معنی ضرب المثل کسی بی اجل نمیرد و نمرده است

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، ضرب المثل کسی بی اجل نمیرد و نمرده است و داستان ضرب المثل کسی بی اجل نمیرد و نمرده است و حکایت ضرب المثل کسی بی اجل نمیرد و نمرده است و کسی بی اجل نمیرد و نمرده است کنایه از چیست و گسترش ضرب المثل کسی بی اجل نمیرد و نمرده است و داستان واقعی ضرب المثل کسی بی اجل نمیرد و نمرده است و جریان ضرب المثل کسی بی اجل نمیرد و نمرده است چیست و کاربرد ضرب المثل کسی بی اجل نمیرد و نمرده است و ضرب المثل کسی بی اجل نمیرد و نمرده است کجا استفاده می شود و داستان پند آموز ضرب المثل کسی بی اجل نمیرد و نمرده است در نم نمک.

کاربرد ضرب المثل کسی بی اجل نمیرد و نمرده است

ضرب المثل کسی بی اجل نمیرد و نمرده است ر دلگرمی دادن به مریض ناعلاج و پیرمرد دم مرگ. و در بیان اعتقاد و عقیده به مقدّر بودن عمر هر کس. در شماتت و مذمت کسی که انتظار مرگ دیگری را می کشد.

داستان ضرب المثل کسی بی اجل نمیرد و نمرده است

چنانکه امیر فضلون ، بوالسوار ابوالبشر حاجب را به اسفهسالاری «بردع» همی فرستاد ، وی گفت : «تا زمستان در نیاید نروم از آن که آب و هوای بردع سخت بد است خاصه تابستان» و در این معنی سخن دراز گشت. امیر فضلون وی را گفت : «کسی بی اجل نمیرد و نمرده است.» ابوالبشر گفت : «چنان است که خداوند می گوید : کس بی اجل نمیرد ولیکن تا کسی را اجل نیامده باشد خود تابستان به بردع نرود».(1)

پیامها

• تا اجل و مهلت تعیین شده هر انسانی فرا نرسد ، نمی میرد.
• کهولت سن و مریضی سخت نشانه قطعی و فوری مرگ انسان نیست.
• خداوند لحظه مرگ هر انسانی را از ازل می داند و مقدر کرده است.

موارد کاربرد :

• در دلگرمی دادن به مریض ناعلاج و پیرمرد دم مرگ.
• در بیان اعتقاد و عقیده به مقدر بودن عمر هر کس.
• در شماتت و مذمت کسی که انتظار مرگ دیگری را می کشد.

ضرب المثل های هم مضمون

• اجل که آمد ، در نمی زند.
• اجل گشته میرد ، نه بیمار سخت.
• اجل نامده ، قوی زره است.
• از دست اجل هیچ کس جان نبرد.
• از مرگ حذر چه سود ، چون وقت رسید.
• بسا بیمار برگشت از لب گور.
• پیش از اجل ، کسی نمی میرد.
• چو مدت نماند ، مداوا چه سود * زمانه نه کاهد نه خواهد فزود.
• صد تا کوزه نو ، پای یک کوزه کهنه می شکند.
• صیاد بی روزی در دجله ماهی نگیرد و ماهی بی اجل در خشکی نمیرد.
• صید را چون اجل آید ، پی صیاد رود.
• بسته مدت است هر شخصی.(2)

اشعار هم مضمون

اجل آفتاب است و ما شبنمیم* چو او بر دهد ما گسسته دمیم (ادیب نیشابوری)

ای بسا اسب تیزرو که بِمُرد * خرک لنگ ، جان به منزل برد (سعدی)

بسته مدت است هر شخصی * مانده غایت است هر جانی (مسعود سعد سلمان)

شخصی همه شب بر سر بیمار گریست * چون روز شد او بمرد و بیمار بزیست (سعدی)(3)

ریشه های قرآنی حدیثی

«وَ مَا کَانَ لِنَفسٍ أَن تَمُوتَ إِلاَ بِإِذنِ الله کِتَابًا مُوَجَلا؛ هیچ کس جز به فرمان خدا نمی میرد ، مهلتی است معین شده.» (آل عمران : 145)

امام علی(علیه السلام) : «اِنَ مَعَ کُلِ اِنسانٍ مَلَکینِ یَحفظانِهِ فَاِذا جاءَ القَدَرُ خَلَیا بَینَهُ وَ بَینَهُ؛ هر انسانی دو فرشته نگهبان دارد ، لیک هرگاه تقدیر فرا رسد ، از سر راهش کنارمی روند.»(4)

امام علی(علیه السلام) : «کَفی بِالاََجَلِ حارِسا؛ نگه بانی اجل کافی است».(5)

لغات

• بوالسوار ابوالبشر : نام شخصی.
• اجل گشته : کسی که اجل او رسیده باشد.
• نامده : نیامده.
• مدت : اجل.
• دم : نفس.
• گسسته : از هم جدا شده ، بریده.
• بسته : اسیر ، در بند.
• غایت : نهایت ، سرانجام.

پی نوشت ها :

1. حسن ذوالفقاری ، داستان های امثال ، تهران ، مازیار ، چ 2، 1385، ص 705.

2. غلامرضا حیدری ابهری ، حکمت نامه پارسیان ، قم ، نشر جمال ، چ 1، 1385، ص 641.

3. همان.

4. علامه مجلسی ، بحارالانوار ، بیروت ، دار احیاء التراث ، چ 3، 1403 ه.ق ، ج 5، ص 140.

5. همان ، ص 142.