تاریخ روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی(1405)

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، روز بزرگداشت سهروردی و تاریخ روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی و تاریخ شمسی روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی و روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی در تقویم امسال و تاریخچه روز بزرگداشت سهروردی و روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی چه روزی است و تاریخ دقیق روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی و روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی چند شنبه است و روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی چندمه و روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی در تقویم میلادی و علت نامگذاری روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی و روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی و روز جهانی بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی در تقویم قمری و روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی در تقویم قمری در نم نمک.

روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی چه روزی است؟

8 مرداد روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهروردی است.

8 مرداد ماه در تقویم ایران با نام زنجان و روز بزرگداشت شیخ شهاب الدین سهرودی (شیخ اشراق) گره خورده است. هر ساله در این روز مراسمی در سهرورد زنجان که روستای زادگاه تولد سهرودی است هم برگزار می شود. قدمت شهر زنجان به اواخر هزاره دوم قبل از میلاد برمی گردد.

بخشی از زندگی شهاب الدین سهروردی

شهاب الدین سهروردی در سال 549 هجری قمری/1155 میلادی در دهکده سهرورد از توابع شهرستان خدابنده واقع در استان زنجان ایران متولد شد. سهروردی تحصیلات مقدماتی را که شامل حکمت ، منطق و اصول فقه بود در نزد مجدالدین جیلی استادِ فخر رازی در مراغه آموخت و در علوم حکمی و فلسفی سرآمد شد و بقوت ذکا ، وحدت ذهن و نیک اندیشی بر بسیاری از علوم اطلاع یافت.

سهروردی بعد از آن به اصفهان ، که در آن زمان مهم ترین مرکز علمی و فکری در سرتاسر ایران بود ، رفت و تحصیلات صوری خود را در محضر ظهیرالدین قاری به نهایت رسانید. در گزارش ها معروف است که یکی از هم درسان وی ، فخرالدین رازی ، که از بزرگ ترین مخالفان فلسفه بود ، چون چندی بعد از آن زمان ، و بعد از مرگ سهروردی ، نسخه ای از کتاب تلویحات وی را به او دادند آن را بوسید و به یادِ همدرس قدیمش در مراغه اشک ریخت.

شهاب الدین سهروردی پس از پایان تحصیلات رسمی ، به سفر در داخل ایران پرداخت ، و از بسیاری از مشایخ تصوف دیدن کرد. در واقع ، در همین دوره بود که سهروردی شیفته راه تصوف گشت و دوره های درازی را به اعتکاف و عبادت و تفکر گذراند. سهروردی همچنین سفرهایش را گسترش داد و به آناتولی و شامات رسید ، و چنان چه از گزارش ها برمی آید ، مناظر شام در سوریه کنونی او را بسیار مجذوب خود نمود. در یکی از سفرها از دمشق به حلب رفت و در آنجا با ملک ظاهر پسر صلاح الدین ایوبی (سردار معروف مسلمانان در جنگ های صلیبی) دیدار کرد.

ملک ظاهر که محبت شدیدی نسبت به صوفیان و دانشمندان داشت ، مجذوب این حکیم جوان شد و از وی خواست که در دربار وی در حلب ماندگار شود. شیخ شهاب الدین سهروردی نیز که عشق شدیدی نسبت به مناظر آن دیار داشت ، شادمانه پیشنهاد ملک ظاهر را پذیرفت و در دربار او ماند. در همین شهر حلب بود که وی کار بزرگ خویش ، یعنی ، حکمةالاشراق را به پایان برد.

اما سخن گفتن های بی پرده و بی احتیاط بودن وی در بیان معتقدات باطنی در برابر همگان ، و زیرکی و هوشمندی فراوان وی که سبب آن می شد که با هر کس بحث کند ، بر وی پیروز شود ، و نیز استادی وی در فلسفه و تصوف ، از عواملی بود که دشمنان فراوانی مخصوصا از میان علمای قشری برای سهروردی فراهم آورد.

