بیوگرافی روبرتو کارلوس و 10 همسرش! + فرزندان

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، در ادامه با بیوگرافی کامل روبرتو کارلوس بازیکن فوتبال به همراه عکس های خانوادگی و شخصی روبرتو کارلوس و آمار روبرتو کارلوس و روبرتو کارلوس تاریخهای پیوستن و بازی های روبرتو کارلوس و روبرتو کارلوس ترانسفر مارکت با شما در نم نمک خواهیم بود.

زندگینامه روبرتو کارلوس و همسرش(Roberto Carlos)

• نام اصلی : روبرتو کارلوس
• متولد : 10 آوریل 1973 گارسا ، سائو پائولو ، برزیل
• زمینه فعالیت : ورزش فوتبال
• پیشه : فوتبالیست
• پست : دفاع چپ
• مدرک تحصیلی :
• سالهای فعالیت :
• قد روبرتو کارلوس : 168 سانتیمتر
• همسرها : 10 نامزد و همسر

بیوگرافی کامل روبرتو کارلوس

روبرتو کارلوس دا سیلوا روشا متولد 21 فروردین 1352 در گارسا ، سائو پائولو ، برزیل فوتبالیست و سرمربی پیشین برزیلی است. او در دوران بازی خود عمدتاً در پست دفاع چپ فعالیت می کرد و به دلیل سرعت ، استقامت ، شوت های قدرتمند و ضربه های ایستگاهی کم نظیر ، به یکی از شناخته شده ترین مدافعان تاریخ فوتبال تبدیل شد.

وضعیت ازدواج و همسر روبرتو کارلوس

روبرتو کارلوس سه بار به صورت رسمی ازدواج کرده است.

ازدواج اول و طلاق

الکساندرا پینیرو همسر اول روبرتو کارلوس است که پس از مدتی از هم جدا شدند.

روبرتو کارلوس و همسرش الکساندرا پینیرو

ازدواج دوم و طلاق

روبرتو کارلوس در سال 2009 با مارینا لوکن ازدواج کرد اما این دو پس از بیش از 15 سال زندگی مشترک تصمیم به جدایی گرفتند.

روبرتو کارلوس و همسرش مارینا لوکن

ازدواج سوم

روبرتو کارلوس در مرداد 1405 با سهیله الطاهری ، مدیر برنامه و فعال حوزه فوتبال با اصالت مراکشی و لبنانی ، در برزیل ازدواج کرد.

روبرتو کارلوس و همسرش سهیله الطاهری

فرزندان

روبرتو کارلوس 11 فرزند از 7 زن مختلف دارد. او یک نوه هم به نام پدرو از یکی از دخترانش دارد.پدرو فرزند دومین دختر کارلوس ، جیووانا است.

کارلوس و همسر اولش ، الکساندرا پینرو 3 فرزند دارند که جیووانا یکی از آن ها است و 2 تای دیگر ، رابرتا و روبرتو کارلوس جونیور ، فرزندخوانده آن ها هستند.

کارلوس 4 فرزند هم از همسر دومش ماریانا لاکون دارد : مانوئلا ، مارینا و 2 فرزند کوچک تر دیگر

کارلوس 4 پسر دیگر هم دارد که همگی آن ها حاصل روابط او با زنانی دیگر هستند : کارلوس ادواردو ، کریستوفر ، جونیور و لوکا.

آغاز مسیر حرفه ای

کارلوس فوتبال حرفه ای خود را در برزیل آغاز کرد و پس از حضور در اتلتیکو مینیرو ، در سال 1993 به پالمیراس پیوست. او با این تیم در دو فصل پیاپی قهرمان لیگ برتر برزیل و جام حذفی شد. عملکرد او در همین سال ها زمینه حضورش در فوتبال اروپا را فراهم کرد.

او سپس راهی اینترمیلان شد ، اما تنها یک فصل در این باشگاه ماند. اختلاف نظر با روی هاجسون ، سرمربی اینتر ، بر سر پست بازی یکی از عوامل جدایی او بود؛ زیرا کارلوس ترجیح می داد در دفاع چپ بازی کند.

عکس کودکی روبرتو کارلوس

دوران درخشان در رئال مادرید

در سال 1996، روبرتو کارلوس به رئال مادرید پیوست و با پیراهن شماره 3 به یکی از ارکان اصلی این تیم تبدیل شد. او طی 11 فصل حضور در رئال ، در 527 مسابقه بازی کرد و 69 گل به ثمر رساند.

کارلوس با رئال مادرید چهار بار قهرمان لالیگا ، سه بار قهرمان لیگ قهرمانان اروپا و سه بار قهرمان سوپرجام اسپانیا شد. او همچنین در سال های 1998، 2000 و 2002 همراه رئال قهرمانی اروپا را تجربه کرد.

یکی از لحظات ماندگار دوران حضور او در رئال ، فینال لیگ قهرمانان اروپا در سال 2002 بود؛ جایی که سانتر او به گل تاریخی زین الدین زیدان کمک کرد. کارلوس به دلیل نفوذهای سریع از سمت چپ ، قدرت شوت زنی و نقش موثرش در حملات ، به یکی از تهاجمی ترین مدافعان فوتبال جهان تبدیل شد.

