مشخصات سیستم موشکی بالستیک ATACMS آمریکا

سیستم موشکی بالستیک تاکتیکی آمریکا و مشخصات سیستم موشکی بالستیک تاکتیکی آمریکا و مشخصات سیستم موشکی بالستیک ATACMS آمریکا و سیستم موشکی بالستیک تاکتیکی کوتاه/میان برد ATACMS ارتش ایالات متحده در نم نمک.

سیستم موشکی بالستیک تاکتیکی کوتاه/میان برد ATACMS ارتش ایالات متحده

ATACMS (سیستم موشکی تاکتیکی مشترک) ، یک سیستم موشکی بالستیک تاکتیکی کوتاه/میان برد ارتش ایالات متحده است. ATACMS برای هدف قرار دادن اهداف نقطه ای مانند پست های فرماندهی ، سکو های پرتاب موشک ، تأسیسات پدافند هوایی ، گره های ارتباطی و انبار های مستقر در عمق خطوط دفاعی طراحی شده است. ATACMS می تواند در تمام شرایط آب و هوایی و در هر ساعت از روز عملیاتی شود.

مشخصات فنی کلی ATACM

• نقش : سیستم موشکی بالستیک کوتاه برد/ میان برد
• کشور سازنده : ایالات متحده
• شرکت سازنده : لینگ-تمکو-ووت
• دقت : حدود 10 متر یا کمتر
• وزن : 1600 تا 2300 کیلوگرم بسته به نوع خاص موشک
• سرعت : تقریباً 3 ماخ یا حدود 3700 کیلومتر در ساعت
• سیستم های هدایت : جی پی اس/اینرسی
• برد : 160 تا 300 کیلومتر

تاریخچه توسعه ATACMS

توسعه ATACMS در سال 1982 آغاز شد. وزارت دفاع آمریکا در سال 1980 برنامه های CSWS (سیستم تسلیحاتی پشتیبانی نیروی زمینی) را به عنوان جانشین MGM-52 Lance آغاز و CSW (سلاح دورایستای متعارف) نیروی هوایی را در برنامه JTACMS (سیستم موشکی تاکتیکی مشترک) ادغام کرد. در سال 1985، پس از اعطای قرارداد های پیش توسعه به چندین شرکت ، نیروی هوایی ایالات متحده از این برنامه خارج شد و JTACMS به ATACMS تغییر نام داد.

در ماه مه 1986، قرارداد اصلی توسعه ATACMS به شرکت  لینگ-تمکو-ووت (Ling-Temco-Vough) اعطا شد و اندکی پس از آن موشک MGM-140 به آن اختصاص داده شد. اولین آزمایش موشک XMGM-140A در آوریل 1988 انجام و در دسامبر همان سال ، تولید با نرخ پایین آغاز شد. سامانه موشکی ضدهوایی MGM-140A ATACMS در ژانویه 1991 عملیاتی و جایگزین موشک بالستیک کوتاه برد MGM-52 Lance SRBM شد.

در سال 1992 بخش موشکی LTV توسط شرکت لورال خریداری شد و شرکت لورال ووت سیستمز تشکیل شد که این شرکت در سال 1996 توسط لاکهید مارتین خریداری شد. پیمانکار اصلی فعلی ATACMS ، شرکت لاکهید مارتین است.

انواع موشک 

ATACMS ، موشک های سطح به سطح هستند که از وسایل نقلیه ای مانند سیستم راکتی توپخانه ای با تحرک بالا (HIMARS) یا سیستم راکتی پرتاب چندگانه M270 (MLRS) شلیک می شوند. این موشک انواع مختلفی دارد.

MGM-140A : موشک MGM-140A دارای برد موثر 165 کیلومتر ، هدایت اینرسیایی و کلاهکی حامل 950 مهمات فرعی M74 است. موشک MGM-140A که با نام ATACMS Block I نیز شناخته می شود ، توسط یک موتور راکتی سوخت جامد تک مرحله ای نیرو می گیرد و توسط یک سیستم اینرسی مبتنی بر ژیروسکوپ حلقه ای لیزری به سمت هدف هدایت می شود. کلاهک آن شامل 950 بمب کوچک ضد نفر/ضد تجهیزات M74 است. این موشک از یک پرتابگر M270 MLRS (سیستم راکت انداز چندگانه) پرتاب می شود و حداکثر برد آن حدود 165 کیلومتر (100 مایل) است. ATACMS قابلیت انهدام سایت های موشکی تاکتیکی سطح به سطح ، سایت های پدافند هوایی و مجتمع های C3 (فرماندهی ، کنترل و ارتباطات) را دارد.

MGM-140B : در سال 1992، طراحی یک موشک ارتقاءیافته با نام MGM-140B ATACMS Block IA آغاز شد. MGM-140B از جی پی اس در سیستم هدایت خود استفاده می کند که دقت را در برد های طولانی به طور قابل توجهی افزایش می دهد. برای بهره برداری کامل از این ویژگی جدید ، وزن کلاهک کاهش یافت و تنها 275 بمب کوچک M74 حمل می شود که برد را به 300 کیلومتر (185 مایل) افزایش می دهد. اولین تست XMGM-140B در اکتبر 1994 انجام شد و MGM-140B در سال 1998 وارد خدمت شد.  

MGM-140C : نام MGM-140C در ابتدا به ATACMS Block II اختصاص داده شد که مهمات هدایت شونده نورثروپ گرومن BAT (ضد تانک) را حمل می کرد. نوع تولیدی MGM-140C با دریافت ارتقاهایی تحت برنامه موسوم به "TACMS 2000" (T2K) انجام شد. برنامه ATACMS Block II در اواخر سال 2003 خاتمه یافت.

MGM-140D : به عنوان موشک ارتقا یافته با پیشرفت های ساختاری متعدد تعریف شده است. به احتمال زیاد ، این به ارتقاء MGM-140140B ATACMS Block IA اشاره دارد.

MGM-140E : نوع ATACMS Block IVA که در ابتدا با نام Block IA Unitary شناخته می شد و MGM-140E نامگذاری شده بود ، نیز مشمول برنامه بهبود T2K بوده است. این موشک اکنون با نام MGM-168168A ساخته می شود. انواع MGM-164 و MGM-168 از یک کلاهک انفجاری (انفجاری) یکپارچه استفاده می کنند. این مهمات در تعدادی از درگیری ها ، از جمله جنگ خلیج فارس 1990-1991، جنگ عراق 2003 و جنگ اوکراین ، مورد استفاده قرار گرفته اند.

ATACMS Block III : یک نسخه نفوذگر به اهداف سخت با برد برنامه ریزی شده حدود 220 کیلومتر بود. Block III که با نام TACMS-P نیز شناخته می شود از سال 2001 به عنوان یک برنامه ACTD (نمایش فناوری مفهومی پیشرفته) تأمین مالی شد و اولین پرواز نمونه اولیه TACMS-P در مارس 2004 انجام شد. این برنامه متعاقباً خاتمه یافت.