از سالن های ژیمناستیک مشهد تا بازی های آسیایی ناگویا؛ هنگامه هادیانی ، دختر مشهدی ، پس از سال ها تمرین و عبور از وقفه های ورزشی ، با پیروزی در رقابت انتخابی سهمیه تاریخی ایران را به دست آورد تا نخستین بانوی ژیمناستیک هنری ایران پس از انقلاب باشد که در بازی های آسیایی به میدان می رود؛ حضوری که برای او تنها یک مسابقه نیست ، بلکه می تواند آغاز فصلی تازه برای ژیمناستیک بانوان ایران باشد.
زندگینامه هنگامه هادیانی(Hengameh Hadiani)
هنگامه هادیانی متولد سال 1385 در مشهد است؛ دختری که بخش مهمی از کودکی و نوجوانی اش در سالن های ژیمناستیک گذشته است. خانواده او نیز با ورزش بیگانه نبودند و خواهرش سابقه قهرمانی در ژیمناستیک استان را داشت.
شروع فعالیت
«از هفت سالگی وارد ورزش شدم. چون خواهرم هم قهرمان ژیمناستیک استان بود و خانواده ای ورزشی داشتیم ، مشکلی از این بابت نداشتم. البته خانواده ام اصرار داشتند که یک رشته ورزشی دیگر را انتخاب کنم ، اما من ژیمناستیک را دوست داشتم و وارد این رشته شدم.»
علاقه ای که در کودکی شکل گرفت ، خیلی زود به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی او تبدیل شد؛ تا جایی که خودش امروز می گوید تقریباً تمام زندگی اش با این رشته گره خورده است.
ژیمناستی که روزنامه نگار است
زندگی هادیانی اما تنها در سالن ژیمناستیک خلاصه نمی شود. او در کنار تمرینات حرفه ای ، دانشجوی رشته روزنامه نگاری دانشگاه علامه طباطبایی تهران است؛ ترکیبی که وجه دیگری از شخصیت او را نشان می دهد.
یک سوی زندگی اش با تمرین ، مسابقه ، پرش خرک و رقابت گره خورده و سوی دیگر با کلمه ، خبر و روزنامه نگاری.
او حالا باید میان دانشگاه و اردوهای ورزشی ، مسیر دشواری را طی کند؛ مسیری که مقصد نزدیکش ، یکی از بزرگ ترین میدان های ورزشی قاره آسیاست.
سال های رقابت و بازگشت به سکو
هادیانی در سال های فعالیتش در ژیمناستیک هنری ، در چهار وسیله این رشته فعالیت کرده است؛ اما در مسیر رسیدن به بازی های آسیایی ، پرش خرک به ماده تخصصی و سرنوشت ساز او تبدیل شد.
او سابقه حضور در رقابت های قهرمانی کشور را دارد و در سال های مختلف به مقام های گوناگونی رسیده است. با این حال ، مانند بسیاری از ورزشکاران ، شیوع کرونا و توقف یا کاهش مسابقات از سال 1398، روند ورزشی او را نیز تحت تأثیر قرار داد.
بازگشت او به سکو اما از سال گذشته جدی تر شد؛ زمانی که در مسابقات قهرمانی کشور موفق به کسب یک مدال نقره و یک مدال برنز شد.
این بازگشت ، آغاز مسیری بود که در نهایت او را به مهم ترین رقابت زندگی ورزشی اش رساند؛ مسابقه ای که قرار بود تکلیف تنها سهمیه بانوان ایران در ژیمناستیک هنری بازی های آسیایی ناگویا را مشخص کند.
دوئل نهایی برای یک سهمیه تاریخی
پس از حضور ایران در مسابقات قهرمانی آسیا ، اتحادیه ژیمناستیک آسیا یک سهمیه برای حضور یک بانوی ایرانی در بازی های آسیایی ناگویا به فدراسیون ژیمناستیک ایران اختصاص داد.
فدراسیون نیز برای تعیین نماینده ایران ، رقابت انتخابی برگزار کرد. در مرحله نخست ، 10 ورزشکار با یکدیگر رقابت کردند و در نهایت هنگامه هادیانی و یکی از رقبایش از استان تهران به مرحله پایانی رسیدند.
رقابت نهایی ، همان مسابقه ای بود که می توانست مسیر آینده هادیانی را تغییر دهد.
او در پرش خرک امتیاز 12.99 را ثبت کرد ، در جایگاه نخست ایستاد و سهمیه حضور در بازی های آسیایی 2026 ناگویا را به دست آورد.
به این ترتیب ، نام هنگامه هادیانی به عنوان نماینده ژیمناستیک هنری بانوان ایران در این رقابت ها ثبت شد.
از پیراهن تیم مشهد تا پیراهن تیم ملی
اما سهمیه ناگویا نخستین نقطه عطف مسیر هادیانی نبود. پیش از آن ، رویای بزرگ تری در ذهن این دختر مشهدی شکل گرفته بود؛ پوشیدن پیراهن تیم ملی.
هادیانی درباره مسیر رسیدنش به تیم ملی می گوید :
«از کودکی در سالن های ژیمناستیک مشهد بزرگ شدم و تقریباً تمام زندگی ام با این رشته گره خورده است. همیشه رویای پوشیدن پیراهن تیم ملی و حضور در مسابقات بزرگ را داشتم و در تمام سال هایی که تمرین کردم ، باور داشتم که روزی به این هدف می رسم.»
پس از عضویت در تیم مشهد ، به اردوی تیم ملی دعوت شد و بعد از برگزاری دو مسابقه انتخابی توانست جایگاه خود را در تیم ملی به دست آورد.
برای او ، این اتفاق فقط یک موفقیت ورزشی نبود؛ تحقق رویایی بود که سال ها در ذهنش ساخته بود.
«حضور در تیم ملی واقعاً یک رویا بود. همیشه با خودم می گفتم یک روز پیراهن تیم ملی را می پوشم و برای کشورم در مسابقات بزرگ رقابت می کنم.»
اولین تجربه بین المللی؛ آزمونی در چین
نخستین تجربه جدی بین المللی هادیانی ، حضور در مسابقات آسیایی زونی چین بود؛ رقابتی که به او فرصت داد برای نخستین بار در یک میدان بین المللی جدی ، توانایی هایش را محک بزند.
او در ماده پرش خرک و در میان 62 ورزشکار بزرگسال ، در جایگاه بیست ودوم قرار گرفت.
شاید رتبه بیست ودوم در نگاه اول یک عدد ساده باشد ، اما برای ژیمناستی که تازه قدم به عرصه بین المللی گذاشته ، تجربه رقابت در چنین سطحی اهمیت ویژه ای داشت.
هادیانی این مسابقات را تجربه ای مهم در مسیر حرفه ای خود می داند؛ تجربه ای که به گفته خودش ، انگیزه او را برای ادامه راه بیشتر کرد و باعث شد بیش از گذشته باور کند که رسیدن به سکوهای بزرگ ، حتی در سطح جهانی ، دور از دسترس نیست.
بازی های آسیایی ناگویا
مقصد بعدی هنگامه هادیانی ، بازی های آسیایی ناگویا بود؛ جایی که برای نخستین بار ، ژیمناستیک هنری زنان ایران پس از انقلاب در این رقابت ها نماینده داشت.
وضعیت ازدواج و همسر هنگامه هادیانی
از وضعیت ازدواج و همسر هنگامه هادیانی اطلاعات دقیقی در دست نیست.