زمان مرگ خورشید و پس از آن چه اتفاقی برای زمین می افتد؟

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، مرگ خورشید ویکی پدیا و فیلم مرگ خورشید و عکس مرگ خورشید و زمین پس از مرگ خورشید و پس از مرگ خورشید چه اتفاقی برای زمین می افتد و تولد خورشید و مستند مرگ خورشید و مرگ خورشید دوبله فارسی و مرگ ماه و مرگ زمین و تولد و مرگ خورشید و رمان مرگ خورشید در نم نمک.

زمان مرگ خورشید کی است و پس از آن چه اتفاقی برای زمین می افتد؟

اخترشناسان تا پیش از این تصور می کردند خورشید در زمان مرگش به یک سحابی سیاره نما تبدیل خواهد شد ، حبابی درخشان از گاز و غبار ، تا اینکه شواهد نشان دادند چنین پایانی باید عظیم تر از این باشد. اکنون گروهی بین المللی از اخترشناسان این پایان را دوباره بررسی کرده اند و دریافته اند سحابی سیاره نما یکی از محتمل ترین گزینه ها برای پایان خورشید است.

خورشید 4.6 میلیارد سال سن دارد ، و براساس رصد هایی که از دیگر ستارگان صورت گرفته است ، محققان به این نتیجه رسیده اند که خورشید در حدود 10 میلیارد سال دیگر به پایان زندگی خود خواهد رسید. در این میان رویداد های دیگری نیز رخ می دهند ، طی پنج میلیارد سال دیگر خورشید به یک غول سرخ تبدیل خواهد شد ، هسته آن کوچک می شود و لایه بیرونی آن منبسط خواهد شد تا حدی که به مدار مریخ خواهد رسید و در این مسیر سیاره زمین را خواهد بلعید ، البته اگر تا پیش از آن انسان ها زمین را نابود نکرده باشند.

پس از مرگ خورشید چه اتفاقی برای زمین می افتد؟

آنچه قطعی است این است که تا آن زمان انسانی وجود نخواهد داشت تا قربانی چنین پدیده ای شود ، در واقع بشر تنها یک میلیارد سال دیگر برای زندگی فرصت دارد مگر اینکه راهی برای خروج از زمین پیدا کند ، زیرا درخشش خورشید هر یک میلیارد سال یکبار 10 درصد افزایش پیدا می کند. شاید 10 درصد زیاد به نظر نیاید ، اما افزایش درخشش خورشید حیات روی زمین را نابود خواهد کرد ، اقیانوس ها تبخیر خواهند شد و سطح زمین به حدی داغ می شود که آبی در آن باقی نخواهد ماند.

آنچه حدس و گمان درباره آن دشوار است ، رویدادی است که پس از تبدیل شدن خورشید به غول سرخ رخ خواهد داد. مطالعات پیشین دریافته اند که برای شکل گیری یک سحابی سیاره نمای درخشان ، ستاره اولیه باید ابعادی دو برابر خورشید داشته باشد. محققان اکنون با استفاده از شبیه سازی های رایانه ای تعیین کرده اند که خورشید نیز مانند 90 درصد دیگر ستارگان پس از تبدیل شدن به غول سرخ ، کوچکتر شده و به کوتوله سفید تبدیل خواهد شد و در نهایت با تبدیل شدن به یک سحابی سیاره ای زندگی اش پایان خواهد یافت.

مهمترین اتفاق قبل از مرگ خورشید

زمانی که ستاره ای در حال مرگ است ، توده ای از گاز و غبار را به بیرون پرتاب می کند ، توده ای که نیمی از جرم ستاره را تشکیل می دهد و نشان از آن است که سوخت ستاره رو به پایان گذاشته است. این دوران که برای 10 هزار سال ادامه دارد ، تنها دورانی است که ستاره با نور زیادی خواهد درخشید و سحابی سیاره نما را مرئی خواهد ساخت.

سحابی های سیاره نما در جهان قابل مشاهده پدیده هایی رایج به شمار می روند ، نمونه های مشهور آنها سحابی هلیکس یا مارپیچ ، سحابی چشم گربه ، سحابی حلقه و سحابی حباب است. دلیل اینکه به این سحابی ها سیاره نما گفته می شود آن است که ویلیام هرشل اولین بار آنها را در قرن هجدهم میلادی رصد کرد و از دریچه تلسکوپ های آن زمان ، این سحابی ها به شکل سیاره دیده می شدند. امروزه اخترشناسان با رصد این سحابی ها در دیگر کهکشان ها می توانند فواصل میان کهکشانی را محاسبه کنند. جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریه Nature Astronomy منتشر شده است.

درباره خورشید بیشتر بدانیم

خورشید تنها ستاره منظومه خورشیدی است و در مرکز آن جای دارد. خورشید یک کُره کامل است که از پلاسمای داغ ساخته شده است و در میانه آن میدان مغناطیسی برقرار است. این ستاره که قطری نزدیک به 1٬392٬000 کیلومتر دارد ، سرچشمه اصلی نور ، انرژی ، گرما و زندگی بر روی زمین است. خورشید نخستین جسم در منظومه خورشیدی بر پایه جرم و حجم می باشد. قطر خورشید نزدیک به 109 برابر قطر زمین و جرم آن 330 هزار برابر جرم زمین برابر با 10³⁰*2 کیلوگرم است. این مقدار 99٫86% کل جرم منظومه خورشیدی است.

انفجار نهایی یک ستاره سنگین را ابرنواختر می نامند ، ولی خورشید هیچ گاه چنین انفجاری را تجربه نخواهد کرد؛ زیرا کمترین جرم مورد نیاز برای رخداد یک ابرنواختر ، هشت برابر جرم خورشید است. از نظر شیمیایی سه-چهارم جرم خورشید را هیدروژن و باقی مانده آن را بیشتر هلیم می سازد. پس از هیدروژن و هلیم ، دیگر عنصرهای سازنده خورشید عبارتند از : اکسیژن ، کربن ، نئون و آهن و غیره ، این عنصرها سازنده 1٫69% از جرم خورشید هستند که این مقدار خود 5٬628 برابر جرم زمین است.