ماجرای پل مرموز اورتون در اسکاتلند + عکس

پل مرموز اورتون در اسکاتلند

پل اورتون (Overtoun Bridge) یکی از بناهای فهرست شده در نزدیکی شهرک دامبرتون در شهرستان دونبارتونشر غربی اسکاتلند است. این پل در مسیر منتهی به عمارت تاریخی اورتون قرار دارد و ساخت آن در سال 1895 میلادی به پایان رسید. طراحی پل را هنری ارنست میلنر ، مهندس عمران و معمار منظر ، بر عهده داشت.

پل اورتون در ابتدا تنها سازه ای برای دسترسی به املاک اطراف بود ، اما در دهه های اخیر به دلیل گزارش های متعدد درباره پریدن سگ ها از روی پل به شهرتی جهانی رسید. گفته می شود شماری از سگ ها پس از سقوط از ارتفاع حدود 15 متری پل و برخورد با صخره های پایین آن جان خود را از دست داده اند. علاوه بر این ، حوادث انسانی از جمله خودکشی و یک مورد قتل نیز در ارتباط با این مکان گزارش شده است.

تاریخچه ساخت پل اورتون

تاریخچه ساخت پل به توسعه املاک اورتون در اواخر قرن نوزدهم بازمی گردد.

جان کمپبل وایت در سال 1891 میلادی عمارت اورتون و املاک وابسته به آن را به ارث برد. او یک سال بعد ، یعنی در سال 1892، ملک همسایه ای به نام گرشیک را که در غرب عمارت قرار داشت خریداری کرد.

مسیر شرقی عمارت به دلیل شیب تند جاده ، برای عبور کالسکه ها مناسب نبود. به همین دلیل تصمیم گرفته شد مسیر دسترسی جدیدی از سمت غربی عمارت ایجاد شود. ساخت پل نیز در چارچوب همین طرح آغاز شد.

طراحی سازه به هنری ارنست میلنر سپرده شد. پل از سنگ های ساختمانی تراشیده شده ساخته شده و معماری آن شامل سه طاق است : یک طاق بزرگ در مرکز و دو طاق کوچک تر در طرفین. عملیات ساخت پل در سال 1895 به پایان رسید.

معماری و ویژگی های پل

پل اورتون نمونه ای از معماری سنگی اواخر قرن نوزدهم در اسکاتلند است. یکی از ویژگی های ظاهری آن ، وجود عناصر تزئینی و نیم برج های پیش کرده در بخش های جانبی پل است.

ارتفاع قابل توجه پل نسبت به زمین و صخره های زیر آن ، بعدها در شکل گیری شهرت مرموز این مکان نقش مهمی پیدا کرد.

ماجرای پریدن سگ ها از پل

شهرت اصلی پل اورتون از گزارش هایی درباره سقوط عمدی یا ناگهانی سگ ها از روی آن ناشی می شود. بر اساس گزارش های منتشرشده ، از حدود دهه 1950 میلادی ده ها مورد از پریدن سگ ها از این پل ثبت شده است.

گزارش ها نشان می دهند که بسیاری از این حوادث شرایط مشابهی داشته اند : سگ ها معمولاً از یک سمت مشخص پل و اغلب در روزهای صاف و آفتابی به پایین می پریدند. همچنین گفته شده است که بخش قابل توجهی از سگ های درگیر ، از نژادهای پوزه دراز بوده اند.

تکرار این حوادث باعث شد پل اورتون توجه رسانه های بین المللی را به خود جلب کند و درباره علت این رفتار حیوانات فرضیه های مختلفی مطرح شود.

تلاش برای یافتن علت رفتار سگ ها

برای بررسی این پدیده ، دیوید سندز ، روان شناس و متخصص رفتار سگ ها ، محیط اطراف پل را مورد مطالعه قرار داد. او عواملی مانند چشم انداز منطقه ، صداهای محیطی و بوهای موجود در اطراف پل را بررسی کرد.

یکی از فرضیه های مطرح شده این است که شکل زمین و پوشش گیاهی اطراف ممکن است در برداشت سگ ها از محیط تأثیر بگذارد. زمین های نسبتاً مسطح اطراف پل و پوشش گیاهی موجود در یک سمت آن شاید باعث شود که لبه پل برای برخی سگ ها ، به ویژه سگ هایی با مشکلات بینایی ، به درستی قابل تشخیص نباشد.

فرضیه دیگری نیز به بوی حیوانات ، به ویژه مینک های نر مربوط می شود. بر اساس این دیدگاه ، بوی این حیوانات می تواند توجه یا غریزه شکار برخی سگ ها را تحریک کرده و آن ها را به سمت لبه پل بکشاند.

اختلاف نظر درباره نظریه بوی مینک

فرضیه مربوط به مینک ها با مخالفت برخی از افراد محلی روبه رو شده است. بعضی از ساکنان منطقه ادعا کرده اند که اساساً راسویی در اطراف پل وجود ندارد و بنابراین نمی توان این عامل را توضیح قطعی برای رفتار سگ ها دانست.

از سوی دیگر ، استن رولینسون ، رفتار شناس ، احتمال داده است که مشکلات ادراکی و نحوه تشخیص رنگ و عمق توسط سگ ها بتواند در بروز این حوادث نقش داشته باشد. در این دیدگاه ، سگ ممکن است فاصله و ارتفاع واقعی لبه پل را به درستی تشخیص ندهد و به طور ناخواسته سقوط کند.

در نتیجه ، با وجود مطرح شدن چندین فرضیه ، علت دقیق و قطعی این رفتار همچنان محل بحث است.

افسانه های ماورایی پل اورتون

تکرار حوادث مربوط به سگ ها باعث شکل گیری داستان ها و باورهای ماورایی درباره پل نیز شده است. برخی افراد محلی و رسانه ها این حوادث را به نیروهای فراطبیعی نسبت داده اند و به همین دلیل پل اورتون در برخی روایت ها با عنوان هایی مانند «پل مرگ» شناخته می شود.

با این حال ، این ادعاها در دسته باورها و روایت های محلی قرار می گیرند و در کنار آن ها توضیحات طبیعی و رفتاری نیز برای حوادث مطرح شده است.