها در طبیعت
شیهید ماسکاوا ژاپن
یوایچیرو نامبو آمریکا کشف مکانیسم شکست خود به خود تقارن در ذرات زیراتمی
2009 چارلز کائو هنگ کنگ       بریتانیا       آمریکا پژوهش منجر به اختراع فیبر نوری برای مخابرات نوری
ویلارد بویل کانادا اختراع سی سی دی یا ردیاب نور ، دستگاه بارجفت شده
جرج ئی. اسمیت آمریکا
2010 آندره گایم روسیه       هلند برای آزمایش های پیشگامانه در رابطه با مواد دوبعدی گرافین
کنستانتین نووسلف روسیه       بریتانیا
2011 آدم ریس آمریکا برای کشف انبساط شتابان جهان از طریق ابرنواخترهای دوردست.
سال پرلموتر آمریکا
برایان اشمیت آمریکا       استرالیا
2012 سرژ هاروش فرانسه برای پیداکردن روش های آزمایش تک سیستم های کوانتمی
دیوید واینلند آمریکا
2013 پیتر هیگز بریتانیا برای کشف بوزون هیگز
فرانسوا انگلرت بلژیک
2014 ایسامو آکاساکی ژاپن برای ابداع دیودهای کارآمد منتشرکننده نور آبی (ال ای دی)
هیروشی آمانو ژاپن
شوجی ناکامورا ژاپن       آمریکا
2015 تاکاکی کاجیتا ژاپن برای کشف نوسان نوترینو که نشان داد نوترینو دارای جرم است.
آرتور بی مک دانلد کانادا
2016 دیوید جی تاولس بریتانیا       آمریکا برای کشف نظری تغییر حالت های توپولوژیکی و حالت های توپولوژیکی ماده.
دانکن هالدین بریتانیا       آمریکا
جان مایکل کوسترلیتز بریتانیا       آمریکا
2017 راینر وایس آلمان       آمریکا برای آشکارسازی خیزابه های گرانشی و رصدخانه موج گرانشی تداخل لیزری (آشکارساز لایگو).
کیپ تورن آمریکا
بری بریش آمریکا
2018 آرتور اشکین آمریکا برای نوآوری های نوآورانه در زمینه «فیزیک لیزر» ، به ویژه انبرک نوری و کاربرد آن در سیستم های بیولوژیکی.
ژرار مورو فرانسه برای نوآوری های نوآورانه در زمینه «فیزیک لیزر» ، به ویژه روش منحصربه فرد تولید «پالس های نوری نازک با شدت بالا».
دانا استریکلند کانادا
2019 جیم پیبلس کانادا      آمریکا «کشفیات نظری در زمینه کیهان شناسی فیزیکی»
میشل مایور  سوئیس «کشف سیاره فراخورشیدی پگاسی51 در اطراف ستاره ای شبیه خورشید»
دیدیه کلاز  سوئیس
2020 راجر پنروز بریتانیا «کشف ارتباط تشکیل سیاهچاله و نظریه نسبیت عام»
راینهارد گنتزل آلمان «کشف شیء فشرده با جرم بسیار بالا در مرکز کهکشان راه شیری»
آندره آ ام. گز آمریکا
2021 سیوکورو مانابه ژاپن      آمریکا «برای مدل سازی های مرتبط با تغییرات اقلیمی و گرمایش زمین»
کلاوس هسلمان آلمان
جیورجیو پاریسی ایتالیا «برای کشف اثر متقابل پدیده های به هنجار و نامنظم و نوسانات در سامانه های فیزیکی از مقیاس اتمی تا سیاره ای»
2022 آلن اسپکت فرانسه «برای آزمایش های تجربی بر روی فوتون های درهم تنیده ، اثبات شکست نامساوی های بل و پیشگامی برای علم اطلاعات کوانتمی»
جان کلاوسر آمریکا
آنتون زیلینگر اتریش
2023 آن لوییلیه سوئد «برای روش های تجربی که پالس های اتوثانیه ای نور را برای مطالعه دینامیک الکترون در ماده تولید می کنند»
فرنتس کراوس آلمان
پی یر آگوستینی فرانسه
2024 جان هاپفیلد آمریکا "برای اکتشافات و اختراعات اساسی که یادگیری ماشین را با شبکه های عصبی مصنوعی امکان پذیر می کند"
جفری هینتون بریتانیا-کانادا
2025 جان کلارک آمریکا برای کشف "پدیده تونل زنی مکانیکی کوانتومی در مقیاس ماکروسکوپی و کوانتیده شدن انرژی در یک مدار الکتریکی"
میشل دوره آمریکا
جان مارتینیس آمریکا

برندگان نوبل فیزیک

نظرات
نظرات
در ادامه بخوانید
بیوگرافی چهره ها