اعمال روز بیست و ششم ماه رمضان + دعا و نماز

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، در ادامه اعمال روز بیست و ششم ماه رمضان و دعاهای مخصوص و اعمال مستحبی روز بیست و ششم ماه رمضان و اعمال بیست و ششم ماه رمضان و اعمال بیست و ششمین روز ماه رمضان و اعمال شب بیست و هفتم ماه رمضان در مفاتیح الجنان و روایات و احادیث پیامبر را در نم نمک بخوانید.

اعمال روز بیست و ششم ماه رمضان به همراه دعاهای مخصوص و نماز روز 26 ماه مبارک رمضان

در ادامه اعمال روز بیست و ششم ماه رمضان و دعاهای مخصوص روز بیست و ششم ماه رمضان و اعمال مستحبی روز بیست و ششم ماه رمضان و اعمال بیست و ششم ماه رمضان و اعمال بیست و ششمین روز ماه رمضان و اعمال شب بیست و ششم ماه رمضان در مفاتیح الجنان و اعمال روز بیست و ششم ماه رمضان در روایات و احادیث پیامبر را در نم نمک بخوانید.

با فرا رسیدن ماه مبارک رمضان ماه مهمانی خداوند که درجات و عظمت بالایی دارد برای هر روز آن اعمالی به روزه داران توصیه شده است.

اعمالی که به جهت نوع و اداکردنشان در ماه خدا ثواب زیادی به همراه دارند. اعمال مربوط به روز بیست و ششم ماه مبارک رمضان در ادامه آمده است :

اعمال روز بیست و ششم ماه رمضان به همراه دعا و نمازهای مخصوص آن :

اعمال روز بیست و ششم ماه رمضان

دعای روز بیست و ششم ماه رمضان

اللَهُمَ اجعَلنِی فِی هَذَا الیَومِ مُحِبا لِأَولِیَائِکَ وَ مُعَادِیا لِأَعدَائِکَ

خدایا ، در این روز مرا دوستدار دوستان و دشمن دشمنان خود قرار ده

مُستَنا [مُتَمَسِکا]بِسُنَةِ خَاتَمِ أَنبِیَائِکَ

و کاری کن که سنت آخرین پیامبرت را به کار بندم

یَا عَاصِمَ قُلُوبِ النَبِیِینَ [یَا عَظِیما فِی قُلُوبِ المُومِنِینَ‏]

ای نگاه دارنده دل های پیامبران [ای شکوهمند در دل مومنان]

بِرَحمَتِکَ یَا أَرحَمَ الرَاحِمِین‏

به رحمتت ای مهربان ترین مهربانان

دعای روز بیست و ششم ماه رمضان از امام سجاد (ع)

یَا جَاعِلَ اللَیلِ وَ النَهَارِ آیَتَینِ

ای خدایی که شب و روز را به عنوان دو نشانه قرار داده ای

یَا مَاحِیَ آیَةِ اللَیلِ وَ جَاعِلَ آیَةِ النَهَارِ مُبصِرَةً

و نشانه شب را زدوده و نشانه روز را روشن گردانیده ای

لِنَبتَغِیَ فَضلًا مِنهُ وَ رِضوَانا

تا روزی افزون و خشنودی تو را بطلبیم

یَا مُفَصِلَ کُلِ شَی‏ءٍ تَفصِیلًا

ای بخش بخش کننده هر چیز به نحو شایسته

یَا مَانِعَ السَمَاوَاتِ‏ «أَن تَقَعَ عَلَی الأَرضِ إِلَا بِإِذنِهِ‏»

ای خدایی که آسمان ها را از این که جز به اذن تو بر زمین بیفتند ، باز می داری

وَ حَافِظَهُمَا «أَن تَزُولا وَ لَئِن زالَتا

و آن دو را از ناپایداری و نابودی حفظ می کنی و اگر از بین بروند

إِن أَمسَکَهُما مِن أَحَدٍ مِن بَعدِهِ

هیچ کس دیگر جز تو نمی تواند آن دو را نگاه دارد

إِنَهُ کانَ حَلِیما غَفُورا»

