بیوگرافی مژگان نژاد دانشمند ایرانی و همسرش + فرزندان

مژگان نژاد دانشمند ایرانی و فارغ التحصیل دکترای علوم چوب ، دانشگاه تورنتو است.

مژگان نژاد دانشمند ایرانی کیست؟

مژگان نژاد متولد ایران دانشمند ایرانی و فارغ التحصیل دکترای علوم چوب ، دانشگاه تورنتو در سال 2010 است.

مژگان نژاد - Mojgan Nejad

وی پیشتر مدرک لیسانس شیمی کاربردی را از دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی در سال 1992 اخذ کرده است..

سمت ها

• دانشیار ، محصولات زیستی سبز
• دانشکده مهندسی شیمی و علوم مواد ، دانشگاه ایالتی میشیگان
• استاد (فقط دارای مقام) ، دانشکده مهندسی مکانیک و صنایع دانشگاه تورنتو

علایق پژوهشی :

• محصولات زیستی مبتنی بر لیگنین
• پوشش چوب
• محافظت از چوب

وضعیت ازدواج و همسر مژگان نژاد

از وضعیت ازدواج و همسر مژگان نژاد اطلاعات دقیقی در دست نیست.

ابتکار دانشمند ایرانی در استفاده از چوب برای افزایش طول عمر باتری

به گزارش نم نمک ، برخی از مصرف کنندگان نگران خطرات مرتبط با استفاده از باتری های لیتیوم-یون هستند که در همه چیز از تلفن گرفته تا لپ تاپ و وسایل نقلیه الکتریکی استفاده می شوند. پژوهشگران «دانشگاه ایالتی میشیگان»(MSU) دریافته اند که یک ماده طبیعی موجود در چوب می تواند ایمنی باتری را بهبود ببخشد و در عین حال ، عمر باتری را افزایش دهد.

به نقل از فیز ، «چنگچنگ فانگ»(Chengcheng Fang) دانشیار دانشکده مهندسی دانشگاه ایالتی میشیگان و «مژگان نژاد» دانشیار دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی این دانشگاه با همکاری یکدیگر «لیگنین»(lignin) را که یک ماده طبیعی در چوب است و به استحکام آن کمک می کند ، به یک لایه جداکننده نازک تبدیل کردند. این لایه را می توان در باتری های لیتیوم-یون مورد استفاده قرار داد تا از اتصال کوتاه که می تواند به آتش سوزی منجر شود ، جلوگیری کند. فنگ گفت : ما می خواستیم باتری بهتری بسازیم که ایمن ، کارآمد و پایدار باشد.

درون یک باتری ، الکترودهای کاتد با بار مثبت و آند با بار منفی به جریان الکتریسیته کمک می کنند. برای جدا نگه داشتن این الکترودها ، یک جداکننده تجاری معمولاً از مواد پلاستیکی پلی اتیلن و پلی پروپیلن ساخته می شود که می تواند در دمای نزدیک به 100 درجه سلسیوس انقباض یابد. بدون محافظت از جداکننده ، طرف های کاتد و آند باتری می توانند با یکدیگر تماس داشته باشند و به بروز اتصال کوتاه تصادفی و آتش سوزی یا انفجار احتمالی منجر شوند. در مقابل ، جداکننده های ساخته شده از لیگنین طی آزمایش ها پایدار ماندند و تا دمای 300 درجه سلسیوس از نظر اندازه کوچک تر نشدند.

این گروه پژوهشی ، ضخامت های گوناگونی از لیگنین را آزمایش کردند و دریافتند لایه های نازک با ضخامت 25 میکرومتر که نازک تر از یک چهارم موی انسان هستند ، موثرترین لایه در پایدار نگه داشتن داخل باتری و جلوگیری از اتصال آند و کاتد به شمار می روند.

استفاده از لایه لیگنین درون باتری ، مزیت دیگری هم داشت. افزایش پایداری درون باتری به بهبود چرخه عمر یا تعداد دفعات شارژ و استفاده از باتری کمک کرد. فنگ گفت : ما از دیدن این که لایه لیگنین چرخه عمر باتری را نیز بهبود بخشیده است ، شگفت زده شدیم. ما چرخه عمر باتری را 60 درصد افزایش دادیم.

مزیت سوم این پژوهش ، سازگاری آن با محیط زیست است. پژوهشگران توانستند جداکننده های لیگنین را با استفاده از یک روش فرآوری خشک و کم هزینه تولید کنند. این بدان معناست که آنها موفق شدند مقادیر زیادی از لایه لیگنین را براساس تقاضا تولید کنند و حلال های مضر را که معمولاً در تولید جداکننده های سنتی استفاده می شوند و می توانند برای محیط زیست مضر باشند ، به کار نبرند.

در این مورد ، پژوهشگران توانستند از لیگنین و سایر موادی که امکان تبدیل 100 درصد مواد اولیه را فراهم می کردند ، برای ساخت یک لایه بدون ایجاد هیچ گونه ضایعات یا آلودگی استفاده کنند.

فنگ گفت : لیگنین به ویژه لیگنوسولفونات به طور طبیعی فراوان است و برای عملکرد در باتری ها نیازی به عملیات اضافی ندارد. این پژوهش ، یک مسیر طراحی جدید را برای بهبود ایمنی و قابلیت تولید مواد باتری نشان می دهد.

این پژوهش در مجله «Advanced Materials» به چاپ رسید.