محمدرضا طالقانی و بیوگرافی محمدرضا طالقانی و عمس های محمدرضا طالقانی و محمدرضا طالقانی کشتی گیر و همسر محمدرضا طالقانی و فرزندان محمدرضا طالقانی و محمدرضا طالقانی الان کجاست و نسبت محمدرضا طالقانی با آیت الله طالقانی و عکس جوانی محمدرضا طالقانی و داماد محمدرضا طالقانی در نم نمک.
زندگینامه محمدرضا طالقانی و همسرش(Mohammadreza Taleghani)
محمدرضا طالقانی ، متولد 7 بهمن 1331 در تهران ، از چهره های شناخته شده ورزش باستانی و کشتی ایران است. او علاوه بر فعالیت حرفه ای در عرصه کشتی ، در حوزه مدیریت ورزشی نیز فعالیت داشته و از سال 1381 تا 1385 ریاست فدراسیون کشتی ایران و سرپرستی فدراسیون کشتی پهلوانی و ورزش باستانی را بر عهده داشته است.
دوران کودکی و تحصیل
محمدرضا طالقانی ، فرزند کاظم طالقانی ، در محله گذر مستوفی در منطقه درخونگاه ، از محله های قدیمی تهران ، به دنیا آمد. او دوران تحصیل خود را در مدرسه جعفری اسلامی گذراند و سپس تحصیلاتش را در هنرکده امیر ادامه داد.
نسبت محمدرضا طالقانی با آیت الله طالقانی
محمدرضا طالقانیِ کشتی گیر ، فرزند آیت الله سیدمحمود طالقانی نیست. فرزندان شناخته شده آیت الله طالقانی شامل مهدی ، مجتبی ، ابوالحسن ، محمدرضا و چند دختر دیگر هستند ، اما فرزند آیت الله طالقانی با «محمدرضا طالقانی» یکی نیست و شخص دیگری است.
عکس جوانی محمدرضا طالقانی
آغاز فعالیت ورزشی
طالقانی از پانزده سالگی به ورزش کشتی روی آورد و به تدریج در این رشته به موفقیت های قابل توجهی دست یافت. فعالیت ورزشی او تا سال 1360 ادامه داشت و در این دوران موفق به کسب هشت مدال بین المللی شد.
او همچنین سه سال عنوان پهلوان پایتخت را به دست آورد و به مدت هفت سال عضو و قهرمان تیم ملی کشتی ایران بود. مجموعه این افتخارات ، جایگاه او را در میان چهره های مطرح کشتی و ورزش پهلوانی ایران تثبیت کرد.
14 سال در کشتی
سال 1346، زمانی که 15 سال داشت ، کشتی را آغاز کرد. فعالیت او در این رشته تا سال 1360 ادامه یافت و در این مدت توانست هشت مدال جهانی کسب کند.
طالقانی همچنین سه بار عنوان پهلوان پایتخت را به دست آورد و به مدت هفت سال نیز قهرمان تیم ملی بود. سال های فعالیت او در کشتی ، بخش مهمی از دوران جوانی و زندگی ورزشی اش را شکل داد.
جنجال در جام آریامهر
در آبان 1357 و در 26سالگی ، طالقانی در مخالفت با حکومت پهلوی در جریان برگزاری جام بین المللی آریامهر دست به اعتراض زد و در برگزاری این مسابقات اختلال ایجاد شد.
پس از آن راهی محل اقامت امام خمینی در فرانسه شد. سه هفته بعد به ایران بازگشت تا در فراهم کردن مقدمات حضور و بازگشت او به کشور مشارکت داشته باشد.
با قطعی شدن ورود امام خمینی به ایران در 12 بهمن 1357، طالقانی از جمله افرادی بود که برای حفاظت از او انتخاب شدند و در ورودی دانشگاه تهران حضور داشت.
ورود به فدراسیون کشتی
طالقانی چند سال پس از فعالیت در عرصه های مختلف کشتی ، وارد هیئت کشتی شد و در سال 1371 به سمت دبیرکل فدراسیون کشتی رسید.