درگذشت شیخ شهاب الدین سهروردی

سرانجام به دستاویز آن که او سخنانی برخلاف اصول دین می گوید ، از ملک ظاهر خواستند که شیخ شهاب الدین سهروردی را به قتل برساند ، و چون وی از اجابت خواسته آن ها خودداری کرد ، به صلاح الدین ایوبی شکایت بردند. متعصبان او را به الحاد متهم کردند و علمای حلب خون او را مباح شمردند (اتهام او معاندت با شرایع آسمانی اعلام شد). صلاح الدین که به تازگی سوریه را از دست صلیبیان بیرون آورده بود و برای حفظ اعتبار خود به تایید علمای دین احتیاج داشت ، ناچار در برابر درخواست ایشان تسلیم شد.

به همین دلیل ، پسرش ملک ظاهر تحت فشار قرار گرفت و ناگزیر سهروردی را در 5 رجب 587 هجری قمری به زندان افکند و شیخ همان جا از دنیا رفت. شهاب الدین سهروردی در هنگام مرگ ، 38 سال داشت و مزار ایشان در مسجد امام سهرودی شهر حلب می باشد. علت مستقیم وفات سهروردی معلوم نیست. (البته مشهور آن است که او به دلیل گرسنگی از دنیا رفت).

فلسفه اشراق شهاب الدین سهروردی

شیخ شهاب الدین سهروردی کسی است که مکتب فلسفی اشراق را بوجود آورد که بعد از مرگش وسعت یافت. سهروردی نظریه خود را در اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم ارائه کرد. سهروردی را رهبر افلاطونیان جهان اسلام لقب داده اند. او خود فلسفه اش را حکمت اشراق نامیده بود که به معنای درخشندگی و برآمدن آفتاب است و اقوام لاتین آن را aurora consurgens نام نهاده اند.

اما این تفکر فلسفه خاص افلاطونی نیست و در آن آرای افلاطون و ارسطو و نوافلاطونیان و زرتشت و هرمس و اسطوره تحوت و آرای نخستین صوفیان مسلمان در هم آمیخته است. مکتب سهروردی هم فلسفه هست و هم نیست. فلسفه است از این جهت که به عقل اعتقاد دارد ، اما عقل را تنها مرجع شناخت نمی داند. عرفان است از این نظر که کشف و شهود و اشراق را شریف ترین و بلندمرتبه ترین مرحله شناخت می شناسد.

کتاب حکمه الاشراق مهم ترین اثر فلسفی سهروردی در واقع به نظریه ابن سینا برای تاسیس حکمت مشرقی جامه عمل پوشاند. او را زنده کننده عرفان آریایی و پدیدآورنده حکمت خسروانی می دانند.

علوم غریبه

عموم مورخان سهروردی را آگاه به علوم غریبه از قبیل سحر و جادو و ... معرفی کرده اند. شهرزوری نیز او را صاحب کرامت و آگاه به علم سیمیا معرفی کرده است. یکی از دلایل قتل سهروردی نیز این بود که به وی نسبت ساحری می دادند.

برخی از آثار شیخ شهاب الدین سهروردی

1- المشارع و المطارحات ، در منطق ، طبیعیات ، الهیات.

2- التلویحات.

3- حکمةالاشراق ، در دو بخش. بخش نخست ، در سه مقاله در منطق ، بخش دوم در الهیات در پنج مقاله. (این کتاب مهم ترین تألیف سهروردی می باشد و مذهب و مسلک فلسفی او را بخوبی روشن می نماید).

4- اللمحات ، کتاب مختصر و کوچکی در سه فن از حکمت ، یعنی : طبیعیات ، الهیات و منطق.

5- الالواح المعادیه ، در دانشهای حکمت و اصطلاحات فلسفه.

6- الهیاکل النوریه ، یا هیاکل النور. این کتاب مشتمل بر آراء و نظریه های فلسفی می باشد ، بر مسلک و ذوق اشراقی. سهروردی نخست آن را به زبان عربی نگاشته و سپس خود آن را به پارسی ترجمه کرده است.

7- المقاومات ، رساله مختصری است که سهروردی خود آن را به منزله ذیل یا ملحقات التلویحات قرار داده است.