علت فوت سباستیائو سالگادو عکس برزیلی + بیوگرافی

سباستیائو سالگادو و بیوگرافی سباستیائو سالگادو و اخبار سباستیائو سالگادو و حواشی سباستیائو سالگادو و سباستیائو سالگادو کیست و سباستیائو سالگادو کجاست و چه خبر از سباستیائو سالگادو و بیماری سباستیائو سالگادو و فوت سباستیائو سالگادو و سباستیائو سالگادو اهل کجاست و سباستیائو سالگادو در بیمارستان و علت مرگ سباستیائو سالگادو و درگذشت سباستیائو سالگادو و عکس همسر سباستیائو سالگادو در نم نمک.

سباستیائو سالگادو عکس برزیلی درگذشت

سباستیائو سالگادو ، عکاس و فعال محیط زیست برزیلی که با عکس های تحسین شده اش از طبیعت و بشریت شناخته می شد ، 23 مه 2025 در سن 81 سالگی بر اثر ابتلا به سرطان خون درگذشت.

به گزارش نم نمک ، رسانه های محلی گزارش دادند که او در پاریس ، جایی که بیش از 55 سال در آن زندگی می کرد ، چشم از جهان فرو بست.

زندگی شخصی

• همسر : للیا وانیک سالگادو
• فرزندان : خولیانو ریبیرو سالگادو ، رودریگو سالگادو

سبک سالگادو با تصاویر سیاه و سفید ، تونالیته غنی و صحنه هایی عاطفی متمایز بود و بسیاری از بهترین عکس های او در جوامع محروم ، به ویژه در آمازون و آفریقا گرفته شده اند. او اخیراً با مشکلات سلامتی نامشخصی روبه رو بود.

خانواده سالگادو در بیانیه ای اعلام کردند : «سباستیائو از طریق لنز دوربینش خستگی ناپذیر برای جهانی عادلانه تر ، انسانی تر و زیست محورتر مبارزه کرد. او که به عنوان یک عکاس ، پیوسته در حال سفر به سراسر جهان بود ، در سال 2010 و در جریان کار بر روی پروژه ای در اندونزی به نوع خاصی از مالاریا مبتلا شد. 15 سال بعد ، عوارض این بیماری به سرطان خون شدید منجر شد که در نهایت جان او را گرفت.»

پیش تر ، موسسه تِرا که توسط سالگادو و همسرش لیلیا وانیک سالگادو تأسیس شده بود ، و آکادمی هنرهای زیبای فرانسه که او یکی از اعضای آن بود ، خبر درگذشتش را اعلام کرده بودند ، اما جزئیاتی از شرایط یا محل مرگ ارائه ندادند.

موسسه تِرا در بیانیه ای گفت : «سباستیائو بیش از آن که یکی از بهترین عکاسان زمانه مان باشد ، با لنز دوربینش جهان و تناقضاتش را نمایان کرد.»

سالگادو در دوران فعالیت هنری اش جوایز بسیاری دریافت کرده و در سال 1992 به عضویت افتخاری آکادمی هنرها و علوم ایالات متحده و در سال 2016 به آکادمی هنرهای زیبای فرانسه انتخاب شده بود.

مهم ترین آثار او شامل مجموعه اخیر «آمازونیا» ، «کارگران» که به نمایش کارگران در سراسر جهان می پردازدو «هجرت ها» (که با نام های «مهاجرت ها» یا «ساحل» نیز شناخته می شود) است؛ مجموعه ای که مردمان در حال جابه جایی ، از جمله پناهجویان و ساکنان زاغه ها را مستند کرده است.

زندگی و آثار سالگادو در مستند «نمک زمین» (The Salt of the Earth) محصول سال 2014 به تصویر کشیده شد؛ فیلمی که توسط ویم وندرس و پسرش جولیانو ریبیرو سالگادو به صورت مشترک کارگردانی شده و در سال 2015 نامزد جایزه اسکار بهترین مستند شد.

سالگادو سال 1969 به فرانسه مهاجرت کرد؛ زمانی که برزیل تحت دیکتاتوری نظامی بود. او در سال 1973 در پاریس شروع به فعالیت تمام وقت در حوزه عکاسی کرد و سبک سیاه وسفید خود را توسعه داد.

نخستین پروژه های حرفه ای اش را در سال 1974 برای آژانس سیگما انجام داد. یک سال بعد ، زندگی دهقانان و بومیان در آمریکای لاتین را برای آژانس گاما مستند کرد. پنج سال بعد ، به آژانس معتبر مگنوم پیوست و بعدها ریاست آن را بر عهده گرفت.

سالگادو در سال 1994 از مگنوم خارج شد و همراه با همسرش آژانس عکاسی آمازونیا ایمج (Amazonia Images) را تأسیس کرد؛ آژانسی که به طور انحصاری به آثار خودش اختصاص دارد.

لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا ، رئیس جمهور برزیل که سالگادو در طول دوران سیاسی اش از او حمایت کرده بود ، خواستار یک دقیقه سکوت در مراسمی در پایتخت کشور برای ادای احترام به «یکی از بزرگ ترین عکاسی که جهان تاکنون به خود دیده» شد.

امانوئل مکرون ، رئیس جمهور فرانسه ، تصویری از عکس سالگادو در آلاسکا را در حساب اینستاگرام خود منتشر کرد تا به او ادای احترام کند. سالگادو تابعیت فرانسه را نیز داشت.

نمایشگاهی شامل حدود 400 اثر از سالگادو هم اکنون در شهر دوویل در شمال فرانسه برپاست.

سالگادو و همسرش از دهه 1990 برای احیای بخشی از جنگل بارانی آتلانتیک در ایالت میناژرایس برزیل فعالیت می کردند. در سال 1998 آن ها زمینی را که در اختیار داشتند ، به ذخیره گاه طبیعی تبدیل کردند. در همان سال ، موسسه تِرا را بنیان نهادند که به ترویج جنگل کاری و آموزش محیط زیستی می پردازد.

این موسسه تا به امروز بیش از 3 میلیون درخت در شهر آیمورِس برزیل کاشته است؛ شهری در منطقه ای که پیش تر نیمه بیابانی بود. سالگادو در سال 1944 در همین منطقه متولد شده بود.