مضرات زیارت عاشورا چیست؟

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، مضرات زیارت عاشورا و عجایب خواندن زیارت عاشورا و زیارت عاشورا نخوانید و خواندن زیارت عاشورا در شب و عوارض زیارت عاشورا و قدرت زیارت عاشورا و چله زیارت عاشورا بهجت و عجایب زیارت عاشورا نی نی سایت و علت سنگینی چله زیارت عاشورا و 22 فضیلت زیارت عاشورا در نم نمک.

آیا خواندن زیارت عاشورا ضرری هم دارد؟

زیارت عاشورا زیارت نامه ای برای زیارت امام حسین(ع) و دیگر شهدای کربلا در روز عاشورا است. این زیارتنامه حدیث قدسی است و از امام محمد باقر(ع) نقل شده است. سند این زیارت را صحیح و بی نیاز از بررسی دانسته اند.

براساس روایات و گزارش ها ، این زیارت آثار و برکات متعددی دارد. در روایت صفوان از امام صادق(ع) آمده است هرگاه حاجتی داشتی ، این زیارت و دعای بعد از آن را بخوان و حاجتت را از خدا بخواه که برآورده خواهد شد.

پرسش

آیا صحیح است که مداومت بر یک سری اذکار یا زیارت عاشورا سنگین است؟

پاسخ اجمالی

یکی از دستوراتی که قرآن کریم برای هدایت و رستگاری انسان ها بیان کرده ، دوام عبادت و همیشه به یاد خدا بودن است : «وَ اذْکُرُوا اللهَ کَثِیراً لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ».[1]

در همین راستا ، مداومت بر عباداتی که در قرآن به آنها سفارش شده و یا از معصومان به ارث رسیده ، دارای آثار زیادی است. البته برای دست یابی به برکات بیشتر و سنگین نبودن ذکر برای شخص گوینده ، باید به نکاتی توجه کرد :

1. خودداری از افراط و تفریط :

ممکن است انسان در انجام برخی عبادات به افراط و تفریط و انحراف کشیده شود و از ادامه راه بازایستد. امام زین العابدین(ع) در این زمینه می فرماید : «إنی لأحب أن أقدم علی ربی و عملی مستوی‏‏»؛ «عمل مستوی و مستوفی» را اینگونه تفسیر کرده اند :

«لا یزید و لا ینقص‏ علی حسب‏ الأزمنة بإفراط و تفریط»؛[2] یعنی در طول زمان با افراط و تفریط کم و زیاد نشود.

همچنین امام باقر(ع) در این زمینه می فرماید : خداوند عملی را دوست دارد که مداوم باشد ، گرچه از لحاظ مقدار ، اندک به شمار آید. [3]

به عبارتی ، برخی عبادتها اگر بیش از اندازه انجام شود ، ظرفیت فرد پایان یافته ، آنها را سنگین ارزیابی کرده و بدین ترتیب دوام عمل تهدید می شود.

2. مداومت بر انجام عمل :

یکی از احتمالاتی که در تبیین «عمل مستوفی» در روایت قبل داده شده ، این است که عباداتی مانند ذکر در طول ایام سال مساوی باشد و یا لااقل کمتر از روز قبل صورت نگیرد.[4] لذا در روایات سفارش شده است که مداومت در عبادت داشته باشید. امام صادق(ع) می فرماید : «مبادا که عملی بر خود واجب کنی و با وجود این در طول دوازده ماه یکبار آن را انجام ندهی».[5]

به عنوان نمونه ، اگر انجام برخی مستحبات ، قطع و رها شود ، اثر مطلوب را نخواهد داشت. پیامبر اکرم(ص) در این زمینه می فرماید : «چه زشت و ناگوار است فقر و تهیدستی پس از دوران ثروت و مالداری ، و چه زشت و بد است خطا و گناه پس از سپری شدن ایام مسکنت و بی چیزی ، و زشت تر از این کسی است که مشغول عبادت بوده و سپس آن روش را کنار گذارد و عبادت را رها کند».[6]

3. دل نبستن به دنیا :

لذت بردن از ذکر و عبادت و عدم سنگینی آن در روح انسان ، زمانی مهیا می شود که قلب انسان از شهوات دنیا و تعلق به علائق آن خالی باشد.[7] از این رو ، اگر انسان دل خود را از این امور خالی نکرد ، گفتن ذکر در روح و روان او ایجاد سنگینی خواهد کرد.

