حسین تبریزی کارگردان الان کجاست؟ + بیوگرافی

توضیحات: Namnamak; 14 دی 1403

نشست سریال «سوجان» با موضوع سه نسل از زنان ایرانی برگزار شد.

نشست سریال سوجان

نشست سریال «سوجان» با موضوع سه نسل از زنان ایرانی برگزار شد. در این نشست که با حضور حسین تبریزی (کارگردان) و میثم آهنگری (تهیه کننده) و جمعی از بازیگران همراه بود ، موضوعاتی مرتبط به زنان از جمله حضور در اجتماع و فضای سیاسی جامعه ، آموزش ، ازدواج و فرزندآوری مد نظر قرار گرفت. پرسش درباره روند ساخت و همچنین محتوای این مجموعه در کنار نقدهایی که تاکنون از سوی بینندگان و کارشناسان مطرح شده است از دیگر موضوعات مورد بحث بود.

غزاله اکرمی (بازیگر نقش سوجان) ، علی مرادی (بازیگر نقش قربان) ، زهرا جهرمی (بازیگر نقش طلا) ، پریسا دوستی (انیس) ، افشین غیاثی (جاوید) ، بهادر زمانی (سهراب) ، حدیث نیکرو (مادرحوا) و شیرین محسنی (زیبا مادر قربان) بازیگران حاضر در نشست بودند.

به ضعف های «سوجان» واقفم

حسین تبریزی کارگردان سریال «سوجان» با اشاره به اینکه برای ساخت این سریال در معاونت استان های صداوسیما با چالش های فراوانی روبه رو بوده اند ، در عین حال گفت که تلاش کرده است حق مطلب را در این سریال ادا کند و نقاط ضعف سریال را امری بدیهی دانست.

او در ادامه گفت : ما در درجه اول با فیلمنامه ای روبه رو بودیم که با نگاه زنانه نوشته شده بود و خیلی از موضوعاتی که الان در کار دیده می شود یادگارِ خود نویسنده کار بود. تنها کاری که ما در فیلمنامه داشتیم ، پرداخت بیشتر به شخصیت ها و بُعد و عمق دادن به آنها بود. نگاه اصلی خودِ من به عنوان سازنده کار این بود که مخاطبم را درگیر کنم و حداقل این اجازه را به او ندهم که کانال تلویزیون را عوض کند. بر این اساس ، بیشتر ، نگاه عام را ملاک خودم قرار دادم که با هر گویش و لهجه ای که جلو می رویم ، آن فراگیری را از کار نگیرم و بتواند از مرزهای بومی و اقلیتی فراتر برود. برای مثال صنعت سینمای ترکیه شاید قبلا از ما الگو می گرفت ولی حالا می بینیم که سریال هایی می سازند که تقریبا همه جهان را درگیر خود کرده است. در سریال «سوجان» ما هم سعی کردیم با این الگو جلو برویم و به مخاطب احترام گذاشتیم.

به گفته تبریزی برخی از بخش های فیلمنامه کم و کسری هایی داشت که در اجرا باید اصلاح می شد و این اتفاق افتاد. او گفت : وقتی نویسنده کاری را می نویسد به اجرای آن فکر نمی کند؛ در نتیجه من فیلمساز وظیفه دارم که از آن محتوا حراست کنم و پرداختی را انجام دهم که حق مطلب را ادا کنم. این اتفاق در «سوجان» افتاد. هیچ کاری نیست که ضعف نداشته باشد و من هم به ضعف های «سوجان» واقفم. اما باید در نظر گرفت که ساخت سریال در معاونت استان های صداوسیما که یکی از فقیرترین معاونت هاست ، با چالش های فراوانی همراه است.

می خواستیم بیننده با تماشای تصاویر «سوجان» آرامش بگیرد

به گفته تبریزی ساخت سریال «سوجان» را سه سال پیش با دلار 12 هزار تومن شروع و آن را با دلار 77 هزار تومان تمام کردند اما کسی در نقدها این مشکلات را نمی بیند.

او گفت : تلویزیون در ساخت کاری مثل «سوجان» خلاء داشت و از پرداختن به موضوعات خانوادگی ، عشق و ملودرام کمی فاصله گرفته بود. در این کار قرار بود گیلانی را نشان دهم که در فیلم ها تاکنون ندیده ایم. در کارهایی که پیشتر دیدیم ، اغلب فضایی است که درست است سرسبز است اما واقعا به تصویر کشیدن آن طبیعت زیبا خیلی کمتر اتفاق افتاده بود و تمام هدف این بود که آن زیبایی ها را به تصویر بکشیم تا در جامعه ای که پر از تنش است ، بیننده از دیدن این تصاویر آرامش بگیرد.

این کارگردان درباره پرداخت به سه مقطع تاریخی در سریال «سوجان» هم گفت : در مورد انتخاب بازیگران یک بخش شهر ، یک بخش روستا و یک بخش گذشته داشتیم. در بخش گذشته نگاه ما این بود که تمام آدم ها و همه آن اقلیم ، جوابگوی تاریخ باشد؛ ما به زمان جنگلی ها اشاره می کنیم و حماسه جنگل در این بخش شکل می گیرد. یا در بخش روستا همه تلاش ما این بود که باورپذیر باشد و در عین حال برای مخاطب همذات پنداری ایجاد کنیم و بیننده حتی نتواند بگوید اگر به جای فلان شخصیت ، بازیگر دیگری بازی می کرد خوب بود. استفاده از بازیگران گیلان شانس من بود که بهترین ها بودند و خوشحالم که 60 درصد از بازیگران «سوجان» گیلانی بودند. به عنوان کارگردان ، همه قدرتم را گذاشتم تا کاری باورپذیر و ملموس بسازم و این باور شکل بگیرد که در لحظه تماشای این کار از صحنه های آن لذت ببرند.