به راستی که تو بردبار و بسیار آمرزنده ای

یَا اللَهُ یَا وَاحِدُ یَا اللَهُ یَا أَحَدُ یَا اللَهُ یَا صَمَدُ

ای خدا ، ای یگانه ، ای خدا ، ای بی همتا ، ای خدا ، ای بی نیاز

یَا اللَهُ یَا وَهَابُ یَا اللَهُ یَا جَوَادا لَا یَبخَلُ

ای خدا ، ای بسیار بخشنده ، ای خدا ، ای بخشاینده ، ای که بخل نمی ورزی

یَا اللَهُ لَکَ الأَسمَاءُ الحُسنَی وَ الأَمثَالُ العُلیَا وَ الکِبرِیَاءُ وَ الآلَاءُ

ای خدا زیباترین نام ها و اوصاف برتر و بزرگ منشی و نعمت ها از آن تو است

أَسأَلُکَ أَنَفَةً عَنِ الدُنیَا وَ بُغضا لِأَهلِهَا

از تو سر باز زدن از دنیا و دشمنی با اهل آن را خواهانم

فَإِنَ خَیرَهَا زَهِیدٌ وَ شَرَهَا عَتِیدٌ وَ جَمعَهَا یَنفَدُ

زیرا خیر دنیا اندک و شر آن آماده است و گرد آمده آن پایان می پذیرد

وَ صَفوَهَا یَرنَقُ وَ جَدِیدَهَا یَخلُقُ

و بی آلایش آن آلوده می گردد و نو آن می پوسد

وَ خَیرَهَا یَتَکَدَرُ مَا فَاتَ مِنهَا حَسرَةٌ

و خیر آن مکدر می گردد و هرچه از آن از دست انسان برود ، مایه حسرت و افسوس است

وَ مَا أُصِیبَ مِنهَا فِتنَةٌ

و هرچه از آن به دست آید موجب فریفتگی است

إِلَا مَا نَالَتهُ [مَن نَالَتهُ‏]مِنهُ عِصمَةٌ

مگر آن که [کسی که]عصمت و نگاه داری تو او را دریابد.

اللَهُمَ إِنِی أَسأَلُکَ العِصمَةَ مِنهَا

خداوندا ، از تو عصمت و نگاه داری از دنیا را خواهانم

وَ أَلَا تَجعَلَنِی کَمَنِ اطمَأَنَ إِلَیهَا

و این که مرا همانند کسانی که به آن آرام گرفته و علاقمند گردیده

وَ أَخلَدَ إِلَیهَا وَ اتَبَعَ هَواهُ‏

و از هوس خود پیروی نموده اند ، قرار ندهی.

إِلَهِی وَ سَیِدِی کَم لِی مِن ذَنبٍ بَعدَ ذَنبٍ وَ سَرَفٍ بَعدَ سَرَفٍ سَتَرتَهُ

