بیوگرافی راتکو ملادیچ(قصاب بوسنی) و همسرش تا درگذشت

قصاب بوسنی که بود؟

راتکو ملادیچ ، فرمانده نظامی صرب های بوسنی که به اتهام نقش آفرینی در جنایات جنگی ، جنایت علیه بشریت و نسل کشی به حبس ابد محکوم شده بود ، در 84سالگی در بازداشتگاه سازمان ملل در لاهه درگذشت.

ملادیچ که در جریان جنگ بوسنی به یکی از شناخته شده ترین چهره های نظامی صرب های بوسنی تبدیل شد ، به دلیل نقش خود در محاصره سارایوو و کشتار سربرنیتسا ، در محافل رسانه ای با لقب «قصاب بوسنی» شناخته می شد.

او 12 مارس 1942 در روستای بوژانوویچی در نزدیکی کالینوویک ، در هرزگوین ، متولد شد و در دوران حکومت یوسیپ بروز تیتو در یوگسلاوی رشد کرد. ملادیچ در سال 1965 فعالیت نظامی خود را به عنوان افسر در ارتش خلق یوگسلاوی آغاز کرد.

با فروپاشی یوگسلاوی و آغاز جنگ بوسنی ، جایگاه ملادیچ در ساختار نظامی صرب ها ارتقا یافت. او ابتدا فرماندهی یگان نهم ارتش یوگسلاوی در جنگ با نیروهای کروات را برعهده داشت و سپس به فرماندهی منطقه دوم نظامی ارتش یوگسلاوی با مرکزیت سارایوو رسید.

در مه 1992، پس از تشکیل ارتش جمهوری صرب بوسنی ، ملادیچ به فرماندهی این نیرو منصوب شد؛ سمتی که او را در مرکز تحولات نظامی جنگ بوسنی قرار داد.

خانواده راتکو ملادیچ

راتکو ملادیچ در سال 1966 با بوسیلکا ملادیچ ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو فرزند به نام های آنا ملادیچ و دارکو ملادیچ بود.

ملادیچ فرزند استانا لالوویچ و نِدیو ملادیچ بود و در خانواده ای صرب در بوسنی و هرزگوین رشد کرد.

زندگی خانوادگی او نیز تحت تأثیر جنگ بوسنی و سال های فرار از عدالت قرار گرفت. نام اعضای خانواده ملادیچ ، به ویژه پس از آغاز تعقیب قضایی او ، بارها در گزارش های مربوط به زندگی مخفیانه و وضعیت او در صربستان مطرح شد.

نقش در سربرنیتسا

یکی از مهم ترین پرونده های مرتبط با ملادیچ ، حمله نیروهای صرب بوسنی به سربرنیتسا در ژوئیه 1995 بود. سربرنیتسا در آن زمان از سوی سازمان ملل متحد «منطقه امن» اعلام شده بود و نیروهای حافظ صلح هلندی در آن حضور داشتند.

پس از پیشروی نیروهای صرب بوسنی ، هزاران غیرنظامی به پایگاه نیروهای سازمان ملل در پوتوچاری پناه بردند. در ادامه ، زنان و کودکان از مردان جدا شدند و هزاران مرد و پسر بوسنیایی به نقاط مختلف منتقل شدند.

در روزهای پس از سقوط سربرنیتسا ، هزاران مرد و پسر مسلمان بوسنیایی در نقاط مختلف اطراف این منطقه به قتل رسیدند. کشتار سربرنیتسا ، که بیش از هشت هزار قربانی برجای گذاشت ، بعدها از سوی دادگاه های بین المللی به عنوان نسل کشی شناخته شد.

ملادیچ همچنین به دلیل نقش نیروهای تحت فرماندهی اش در محاصره سارایوو و حملات علیه غیرنظامیان در پایتخت بوسنی مورد پیگرد قرار گرفت. محاصره سارایوو از سال 1992 تا 1995 ادامه داشت و هزاران نفر در جریان آن کشته شدند.

سال ها فرار از عدالت

پس از پایان جنگ در سال 1995، دادگاه بین المللی کیفری برای یوگسلاوی سابق ملادیچ را به اتهام نسل کشی ، جنایت جنگی و جنایت علیه بشریت تحت تعقیب قرار داد.

با وجود صدور حکم بازداشت ، او بیش از یک دهه متواری ماند و بنا بر گزارش های منتشرشده ، در صربستان با کمک خانواده و برخی افراد مرتبط با نیروهای امنیتی مخفی شد.

ملادیچ سرانجام 26 مه 2011 در خانه یکی از بستگانش در روستای لازاروو در شمال صربستان دستگیر شد. بازداشت او یکی از مهم ترین مطالبات جامعه بین المللی از صربستان و از مسائل موثر بر روابط بلگراد با اتحادیه اروپا بود.

حبس ابد و آخرین سال های زندگی

محاکمه ملادیچ در سال 2012 آغاز شد و او در نوامبر 2017 از 11 اتهام مطرح شده ، در 10 مورد مجرم شناخته شد و به حبس ابد محکوم شد.

دادگاه ، او را در ارتباط با مجموعه ای از جنایات ارتکابی در جریان جنگ بوسنی مجرم شناخت؛ از جمله نسل کشی ، آزار و اذیت ، قتل ، اخراج و سایر جرایم مرتبط با حملات علیه جمعیت غیرنظامی.

در مه 2026 نیز درخواست آزادی ملادیچ به دلیل وضعیت جسمانی و نزدیک بودن به پایان عمرش رد شد.

راتکو ملادیچ سرانجام در 27 اوت 2026، پس از چندین سکته ، در بازداشتگاه سازمان ملل در لاهه درگذشت.

مرگ ملادیچ پایان زندگی یکی از جنجالی ترین فرماندهان جنگ بوسنی است؛ فردی که نامش با یکی از خونین ترین فصل های تاریخ معاصر بالکان و به ویژه کشتار سربرنیتسا و محاصره سارایوو گره خورده است.