بیوگرافی داوود پیرنیا موسیقی دان و همسرش + فرزندان

داوود پیرنیا و بیوگرافی داوود پیرنیا و اخبار داوود پیرنیا و داوود پیرنیا کیست و داوود پیرنیا کجاست و چه خبر از داوود پیرنیا و فوت داوود پیرنیا و داوود پیرنیا اهل کجاست و علت مرگ داوود پیرنیا و درگذشت داوود پیرنیا و عکس همسر داوود پیرنیا در نم نمک.

زندگینامه داوود پیرنیا و همسرش(Davoud Pirnia)

داوود پیرنیا متولد 1279 در تهران موسیقی دان و  بنیان گذار برنامه ماندگار «گلها» در رادیو ایران بود.

پیرنیا مردی بود که موسیقی و شعر را در قالبی تازه با هم تلفیق کرد و به سمع و نظر مردم رساند و خدمات بسیاری به موسیقی کرد اما ناگهان سکوت کرد و یک روز برای همیشه رادیو را ترک گفت.

خانواده و اصالت

داوود پیرنیا در تهران متولد شد. پدرش مشیرالدوله حسن پیرنیا بود. مادرش شکوه عُظمی دختر میرزا احمدخان علاءالدوله از رجال قاجاریان بود و به دلیل گرایش ها و اعتقادات مذهبی ، اجازه حضور در عرصه موسیقی را به داوود نداد. اما آموزش پدرش که از روشنفکران آن دوران بود بر او بسیار موثر بود.

تحصیلات

داوود پیرنیا تحصیلات ابتدایی را در خانه فراگرفت. سپس برای ادامه تحصیل و فراگیری زبان فرانسه وارد مدرسه سن لویی تهران شد. بعدها برای ادامه تحصیلات در رشته حقوق به سوئیس رفت.

عکس کودکی داوود پیرنیا

فعالیت ها قبل از انقلاب

پیرنیا پس از فراغت از تحصیل در رشته حقوق ، به ایران بازگشت و وارد کارهای دولتی شد. او بنیان گذار کانون وکلای دادگستری در ایران بود. پس از انتقال از وزارت دادگستری به وزارت دارایی ، اقدام به بنیان گذار اداره آمار در ایران کرد. در سال 1325 (خورشیدی) هنگامی که احمد قوام به نخست وزیری رسید او را مدیر کل بازرسی نخست وزیر کرد و پس از چند ماه معاون نخست وزیر شد. از جمله اقدامات او در دوران معاونت نخست وزیری ، تشکیل انجمن حمایت زندانیان بود.

درباره داوود پیرنیا

داوود پیرنیا شخصیت برجسته ای داشت. لباس ساده می پوشید و بی تکلف با همه می جوشید. او اعتقادات مذهبی داشت. از سالکان طریق حق و از ارادتمندان علی بن ابی طالب بود و به عتبات عالیات نیز سفری داشت. او به ایران و فرهنگ ایرانی دلبستگی عمیق داشت. آثار و کارهای بازمانده از او همه از ایران دوستی اش حکایت دارد.

وضعیت ازدواج و همسر داوود پیرنیا

داوود پیرنیا دو همسر داشت و صاحب 9 فرزند پسر و دختر بود.

داریوش پیرنیا و مهردخت پیرنیا و بیژن پیرنیا نخستین گوینده برنامه کودک رادیو ایران از فرزندان داوود پیرنیا هستند.

داوود پیرنیا در کنار فرزندانش داریوش و مهردخت

علت کناره گیری از برنامه گلها

روایت های مختلفی از علت این کناره گیری وجود دارد که هیچ کدام به تنهایی قطعی نیستند ، اما در کنار هم تصویری روشن تر از آن روزها می سازند.

گفته می شود یکی از دلایل اصلی فضای اداری و فشارهای سازمانی آن زمان بود. درحقیقت در میانه دهه 40، بازرسان وزارت اطلاعات و مدیران جدید رادیو به بهانه نظارت بر امور وارد اتاق پیرنیا شدند؛ اقدامی که او آن را بی احترامی دانست. در همان روزها از سوی برخی هنرمندان از جمله مرضیه نیز انتقاداتی مطرح می شد که چرا اداره چنین برنامه ای در دست کسی است که خود موسیقیدان نیست. این فضای ملتهب موجب آزردگی پیرنیا شد.

از سوی دیگر به نظر می رسد ، او دچار بیماری و فرسودگی جسمی شده بود. در سال 1343، هنگام ضبط یکی از برنامه ها ، به دلیل ضعف و ناراحتی قلبی به بیمارستان منتقل شد و پس از آن کمتر توان حضور منظم در رادیو را داشت. بیماری در کنار خستگی روحی ناشی از فشارها ، تصمیم او را قطعی تر کرد.

برخی نیز از اختلاف های درونی و رقابت میان گروه های موسیقی رادیو سخن گفته اند؛ نامه هایی از سوی چند خواننده علیه او منتشر شد و همین شایعات ، به گفته منابع معاصر ، پایانی برای رابطه پیرنیا با رادیو بود.

مجموعه این عوامل؛ بیماری ، دلخوری از بی احترامی ها ، فشار اداری و اختلافات حرفه ای دست به دست هم داد تا در سال 1345 یا 1346، داوود پیرنیا نامه استعفای خود را بنویسد و برای همیشه از رادیو و برنامه «گلها» کناره بگیرد.

درگذشت

داوود پیرنیا در یازده آبان 1350 در سن 71 سالگی بر اثر سکته قلبی در تهران درگذشت.

او تا پایان عمر دیگر در هیچ مصاحبه یا محفل هنری حاضر نشد؛ تنها گاه به خانه دوستان نزدیکش می رفت و می گفت : «من کار خودم را کردم. حالا بقیه می دانند چه کنند.»

به هر حال پیرنیا یک روز برای همیشه با قدم های استوار و مصمم از در خروجی رادیو بیرون رفت و دیگر هیچ گاه حتی در چهارچوب ورودی رادیو نایستاد! او زمانی برنامه ای را که خالقش بود و با تمام وجودش برایش تلاش کرده بود برای همیشه رها کرد ، اما هرگز هیچ کسی نمی تواند منکر تلاش ها و خدمات شایسته او به موسیقی ایران شود. او چونان بر موسیقی ایران اثر گذاشت که هنوز هم نام «گلها» که می آید صدای گرم راوی و نوای خوش موسیقی در ذهن مان نقش می بندد و اینگونه می توانیم گوشه چشمی به موسیقی اصیل ایرانی ، هرچند در تخیلات خود داشته باشیم. 

او بود همان مردی که مردم را با موسیقی آشتی داد و موسیقی را به میان مردم کوچه و بازار برد و موجب شد زمانی هر فردی حداقل بتواند یک بیت شعر از شاعران نامدار ایرانی را از بر بخواند.