ای معبود و آقای من ، چه گناه ها و اسراف های پی درپی که پوشیدی

یَا رَبِ وَ لَم تَکشِف سِترَکَ عَنِی بَل سَتَرتَ العَورَةَ

ای پروردگار من و پرده ات را از من کنار نزدی ، بلکه زشتی ام را پوشاندی

وَ کَثُرَت مِنِی الإِسَاءَةُ وَ عَظُمَ حِلمُکَ عَنِی

و بدکاری من بسیار گردید و بردباری تو از من بسیار بزرگ شد

حَتَی خِفتُ أَن أَکُونَ مُستَدرَجا

به حدی که ترسیدم مشمول استدراج تو شده باشم

إِلَهِی وَ سَیِدِی هَذِهِ یَدِی وَ نَاصِیَتِی بِیَدِکَ

ای معبود و سرور من ، این دست و [موی]پیشانی من است که در دست تو است

مُقِرٌ بِذَنبِی مُعتَرِفٌ بِخَطِیئَتِی

به گناهم اقرار و به خطایم اعتراف می کنم

فَإِن تَعفُ فَرُبَمَا عَفَوتَ وَ صَفَحتَ وَ أَحسَنتَ فَتَفَضَلتَ

اگر از من گذشت کنی ، چه بسیار عفو کردی و چشم پوشی نمودی و نیکی و تفضل کردی

وَ إِن تُعَذِبنِی فَبِمَا قَدَمَت یَدَایَ

و اگر عذابم کنی ، به واسطه اعمالی است که پیش فرستاده ام

وَ مَا أَنتَ‏ بِظَلَامٍ لِلعَبِیدِ

و تو هرگز به بندگان ستم روا نمی داری.

اللَهُمَ إِنِی أَسأَلُکَ أَن تُصَلِیَ عَلَی مُحَمَدٍ وَ آلِ مُحَمَدٍ

خدایا ، از تو درخواست می کنم بر محمد و آل محمد درود فرستی

یَا مَالِکَ الدُنیَا وَ الآخِرَةِ یَا مَن لَهُ السَمَاوَاتُ وَ الأَرضُ

ای خداوندگار دنیا و آخرت ، ای کسی که آسمان ها و زمین از آن تو است

یَا مَن‏ «لَهُ الخَلقُ وَ الأَمرُ»

ای خدایی که آفرینش و فرمان از آن تو است

یَا «مَن بِیَدِهِ مَلَکُوتُ کُلِ شَی‏ءٍ»

ای کسی که سلطنت برتر همه اشیا به دست تو است

یَا مَن‏ «یُجِیرُ وَ لا یُجارُ عَلَیهِ»

ای خدایی که پناه می دهی و هیچ کسی نمی تواند چیزی را برخلاف نظر تو در پناه خود درآورد

أَسأَلُکَ فِی هَذِهِ السَاعَةِ بِجَاهِ مُحَمَدٍ وَ آلِ مُحَمَدٍ

در این لحظه به مقام و منزلت محمد و آل محمد از تو خواستارم

أَن تُصَلِیَ عَلَی مُحَمَدٍ وَ آلِ مُحَمَدٍ

که بر محمد و آل محمد درود فرستی

وَ أَن تُجِیرَنِی مِنَ النَارِ فِی یَومِ الدِینِ

و مرا در روز پاداش از آتش جهنم در پناه خود درآوری

یَومَ یُحشَرُ الظَالِمُونَ‏

روزی که ستمگران محشور می گردند ،

«یَومَ لا یَنفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ‏ إِلَا مَن أَتَی اللَهَ بِقَلبٍ سَلِیمٍ‏»

روزی که دارایی و فرزندان سود نمی رسانند ، مگر کسی که با دل سالم و بی گزند به نزد خدا بیاید.

اللَهُمَ سَلِم قَلبِی مِنَ الحَسَدِ وَ البَغیِ وَ الکِبرِ وَ

خداوندا ، دل مرا از حسادت و تجاوز و خودبزرگ پنداری

العُجبِ وَ الرِیَاءِ وَ النِفَاقِ وَ سُوءِ الأَخلَاقِ

و خودپسندی و ریا و نفاق و خوی های زشت سالم بدار

اللَهُمَ إِنِی أَعُوذُ بِکَ مِن غِنًی یُطغِی

خدایا ، به تو پناه می برم از بی نیازی ای که موجب طغیان می شود

وَ مِن فَقرٍ یُنسِی وَ مِن جَارٍ یُوذِی

و از ناداریی ای که [تو را]از یاد انسان می برد و از همسایه ای که آزار می رساند

وَ أَعُوذُ بِکَ مِن فَضَائِحِ الفَقرِ وَ مِن مَذَلَةِ الدِینِ وَ مِن شَمَاتَةِ العَدُوِ