سال های پایانی فوتبال باشگاهی

پس از پایان دوران حضورش در رئال مادرید در سال 2007، کارلوس به فنرباغچه ترکیه پیوست. او با این تیم در سال های 2007 و 2009 قهرمان سوپرجام ترکیه شد.

در سال 2010، پس از 15 سال ، به فوتبال برزیل بازگشت و برای کورینتیانس بازی کرد. او در این تیم در کنار رونالدو قرار گرفت و با گل ها و عملکرد خود بار دیگر مورد توجه قرار گرفت.

در سال 2011 نیز به آنژی ماخاچ قلعه روسیه پیوست و در این تیم علاوه بر نقش کاپیتانی ، در پست هافبک دفاعی به میدان رفت. او سرانجام در سال 2012 و در 39سالگی از فوتبال حرفه ای بازنشسته شد و وارد عرصه مربیگری شد.

دوران ملی با برزیل

روبرتو کارلوس نخستین بار در سال 1992 به تیم ملی برزیل دعوت شد و در مجموع 125 بازی ملی انجام داد و 11 گل به ثمر رساند.

او در چهار دوره جام جهانی حضور داشت. در جام جهانی 1998 فرانسه ، به همراه برزیل تا فینال پیش رفت و در نهایت نایب قهرمان شد. چهار سال بعد ، در جام جهانی 2002 کره جنوبی و ژاپن ، یکی از بازیکنان موثر تیم قهرمان برزیل بود و در تیم منتخب این مسابقات نیز قرار گرفت.

کارلوس همچنین با برزیل در کوپا آمریکاهای 1997 و 1999 و جام کنفدراسیون های 1997 قهرمان شد. پس از جام جهانی 2006 نیز از تیم ملی کناره گیری کرد.

ضربه ای که نام او را جاودانه کرد

یکی از مشهورترین لحظات دوران حرفه ای روبرتو کارلوس ، گل او مقابل فرانسه در سال 1997 بود. او با ضربه ای آزاد و استفاده از بیرون پای چپ ، توپ را با چرخشی غیرمعمول به سمت دروازه فرستاد؛ ضربه ای که مسیر آن برای سال ها مورد توجه علاقه مندان فوتبال و حتی دانشمندان قرار گرفت.

قدرت و پیچش غیرعادی ضربات ایستگاهی ، سبب شد کارلوس به «آقای گلوله» شهرت پیدا کند. شوت های او گاهی از فاصله های بسیار دور با سرعت و قدرت زیادی به سمت دروازه می رفتند.

سبک بازی

روبرتو کارلوس علاوه بر قدرت شوت زنی ، از سرعت ، چابکی و استقامت بالایی برخوردار بود. او بارها در طول زمین حرکت می کرد و از جناح چپ در حملات تیم مشارکت داشت.

سانترهای دقیق ، توانایی توپ گیری ، تکل زدن و مهار مهاجمان ، در کنار قابلیت های هجومی ، او را به مدافعی متفاوت تبدیل کرده بود. سبک بازی کارلوس نشان داد که یک مدافع کناری می تواند هم زمان نقشی مهم در دفاع و حمله داشته باشد و همین ویژگی بر نگاه فوتبال به وظایف مدافعان کناری تأثیر گذاشت.

روبرتو کارلوس و مادرش

افتخارات باشگاهی

کارلوس در دوران باشگاهی خود افتخارات متعددی کسب کرد؛ از جمله :

• دو قهرمانی لیگ برتر برزیل با پالمیراس
• دو قهرمانی جام حذفی برزیل با پالمیراس
• چهار قهرمانی لالیگا با رئال مادرید
• سه قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا با رئال مادرید
• سه قهرمانی سوپرجام اسپانیا
• دو قهرمانی جام بین قاره ای
• یک قهرمانی سوپرجام اروپا
• دو قهرمانی سوپرجام ترکیه با فنرباغچه

افتخارات ملی

مهم ترین افتخارات ملی روبرتو کارلوس عبارت اند از :

• قهرمانی جام جهانی 2002
• نایب قهرمانی جام جهانی 1998
• دو قهرمانی کوپا آمریکا در سال های 1997 و 1999
• قهرمانی جام کنفدراسیون ها در سال 1997
• مدال برنز بازی های المپیک 1996

افتخارات فردی

روبرتو کارلوس در سطح فردی نیز به افتخارات مهمی دست یافت. او در سال 1997 دومین بازیکن سال فوتبال جهان شد و در سال های 2002 و 2003 عنوان بهترین مدافع باشگاهی سال اروپا را به دست آورد.

او دو بار در تیم منتخب جام جهانی قرار گرفت ، دو بار عضو تیم سال یوفا شد ، هفت فصل متوالی در تیم منتخب سال اروپا قرار گرفت و در سال 2004 نیز به فهرست فیفا 100 راه یافت. همچنین در سال 2008 جایزه پای طلایی را دریافت کرد.