4. داشتن حضور قلب :

شرط بسیار مهمّ تأثیر اذکار و ادعیه این است که صرف لقلقه زبان نه تنها سودی ندارد؛ بلکه مبادا موجب قساوت و سنگینی قلب می شود. خواجه نصیر الدین طوسی در شرح فصل هشتم نمط نهم «اشارات» ابن سینا می گوید : «فایده همراه بودن ذکر با تفکر این است که عبادت بدن را به طور کل در اختیار نفس قرار می دهد. اگر نفس متوجه به سمت خدا باشد ، انسان تماماً به سوی حق می رود؛ اما اگر عبادت از روی اخلاص نباشد ، عبادت موجب شقاوت و سنگینی قلب می شود».[8]

به هر حال دوام در عبادت اگر به افراط و تفریط نیانجامد ، مطلوب و شایسته است. البته دسته ای از بزرگان و عرفا ، با توجه به تجربیات خود ، برخی دعاها و اذکار را سنگین تر از دیگر عبادات دانسته و توصیه می کنند که تا آن اندازه بجا آورده شوند که عوارض منفی در پی نداشته باشند که پرداختن به مصادیق آن از وظایف این پایگاه نیست.

[1]. انفال ، 45.

[2]. فیض کاشانی ، محمدمحسن‏ ، الوافی‏ ، ج ‏4، ص 358، اصفهان ، کتابخانه امام أمیر المومنین علی(ع)‏ ، چاپ اول ، 1406ق‏.

[3]. کلینی ، محمد بن یعقوب‏ ، کافی ، ج ‏2، ص 82، تهران ، دار الکتب الإسلامیة ، چاپ چهارم ، 1407ق‏.

[4]. مجلسی ، محمدباقر‏ ، مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول‏ ، محقق ، رسولی محلاتی ، هاشم‏ ، ج ‏8، ص 82، تهران ، دار الکتب الإسلامیة ، چاپ دوم ، 1404ق‏.

[5]. کافی ، ج ‏2، ص 83.

[6]. همان ، ص 84.

[7]. مازندرانی ، محمد صالح بن احمد ، شرح الکافی(الأصول و الروضة) ، محقق ، شعرانی ، ابوالحسن‏ ، ج ‏8، ص 249، تهران ، المکتبة الإسلامیة ، چاپ اول ، 1382ق‏.

[8]. طوسی ، خواجة نصیر الدین ، شرح الاشارات و التنبیهات مع المحاکمات‏ ، ج ‏3، ص 382، قم ، البلاغة ، چاپ اول ، 1375ش‏.

آیات مرتبط

• سوره البقرة (114) : وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَنْ یُذْکَرَ فِیهَا اسْمُهُ وَسَعَیٰ فِی خَرَابِهَا ۚ أُولَٰئِکَ مَا کَانَ لَهُمْ أَنْ یَدْخُلُوهَا إِلَّا خَائِفِینَ ۚ لَهُمْ فِی الدُّنْیَا خِزْیٌ وَلَهُمْ فِی الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِیمٌ
• سوره البقرة (152) : فَاذْکُرُونِی أَذْکُرْکُمْ وَاشْکُرُوا لِی وَلَا تَکْفُرُونِ
• سوره البقرة (198) : لَیْسَ عَلَیْکُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلًا مِنْ رَبِّکُمْ ۚ فَإِذَا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفَاتٍ فَاذْکُرُوا اللَّهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْکُرُوهُ کَمَا هَدَاکُمْ وَإِنْ کُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّینَ
• سوره البقرة (200) : فَإِذَا قَضَیْتُمْ مَنَاسِکَکُمْ فَاذْکُرُوا اللَّهَ کَذِکْرِکُمْ آبَاءَکُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِکْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَنْ یَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِی الدُّنْیَا وَمَا لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ
• سوره البقرة (203) : وَاذْکُرُوا اللَّهَ فِی أَیَّامٍ مَعْدُودَاتٍ ۚ فَمَنْ تَعَجَّلَ فِی یَوْمَیْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَیْهِ وَمَنْ تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَیْهِ ۚ لِمَنِ اتَّقَیٰ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّکُمْ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