جمشید هاشم پور الان کجاست و چه می کند؟

جمشید هاشم پور کدام فیلمش را بیشتر دوست دارد؟

به گزارش نم نمک ، به تازگی جمعی از مدیران سینمایی به دیدار جمشید هاشم پور رفتند ، بازیگری که نقش هایش همچنان در ذهن مخاطبان باقی مانده است و در این دیدار این بازیگر درباره بهترین نقش اش صحبت کرده است.

در ادامه گزارشی را که از سوی روابط عمومی سازمان سینمایی درباره این دیدار منتشر شده است ، می خوانیم : «سینما فقط پرده ای برای نمایش فیلم ها نیست؛ گاهی چهره هایی هستند که بخشی از حافظه جمعی تماشاگران با نام و تصویر آنها گره خورده است. جمشید هاشم پور از همین چهره هاست؛ بازیگری که طی چند دهه حضور در سینمای ایران ، از «تاراج» و «یوزپلنگ» تا «عقاب ها» ، «مادر» و «استشهادی برای خدا» ، برای چند نسل از مخاطبان خاطره ساخته است و حتی در سال های اخیر ، با وجود آنکه مثل گذشته حضور پررنگی در آثار سینمایی ندارد ، اما باز هم وقتی در قابی قرار می گیرد ، کفه ترازو به سمت او سنگینی می کند.

در ایام روز ملی سینما ، رائد فریدزاده با همراهی اتابک نادری بازیگر و مدیرکل مرکز هنرهای نمایشی ، حسین سیفی معاون توسعه مدیریت و منابع سازمان ، مسعود نجفی مدیرکل روابط عمومی و حجت طباطبایی مدیرکل حوزه ریاست ، با حضور در منزل جمشید هاشم پور (این بازیگر پیشکسوت) ، با او دیدار و گفت وگو کردند؛ دیداری که خیلی زود به مرور خاطرات سال های دور سینما ، از روزهای دشوار فیلمبرداری تا همکاری با نام های ماندگار سینمای ایران ، تبدیل شد.

در این دیدار تصاویری از نقش های ماندگار این بازیگر مرور شد و صحبت از سکانس هایی شد که هنوز پس از سال ها در حافظه سینمادوستان مانده اند؛ از جمله سکانس عاشقانه پایانی فیلم «مزرعه پدری» که رئیس سازمان سینمایی ، از آن به عنوان یکی از عاشقانه ترین سکانس های سینمای ایران یاد کرد؛ لحظه ای که به باور فریدزاده ، از صحنه های خاص و ماندگار سینمای ایران است.

خاطره که به میان می آید ، نام «تاراج» و «یوزپلنگ» نیز در گفت وگو جان می گیرد. هاشم پور از علاقه خود به این آثار گفت و از فیلم هایی یاد کرد که بخشی از مسیر حرفه ای او را شکل دادند؛ آثاری که در سال های فعالیت او ، تصویری متفاوت از حضور یک بازیگر در سینمای ایران ارائه کردند.

بخش دیگری از این گفت وگو به دشواری های فیلمبرداری در سال هایی اختصاص داشت که امکانات و تجهیزات امروز در سینما وجود نداشت.

هاشم پور با یادآوری یکی از صحنه های پرخطر در فیلم «عقاب ها» ، از بدلکاری با هلیکوپتر گفت؛ صحنه ای که در آن خبری از امکانات و تمهیدات ایمنی امروز نبود و بازیگر ناچار بود با طناب و کمترین تجهیزات ، در مقابل دوربین قرار گیرد.

او از صحنه ای گفت که قرار بود هلیکوپتر از پشت تپه عبور کند و دوربین لحظه حرکت آن را ثبت کند. شرایط آن قدر دشوار بود که هر لحظه امکان بروز حادثه وجود داشت ، اما کار باید انجام می شد.

