بیوگرافی پروفسور هرمز شمس چشم پزشک + علت فوت

هرمز شمس استاد پیشکسوت چشم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و بیوگرافی هرمز شمس و اخبار هرمز شمس و حواشی هرمز شمس و هرمز شمس کیست و هرمز شمس کجاست و چه خبر از هرمز شمس و بیماری هرمز شمس و فوت هرمز شمس و هرمز شمس اهل کجاست و هرمز شمس در بیمارستان و علت مرگ هرمز شمس و درگذشت هرمز شمس و عکس همسر هرمز شمس در نم نمک.

«پروفسور شمس» استاد پیشکسوت دانشگاه علوم پزشکی تهران درگذشت

پروفسور هرمز شمس ، استاد پیشکسوت چشم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران و فرزند پروفسور محمدقلی شمس ، بنیانگذار بیمارستان فارابی در سن 87 سالگی درگذشت.

پروفسور هرمز شمس ، متولد 1317 در تهران ، فرزند پروفسور محمدقلی شمس ، بنیانگذار چشم پزشکی نوین ایران بود.

او تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در تهران گذراند و سپس برای ادامه تحصیلات به خارج از کشور رفت. ابتدا در 21 سالگی به آمریکا سفر کرد و در رشته های میکروبیولوژی و میکروآناتومی تحصیل کرد ، سپس در پاریس تحصیلات پزشکی و تخصص چشم پزشکی خود را تکمیل کرد. پس از اتمام دوره اینترنی در بیمارستان Quize-vingts پاریس ، به توصیه پدر و علاقه شخصی به ایران بازگشت و در بیمارستان فارابی مشغول به کار شد.

دکتر شمس در اوایل دهه هشتاد بازنشسته شد ، اما همچنان به فعالیت خود ادامه می داد و خود را به طور کامل بازنشسته نمی دانست. وی همواره با اشاره به ساده زیستی خود ، بیان کرده بود که شخصیت او بیشتر شبیه پدربزرگش ، مرحوم یحیی میرزا لسان الحکما ، استاد کحالی دارالفنون ، بوده که فردی ساده و فروتن بوده است.

دکتر شمس در دوران فعالیت خود در بیمارستان های فارابی و شریعتی به خدمت رسانی ادامه داد. وی علاوه بر فعالیت به عنوان چشم پزشک در بیمارستان فارابی ، مسئول بخش چشم بیماری بهجت و درمانگاه های مربوطه در بیمارستان شریعتی بود. او همچنین عضو هیئت مدیره انجمن چشم پزشکی و مسئول مجله چشم پزشکی ایران بود. دکتر شمس در سال 1391 جایزه علامه طباطبایی را به پاس خدماتش به جامعه دریافت کرد و با بودجه آن بخش اپیدمیولوژی چشم پزشکی را در بیمارستان فارابی راه اندازی کرد.

دکتر شمس همواره بر اخلاق حرفه ای ، سادگی و کمک به دیگران تأکید داشت. او معتقد بود خوشبختی به پول و دارایی نیست ، بلکه به رضایت از زندگی و لذت بردن از چیزهای کوچک است. به گفته دوستان و همکارانش او هرگز از نام و نفوذ پدرش برای کسب موقعیت استفاده نکرد و همواره دوست داشت شخصیت مستقل خود را داشته باشد. دکتر شمس در آخرین سال های عمر پدرش ، کتابی درباره زندگی نامه او آماده کرد و با ابراز علاقه به بیمارستان فارابی ، آن را خانه و عشق خود می دانست.

پروفسور هرمز شمس سرانجام پس از تحمل یک دوره بیماری در 24 مرداد 1404 و در سن 87 سالگی دعوت حق را لبیک گفت و روحش به پدر و پدربزرگ فقیدش پیوست.

وضعیت ازدواج و همسر هرمز شمس

دکتر شمس یک برادر و چهار خواهر داشت. او هرگز ازدواج نکرد و در تهران زندگی می کرد.