و به تو پناه می برم از رسوایی های ناداری و از خواری وام و از شادی دشمن

اللَهُمَ إِنِی أَعُوذُ بِکَ مِن مَوقِفٍ یُعرِضُ فِیهِ الصَدِیقُ وَ یَشمَتُ بِی فِیهِ العَدُوُ

خدایا ، به تو پناه می برم از موقعیتی که دوست انسان از او روی می گرداند و دشمن شاد می گردد

وَ یَرحَمُنِی فِیهِ الحَمِیمُ وَ تَزدَرِینِی فِیهِ العُیُونُ

و تنها دوست صمیمی رحم می آورد و چشم ها به انسان خرده می گیرند

وَ تَسُوءُنِی [بِی‏]فِیهِ الظُنُونُ

و گمان ها نسبت به انسان بد می گردد

وَ أَعُوذُ یَا رَبِ أَن أُعَادِیَ لَکَ وَلِیا أَو أُوَالِیَ لَکَ عَدُوا

و ای پروردگار من به تو پناه می برم از این که دوست تو را دشمن یا دشمن تو را دوست بدارم

أَو أَقُولَ لِحَقٍ هَذَا بَاطِلٌ

یا به حق بگویم که باطل است

أَو أَقُولَ لِبَاطِلٍ هَذَا حَقٌ أَو أَقُولَ‏ «لِلَذِینَ کَفَرُوا هوُلاءِ أَهدی‏ مِنَ الَذِینَ آمَنُوا سَبِیلًا»

یا به باطل بگویم که حق است یا بگویم کافران از مومنان ره یافته تر هستند.

اللَهُمَ سَلِمنِی وَ سَلِم لِی دِینِی وَ أَعِنِی عَلَی طَاعَتِکَ وَ وَفِقنِی لِمَرضَاتِکَ

خدایا ، مرا سالم بدار و دینم را برای من سالم بدار و بر طاعتت یاری کن و به خشنودی ات موفق بدار

وَ اجعَلنِی مِمَن یَعتَصِمُ بِحَبلِکَ

و از کسانی قرار ده که به ریسمانت چنگ می زنند

وَ مِمَن یُحِلُ حَلَالَکَ وَ یُحَرِمُ حَرَامَکَ وَ یُومِنُ بِکَ

و حلالت را حلال و حرامت را حرام می شمارند و به تو ایمان می آورند

وَ یَتَوَکَلُ عَلَیکَ وَ یَرُدُ أُمُورَهُ کُلَهَا إِلَیکَ

و بر تو توکل می کنند و همه امورشان را به تو باز می گردانند

وَ فَوَضتُ أَمرِی إِلَیکَ وَ أَسلَمتُ نَفسِی

و من کارم را به تو واگذار کردم و خود را تسلیم تو نمودم

وَ أَلجَأتُ ظَهرِی فَلَا تَکِلنِی إِلَی نَفسِی

و پشتم را در پناه تو در آوردم ، پس مرا به خود

وَ لَا إِلَی مَخلُوقٍ وَ أَنتَ خَلَقتَنِی

و یا هیچ آفریده واگذار مکن درحالی که خود مرا آفریده ای

وَ لَا تُسَلِط عَلَیَ مَن لَا یَرحَمُنِی وَ لَا تَجعَلنِی عِظَةً لِغَیرِی وَ خِر لِی

و کسی را که بر من رحم نمی کند بر من مسلط مکن و مرا مایه پند و عبرت دیگران قرار مده

وَ اختَر لِی فِی جَمِیعِ أُمُورِی خِیَرَةً فِی عَافِیَةٍ

و برای من خیر مقدر مکن و در تمام امور خیر را همراه با عافیت برای من برگزین

وَ سَهِل عَلَیَ أُمُورَ دُنیَایَ وَ آخِرَتِی

و امور دنیا و آخرت مرا آسان کن.