او سرانجام در سال 1381 ریاست فدراسیون کشتی ایران را بر عهده گرفت. در دوره ریاست او ، تیم ملی ایران در رقابت های بین المللی حضور داشت و در سال 1384 نیز طالقانی به سمت نایب رئیس کنفدراسیون کشتی آسیا رسید.
یک سال بعد ، در سال 1385، از ریاست فدراسیون کنار گذاشته شد.
در سال 1389 نیز خبرهایی درباره بازگشت او به ریاست فدراسیون کشتی منتشر شد ، اما روز بعد حکم تغییر کرد. طالقانی بعدها فعالیت خود را در فدراسیون پهلوانی و زورخانه ای ادامه داد.
محمدرضا طالقانی و علی کریمی و فرامرز قریبیان
خاطراتی از جبهه
طالقانی در دوران جنگ ایران و عراق نیز سابقه حضور در جبهه داشت. او درباره آن دوران می گوید پدرش در ابتدای جنگ حدود یک سال در جبهه حضور داشت و خودش نیز هر ماه حدود 10 روز در مناطق جنگی حضور پیدا می کرد.
او همچنین از شهید مصطفی چمران با احترام یاد می کند و می گوید : «آقای چمران یک دنیا بود ، خدا رحمتشان کند؛ هیچ وقت ایشان را فراموش نمی کنم.»
ازدواج و فرزندان
محمدرضا طالقانی پس از انقلاب ، در دوره ای که مسئولیت سالن کشتی هفت تیر را بر عهده داشت ، در سال 1362 و در 31 سالگی ازدواج کرد. خطبه عقد او توسط امام خمینی جاری شد.
حاصل این ازدواج دو دختر به نام های فاطمه طالقانی و زینب طالقانی است؛ دخترانی که طالقانی از آنها با عنوان «فرشته» یاد می کند.
همسر و فرزند محمدرضا طالقانی
از همسرم خجالت می کشم
طالقانی درباره سبک زندگی و رابطه خود با خانواده ، صادقانه از وابستگی اش به همسرش سخن گفته است. او می گوید سال ها آن قدر درگیر فعالیت و کار بوده که شب و روز برایش معنایی نداشته است.
او در این باره می گوید حتی در امور ساده زندگی روزمره نیز به همسرش وابسته است و اگر همسر و فرزندانش در خانه نباشند ، نمی داند وسایل ساده ای مانند قاشق چای خوری را از کجا بردارد.
به عشق تختی
طالقانی علاقه ویژه ای به غلامرضا تختی دارد و او را نمادی از جوانمردی و خدمت به مردم می داند.
او درباره این علاقه می گوید همه انسان های یک رنگ و کسانی را که به مردم خدمت کرده اند دوست دارد و به همین دلیل تختی نیز برایش جایگاه ویژه ای دارد. طالقانی تأکید می کند بسیاری از کارهایی که انجام می دهد به نام تختی است ، زیرا نمی خواهد «مردانگی بمیرد».
امام مشکلی با تیپ من نداشت
طالقانی درباره دیدگاه امام خمینی نسبت به ظاهر خود نیز خاطره ای نقل کرده است. به گفته او ، امام خمینی هیچ گاه درباره ظاهرش ، از جمله تراشیدن ریش یا باز بودن یقه لباس ، به او تذکری نداد.
او معتقد است برای امام ، بیش از ظاهر افراد ، اعتقاد و باور درونی آنها اهمیت داشت و در همین زمینه به این تعبیر اشاره می کند که «به ریش نیست ، به ریشه است»؛ یعنی آنچه اهمیت دارد ، باور و ریشه اعتقادی انسان است.
دلبستگی به درخونگاه و کله پاچه
طالقانی همچنان ارتباط عاطفی خود را با محله کودکی اش حفظ کرده است. او خود را «بچه پایین شهر» می داند و می گوید هر دو هفته یک بار در کوچه های قدیمی درخونگاه قدم می زند.
او همچنین سالی دو بار به کله پزی محله قدیمی خود سر می زند؛ جایی که صاحب آن از دوستان قدیمی اش است و در آنجا کله پاچه می خورد.
برای طالقانی ، درخونگاه تنها محل تولد نیست؛ بخشی از خاطرات کودکی ، هویت و گذشته ای است که همچنان به آن دلبستگی دارد.