هاشم پور در مرور این خاطره ، با خنده از لحظاتی یاد کرد که فاصله میان یک بازی موفق و یک حادثه جدی ، تنها چند ثانیه بود ، اما او مجبور شد بیش از 8 بار ریسک خطر را به جان بخرد ، تنها برای کمتر از چند ثانیه نمایش بر روی پرده نقره ای.

در ادامه ، نام زنده یاد ساموئل خاچیکیان نیز به میان آمد؛ کارگردانی که هاشم پور از همکاری با او با احترام یاد کرد و او را انسانی خوب و کاربلد دانست؛ کسی که لقب «آریا» را برای او برگزید و تا سال ها مخاطبان او را با این نام می شناختند.

خاطرات هاشم پور تنها به فیلم ها محدود نماند و به همکاران قدیمی نیز رسید. از مجید مظفری تا فرهاد قائمیان و فرامرز قریبیان ، بازیگرانی که هم کلام با هاشم پور بودند و او در مقاطع مختلف با آنها هم بازی بود ، یاد شد. در میان این خاطرات ، یاد زنده یاد خسرو شکیبایی نیز گرامی داشته شد؛ بازیگری که قرار بود در «استشهادی برای خدا» بازی کند ، اما به دلیل بازی در برف و سرما نپذیرفت و در نهایت قرعه به نام هاشم پور افتاد.

هاشم پور در بخشی دیگر از صحبت هایش از دوره ای یاد کرد که تراشیدن موی سر و ظاهر متفاوت او به یکی از ویژگی های شناخته شده اش تبدیل شده بود؛ دوره ای که زینال بندری و این ظاهر ، مخاطبان زیادی پیدا کرده بود و حتی برای مدتی محدودیت هایی برای ادامه این شکل از حضور او ایجاد شد.

در میان همه این خاطرات ، وقتی از هاشم پور پرسیده شد کدام یک از آثارش را بیشتر دوست دارد ، او از «استشهادی برای خدا» به کارگردانی علیرضا امینی نام برد؛ فیلمی که به گفته خودش ، کار دشواری بود و شرایط گریم و اجرای نقش در برف و سرما نیز دشواری های خاص خود را داشت.فیلمی که برایش نامزد دریافت سیمرغ بلورین شده بود و بر شانه هایش ننشست.

اما شاید مهم ترین بخش این دیدار ، نه مرور فیلم ها و نه خاطره بازی ها ، بلکه صحبت درباره جایگاه جمشید هاشم پور در حافظه چند نسل از مخاطبان سینمای ایران بود؛ بازیگری که نامش برای بسیاری از مردم ، یادآور بخش مهمی از تاریخ سینمای ایران است و هنوز هم حضورش می تواند خاطرات سال های دور را زنده کند.

رئیس سازمان سینمایی در این دیدار با قدردانی از سال ها حضور و نقش آفرینی هاشم پور در سینمای ایران ، از او برای خاطراتی که برای نسل های مختلف ساخته است ، تشکر کرد و حضور در کنار این بازیگر پیشکسوت را افتخاری برای خود و سینمای ایران دانست.

دیدار در حالی به پایان رسید که به گفته اتابک نادری ، پشت در خانه همیشه نشانی از علاقه مردم به این چهره قدیمی سینما دیده می شود؛ مردمی که به گفته او ، هرگاه برای دیدنش آمدند ، عکس گرفتند و خاطره ای تازه از دیدار با بازیگری را ثبت کردند که خودش ، سال هاست بخشی از خاطرات سینمایی آنهاست و او همواره با روی گشاده پذیرای آنها بوده است.»

بیوگرافی جمشید هاشم پور

جمشید هاشم پور با نام هنری جمشید آریا متولد 3 فروردین 1323 بازیگر ایرانی است.

وی در 24 سالگی با فیلم جهنم سفید (1347) ساخته ساموئل خاچیکیان پا به عرصه بازیگری گذاشت و تاکنون در بیش از 100 فیلم و 3 مجموعه نمایش خانگی نقش ایفا کرده است. در اختتامیه شانزدهمین جشنواره بین المللی فیلم مقاومت ، از وی برای یک عمر فعالیت هنری تجلیل شد.