إِلَهِی وَ سَیِدِی عَبدُکَ وَ ابنُ عَبدِکَ یَسأَلُکَ وَ یَتَضَرَعُ إِلَیکَ

ای معبود و سرور من ، این بنده و پسر بنده تو است که از تو درخواست و به درگاه تو تضرع می کند.

أَسأَلُکَ أَن تُصَلِیَ عَلَی مُحَمَدٍ وَ آلِ مُحَمَدٍ

از تو خواهانم که بر محمد و آل محمد درود فرستی

وَ أَن تُعِینَنِی عَلَی جِهَادِ نَفسِی وَ تُب عَلَیَ وَ اعصِمنِی

و مرا علیه نادانی نفسم یاری کنی و توبه ام را بپذیری و [از گناه و غفلت]نگاه داری

فَإِنِی فَقِیرٌ إِلَیکَ فَأَغنِ فَقرِی

زیرا من به درگاه تو نیازمندم ، پس نیازمندی ام را به بی نیازی مبدل کن.

رَبِ هَب لِی تَوبَةً نَصُوحا وَ نِیَةً صَادِقَةً وَ مُکتَسَبا حَلَالًا وَ عَمَلًا مُتَقَبَلًا

پروردگارا ، مرا به توبه خالصانه و نیت راستین و کسب حلال و کردار مورد قبول موفق گردان

وَ أَجِرنِی مِنَ الجَهلِ وَ النَارِ

و از نادانی و آتش جهنم در پناه خود در آور

اللَهُمَ إِنِی أَسأَلُکَ العَفوَ وَ العَافِیَةَ

خداوندا ، گذشت و عافیت را از تو خواهانم

اللَهُمَ إِنِی أَتَیتُکَ هَارِبا مِن ذُنُوبِی تَائِبا وَ لِمَغفِرَتِکَ طَالِبا

خدایا ، گریزان و توبه کنان از گناهانم و درحالی که خواهان آمرزش

وَ إِلَیکَ رَاغِبا فَصَلِ عَلَی مُحَمَدٍ وَ آلِ مُحَمَدٍ

و مشتاق توام ، به درگاهت آمده ام ، پس بر محمد و آل محمد درود فرست

وَ اغفِر لِی وَ ارحَمنِی وَ اعصِمنِی

و مرا بیامرز و بر من رحم آر و مرا نگاه دار

وَ تُب عَلَیَ‏ «إِنَکَ أَنتَ التَوَابُ الرَحِیمُ‏»

و توبه ام را بپذیر ، به راستی که تو توبه پذیر و مهربان هستی

وَ صَلَی اللَهُ عَلَی رَسُولِهِ سَیِدِنَا مُحَمَدٍ النَبِیِ وَ آلِهِ وَ سَلَم‏

درود و سلام خداوند بر فرستاده خود حضرت محمد ، پیامبر خدا و خاندان او

غسل کردن

از امام صادق (ع) روایت است که فرمود : در شب نوزدهم ، بیست و یکم ، بیست و سوم ، بیست و هفتم و بیست و نهم ماه رمضان غسل کنید.

نماز شب بیست و هفتم ماه رمضان

از پیامبر (ص) روایت است که هر کس در شب بیست و هفتم ماه رمضان نماز زیر را بخواند خداوند او و والدینش را می آمرزد :

4 رکعت نماز به صورت دو نماز دورکعتی؛ در هر رکعت بعد از سوره حمد یک بار سوره ملک را بخوانید

و اگر این سوره را حفظ نیستید می توانید به جای آن 25 بار سوره توحید را در هر رکعت بخوانید.

دعای شب بیست و هفتم ماه رمضان از پیامبر (ص)

رَبَنَا آمَنَا «فَاغفِر لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِر عَنَا سَیِئاتِنا وَ تَوَفَنا مَعَ الأَبرارِ

پروردگارا ، ایمان آوردیم ، پس گناهان ما را بیامرز و بدی هایمان را بپوشان و همراه با نیکان بمیران.

