شان یورو ، هنرمندی که به خلق آثار روی سطوح غیرمعمول شهرت دارد ، این بار بوم نقاشی خود را به تکه های یخ در آرکتیک کانادا برده است؛ پرتره هایی که همزمان با تغییرات آب وهوایی و ذوب شدن یخ ها ، آرام آرام ناپدید می شوند.
پرتره هایی که روی یخ متولد می شوند و با آب شدن از بین می روند؛ نقاشی متفاوت یک هنرمند در آرکتیک کانادا
شان یورو ، هنرمندی که بیشتر با آثار خیابانی و نقاشی روی سطوح غیرمتعارف شناخته می شود ، در پروژه های خود بارها دیوارها ، کوه های یخی و تکه های شناور یخ را به بوم نقاشی تبدیل کرده است. او در جدیدترین پروژه خود با عنوان «اگر پرواز می کردم» به آرکتیک کانادا سفر کرد تا مجموعه ای از پرتره ها را روی یخ خلق کند.
یورو پیش از آغاز نقاشی ، مناطق مختلف را بررسی می کرد تا مناسب ترین مکان و تکه های یخ را برای اجرای آثارش پیدا کند. دشواری اصلی این شیوه ، ناپایداری بوم بود؛ زیرا تماس رنگ و حتی وزن هنرمند می توانست باعث ترک خوردن یا ذوب شدن یخ شود.
او درباره این تجربه گفته است که کار روی یخ بسیار فریبنده و دشوار است؛ چرا که به محض آغاز نقاشی ، احتمال شکننده شدن یا آب شدن سطح یخ وجود دارد. با این حال ، یورو توانست پروژه را به پایان برساند و ارتباطی نزدیک با محیط هایی که برای خلق آثارش انتخاب کرده بود برقرار کند.
نقاشی میان هنر و طبیعت
یورو که دوران کودکی خود را در هاوایی گذرانده است ، آثارش را نوعی تعادل میان هنر و طبیعت می داند. در نگاه او ، انتخاب طبیعت به عنوان بوم تنها یک تجربه هنری نیست ، بلکه می تواند راهی برای جلب توجه مردم به تغییرات محیط زیستی نیز باشد.
او برای مستندسازی پروژه «اگر پرواز می کردم» از همکاری عکاسان و فیلمسازان طبیعت ، از جمله رنان اوزتروک ، بهره گرفت. گروه برای حدود یک هفته در جزیره بافین کانادا حضور داشت و در جریان این سفر ، علاوه بر بررسی محیط ، با ساکنان محلی درباره فرهنگ ، آداب ورسوم و شرایط آب وهوایی منطقه گفت وگو کردند.
یکی از ساکنان محلی که یورو در جریان این سفر با او آشنا شد ، در نهایت به سوژه یکی از پرتره های این مجموعه تبدیل شد. روایت او درباره تغییرات آب وهوایی منطقه نیز تأثیر زیادی بر هنرمند گذاشت.
بوم هایی که پیش از پایان نقاشی آب می شوند
انتخاب سوژه برای یورو چندان دشوار نبود ، اما پیدا کردن سطحی مناسب برای اجرای نقاشی چالش بزرگی محسوب می شد. به گفته او ، ساکنان محلی درباره سرعت بالای ذوب شدن برف و یخ ها هشدار داده بودند و همین مسئله باعث شد انتخاب هر تکه یخ با ریسک زیادی همراه باشد.
حدود 80 درصد از یخ های منطقه در طول یک هفته حضور گروه ذوب شد. بنابراین یورو مجبور بود پس از انتخاب یک قطعه یخ ، کار را با سرعت زیادی پیش ببرد.
در یکی از بزرگ ترین پرتره های این مجموعه ، تصویر دختر روی تکه ای یخ که به پشت قرار گرفته بود ، نقاشی شد. با نزدیک شدن به پایان کار ، سطح یخ شروع به ترک خوردن کرد؛ اما هنرمند موفق شد با تکمیل چشم های پرتره ، اثر را به پایان برساند.
یورو برای اجرای این پروژه مجبور شد تکنیک های مختلفی را آزمایش کند و در نهایت از رنگ اکریلیک و روش هایی مانند ایجاد سوراخ در بخش هایی از یخ استفاده کرد.
هنری برای یادآوری تغییرات اقلیمی
این هنرمند معتقد است عمر کوتاه آثار یخی ، بخشی از پیام اصلی پروژه است. او می گوید آثار هنری که روی بوم های معمولی خلق می شوند ممکن است سال ها باقی بمانند ، اما نقاشی های روی یخ به طور طبیعی با گرم شدن هوا تغییر می کنند و از بین می روند.
یورو با اشاره به سرعت ذوب شدن یخ ها ، بر اهمیت توجه به وضعیت آب وهوایی زمین تأکید کرده است. از نگاه او ، هنر می تواند در کنار فعالیت های دیگر ، مردم را نسبت به پیامدهای تغییرات اقلیمی و شرایط دشوار زندگی در مناطق سردسیر آگاه تر کند.
او برای یافتن مکان مناسب ، مسافت های طولانی را طی می کرد و گاهی مجبور بود یک روز کامل را صرف پیدا کردن قطعه یخ مناسب کند. در برخی مواقع نیز برای از دست ندادن زمان ، کار نقاشی را شب ها و زیر نور چراغ ادامه می داد.
حرکت و ناپایداری سطح یخ نیز یکی دیگر از مشکلات این پروژه بود. یورو برای کاهش تکان ها از تجهیزاتی مانند طناب و لنگر استفاده می کرد و تا حد امکان مناطقی با موج های کمتر را برای اجرای نقاشی انتخاب می کرد.
نتیجه این تلاش ها مجموعه ای از پرتره های متفاوت است؛ آثاری که برخلاف نقاشی های معمول ، قرار نیست برای همیشه باقی بمانند و شاید همین موقتی بودن مهم ترین بخش پیام آنها باشد.
