متن ادبی و شعر در مورد معماری و دکوراسیون خانه

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، شعر در مورد دکوراسیون و شعر در مورد دکوراسیون داخلی و شعر در مورد طراحی دکوراسیون و شعر نو در مورد دکوراسیون و شعر در مورد خانه و شعر در مورد معمار و متن در مورد معماری و شعر در مورد طراحی داخلی و متن زیبا در مورد خانه های قدیمی و متن در مورد خانه و متن راجب خانه قدیمی و شعر دوست سهراب سپهری در نم نمک.

بهترین متن ادبی و شعر در مورد معماری و دکوراسیون خانه

در ادامه این مطلب از نم نمک متن ادبی و شعر در مورد معماری و دکوراسیون خانه را از زبان اشعار مشهور برای شما گرداوری کرده ایم.

خاک وجود ما را از آب دیده گِل کن

ویران سرای دل را گاه عمارت آمد

شعری برای معماری

خدااگر عاشق شود ، معمار دنیا می شود

دنیا زان عشق خالقش تابنده وزیبا شود

عاشق اگرمعمارشود ، معمار دلها می شود

سازد دلی پر منحنی تا در پی اش حیران شود

شاعراگر معمارشود ، از جان برآید نقش او

واژه به واژه خط به خط دل می برد هرآن او

محبت گر حوا شود درجان آدم نشیند

محبت را خانه باید تا درآن سکنی گزیند

عالم اگر درهم رود معمار هستی حاکم است

حاکم زند نقشی دگر این پرده را او ناظراست

قلم اگر آموخته است رسمِ نکاتِ خط وخال

دائم زاو جان می ستد تا برکند آلامِ حال

زاهد اگر ربّانی است مقصود او ویرانی است

جانش اگر ویران شود بنای او آبادی است

دل را اگر تو باخته ای بر رنگ وروی خانه ات

منت ز معماران بدان آن رامشِ کاشانه ات

معمار اگر ماهر شود نقش جهان درمشت اوست

تیزوچنگ و شوروشهناز دائما در مدح اوست

♥♥♥

اشعار حافط در مورد معماری و دکوراسیون

طرب سرای محبت کنون شود معمور

که طاق ابرو یار منش مهندس شود

♥♥♥

سرای مدرسه و بحث علم و طاق و رواق

چه سود چون دل دانا و چشم بینا نیست

♥♥♥

رواق و طاق مدرسه و قال و قیل علم

در راه جام و ساقی مهرو نهاده ایم

♥♥♥

فتنه می بارد از این سقف مقرنس برخیز

تا به میخانه پناه از همه آفات بریم

♥♥♥

در این رباط دو در چون ضرورتست رحیل

رواق و طاق معیشت چه سربلند و چه پست

♥♥♥

به نیم جو نخرم طاق خانقاه و رباط

مار که مصطبه ایوان و پای خم طنبی است

♥♥♥

ز در درآ و شبستان ما را منور کن

هوای مجلس روحانیان معطر کن

♥♥♥

ستاره شب هجران نمی فشاند نور

به بام قصر برآ و چراغ مه برکن

♥♥♥

خانه دوست کجاست؟

در فلق بود که پرسید سوار

آسمان مکثی کرد

رهگذر شاخه نوری که به لب داشت

به تاریکی شب ها بخشید و به انگشت

نشان داد سپیداری و گفت

نرسیده به درخت

کوچه باغی است که از خواب خدا

سبزتر است

و در آن عشق به اندازه پرهای صداقت آبی است

میروی تا ته آن کوچه

که از پشت بلوغ سر به در می آرد

پس به سمت گل تنهایی می پیچی

دو قدم مانده به گل

پای فواره جاوید اساطیر زمین می مانی

و تو را ترسی شفاف فرا می گیرد

کودکی می بینی

رفته از کاج بلندی بالا

جوجه بر می دارد از لانه نور

و از او می پرسی

خانه دوست کجاست؟

"سهراب سپهری"

♥♥♥

من دلم می خواهد

خانه ای داشته باشم پر دوست

کنج هر دیوارش

دوست هایم بنشینند آرام

گل بگو گل بشنو

هرکسی می خواهد

وارد خانه پر عشق و صفایم گردد

یک سبد بوی گل سرخ

به من هدیه کند

شرط وارد گشتن

شست و شوی دلهاست

شرط آن داشتن

یک دل بی رنگ و ریاست

بر درش برگ گلی می کوبم

روی آن با قلم سبز بهار

می نویسم ای یار

خانه ما اینجاست

تا که سهراب نپرسد دگر

خانه دوست کجاست؟

"فریدون مشیری"

♥♥♥

من به یک خانه می اندیشم

با نفس های پیچک هایش ، رخوتناک

با چراغانش روشن ، همچون نی نی چشم

با شبانش متفکر ، تنبل ، بی تشویش

"فروغ فرخزاد"