رَبَنا وَ آتِنا ما وَعَدتَنا عَلی‏ رُسُلِکَ وَ لا تُخزِنا یَومَ القِیامَةِ

پروردگارا ، آنچه را که به فرستادگانت وعده داده ای به ما عطا کن و در روز قیامت رسوایمان مکن

إِنَکَ لا تُخلِفُ المِیعادَ»

به راستی که تو هرگز خلف وعده نمی کنی.

«رَبَنا أَمَتَنَا اثنَتَینِ وَ أَحیَیتَنَا اثنَتَینِ فَاعتَرَفنا بِذُنُوبِنا

پروردگارا ، دو بار ما را میرانده و دو بار زنده گردانیده ای ، به گناهان خود اعتراف می کنیم

فَهَل إِلی‏ خُرُوجٍ مِن سَبِیلٍ»

آیا راهی برای بیرون آمدن [از عذاب تو]وجود دارد؟

«رَبَنَا اصرِف عَنَا عَذابَ جَهَنَمَ إِنَ عَذابَها کانَ غَراما»

پروردگارا ، عذاب جهنم را از ما منصرف گردان ، زیرا به راستی عذاب آن زیان بار است.

«رَبَنا هَب لَنا مِن أَزواجِنا وَ ذُرِیَاتِنا قُرَةَ أَعیُنٍ وَ اجعَلنا لِلمُتَقِینَ إِماما»

پروردگارا ، همسران و نسل ما را نور چشم ما قرار ده و ما را پیشوای تقواپیشگان بگردان.

«رَبَنا عَلَیکَ تَوَکَلنا وَ إِلَیکَ أَنَبنا وَ إِلَیکَ المَصِیرُ»

پروردگارا ، بر تو توکل نمودیم و به سوی تو بازگشتیم و بازگشت [همگان]به سوی تو است

«رَبَنا لا تَجعَلنا فِتنَةً لِلَذِینَ کَفَرُوا»

پروردگارا ، ما را گرفتار در دست کافران قرار مده

رَبَنَا اغفِر لَنا ذُنُوبَنَا «وَ لِإِخوانِنَا الَذِینَ سَبَقُونا بِالإِیمانِ وَ لا تَجعَل فِی قُلُوبِنا غِلًا لِلَذِینَ آمَنُوا

پروردگارا ، ما و برادران ما را که پیش از ما ایمان آورده اند ، بیامرز و کینه به مومنان را در دل ما قرار مده

رَبَنا إِنَکَ رَوُفٌ رَحِیمٌ»

پروردگارا ، به راستی که تو بسیار مهرورز و مهربان هستی

صَلِ عَلَی مُحَمَدٍ وَ آلِهِ وَ استُر عَلَیَ ذُنُوبِی وَ عُیُوبِی

بر محمد و خاندان او درود فرست و عیب های مرا بپوشان

وَ اغفِر لِی بِحَقِ مُحَمَدٍ وَ آلِ مُحَمَدِ إِنَکَ الرَءُوفُ الرَحِیم‏

و به حق محمد و آل محمد مرا بیامرز ، به راستی که تو بسیار مهرورز و مهربان هستی

استعاذه امام صادق (ع) شب های دهه آخر ماه رمضان

أَعُوذُ بِجَلَالِ وَجهِکَ الکَرِیمِ

به شکوه روی [اسما و صفات ، یا ذات]گرامی تو پناه می برم

أَن یَنقَضِیَ عَنِی شَهرُ رَمَضَانَ

از این که ماه رمضان از من سپری شود

أَو یَطلُعَ الفَجرُ مِن لَیلَتِی هَذِهِ وَ بَقِیَ لَکَ عِندِی تَبِعَةٌ أَو ذَنبٌ

یا سپیده دم این شب طلوع کند و پیامد سوء یا گناهی نزد من باقی مانده باشد

تُعَذِبُنِی عَلَیهِ یَومَ أَلقَاک‏

که به واسطه آن در روز ملاقات با تو ، عذابم کنی.