تاریخچه کونگ فو در ایران و جهان و بنیانگذار آن

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، تاریخچه کونگ فو در جهان و تاریخچه کونگ فو در ایران و بنیانگذار کونگ فو در جهان و قوانین کونگ فو و مبارزه کونگ فو و نیو کونگ فو و سبک های کونگ فو و قدرت کونگ فو در نم نمک.

تاریخچه کونگ فو در ایران و جهان و بنیانگذار سبک های آن

تاریخچه کونگ فو با ورود بودیهارما و یا به گفته چینی ها تامو از هند به معبد شائولین چین آغاز می گردد .در ضمن معبد شائولین در ایالت هوتان قرار دارد و هنرهای رزمی موجود دنیا از این مکان سر چشمه گرفته است . راهب تامو که مشغول تعلیمات مذهبی به جوانان (راهبان) معبد بود . با توجه به حالات جسمی و روحی آنها شروع به ابداع 18 حرکت فیزیکی کرد . که بعدها همین حرکات جزئی از درسها و و تعلیمات آنها قرار گرفت و اساس هنر های رزمی کونگ فو (بوکس چینی) از اینجا شروع شد .

بعدها شاگردان راهب توانستند . این حرکات را خوبی بیاموزند و شروع به گسترش این هنر کنند و مدت کوتاهی معبد شائولین خواستگاه کونگ فو شد و این هنر زیبا کم کم در معابد دیگر نفوذ کرد و بعدا از سالیانی دراز بر اساس بوکس معبد شائولین سبکهای دیگری از کونگ فو پدید آمد که سراسر چین رواج یافت و هنر ملی این کشور شد .

امروز می توان کونگ فو را در پارکها ، معبد ، باشگاها و تمام اماکن عمومی و خصوصی مشاهده کرد . مخصوصا صبح های زود در هوای پاک و فضاهای زیبا و دلنشین .البته ناگفته نماند که ورزشیرا که چینی ها صبح های زود تمرین می کنن شیوه ای از کونگ فوی نرم می باشد که به (تای چی چون) معروف است .

معنای کونگ فو در بین مردم چین

در کل ، هنرهای رزمی چین با نام کونگ فو شناخته می شود . کلمه کونگ فو ظاهرا هیج معنای خاصی ندارد . ولی در بعضی از اقوام کونگ فو (مرد دانا) اطلاق می شود . و در نزد بعضی دیگر از مردم نیز به (عالی ترین شکل هر چیز) گفته می شود .

در مجموع می توان گفت کونگ فو به هنری اطلاق می گردد که بیانگر حرکات فیزیکی موزون دست و پا است . در هر صورت کونگ فو تقریبا همیشه در دست مردان و زنانی بوده است که مورد اعتماد مردم بوده اند . کونگ فو در بین دو گروه رواج بیشتری داشته است .

گروه اول جادوگران و جن گیران آن زمان که با نمایشهایی افسونگری و اجرای بعضی از حرکات زیبا و پیچیده در میان قبایل امرار معاش می کردند و این فنون و حرکات مذهبی مخصوص خودشان را به فرزندان خود انتقال می دادند . در بین آن می توان رهبر آنها (تین شید) را نام برد که ارباب آسمانی نام گرفته بود .

خاندان وی هزار هشتصد سال بر کوهی (اژدها) در ایالت کیانگ سینگ حکومت داشتند . ضمنا این افراد می توانستند بعد از ازدواج در بین مردم شهرها و روستائیان به راحتی و آزادانه زندگی کنند .

گروه دوم راهبان و افراد مذهبی را شامل می شد که این افراد زندگی ساده ای داشتند و فقط از گیاهان تغذیه می کردند و یکی از خصوصیات آنها این بود که باید تا زمانیکه زنده هستند مجرد و دور از مسائل مادی باشند آنها در صومعه ها زندگی می کردند ، در ضمن برای تلفیق روح و جسم روزه می گرفتند و در همین حال به تمرینات سخت و طاقت فرسای هنرهای رزمی کونگ فو می پرداختند .

خضور راهبان پیوسته جهت اصلاح جامعه ملموس بود هر کجا بر کسی ستم می شد این راهبان حاضر بودند . فشارهائی که از طرف حاکمان به افراد زیر دست آنها اعمال می شود باعث آن گردید که در سال 1911 در چین نهضتی از طرف این مردان اتفاق بیافتد که به انقلاب بکسورها معروف شد و در حقیقت انقلاب اول نام گرفت .

یکی از راهبان معبد شائولین بنام تی سو در رواج و نشر بوکس معبد شائولین نقش عمده را بر عهده داشت و سالها در بین راهبان معبد این هنر را رواج می داد . آنها این هنر را بوسیله تقلید از حیوانات و حشرات به مرحله عالی رساندند و این حرکات شامل : حرکات ببر ، مار ، پلنگ ، میمون ، مانتیس ، درنا ، اژدها و دیگر حیوانات می باشد .

استادان بزرگ شائولین این هنر را نسل به نسل به شاگردان خود منتقل می کردند و با پیگیری زیاد آن را به کمال رساندند. اما بعد از فتح شائولین ، کونگ فو در سراسر چین ممنوع اعلام شد و استادان اصلی شائولین از مرزها گریختند آنها به کشورهایی مانند هنگ کنگ ، تایوان و کشورهای غربی رفتند .

اکنون کونگ فوئی که در خارج از چین تعلیم داده می شود بواسطه مهم بودن مراجع آن ارزشمند تر و مهم تر از کونگ فوئی است که در چین تعلیم داده می شود . بعدها دولت چین جهت سر و سامان دادن به این هنر رزمی سعی کرد تحت نام ووشو همه سیستم های کونگ فو را منسجم کند .

استادان شائولین که در خارج از چین بودند این جریان را تحریم کردند اما ووشو شروع بکار کرده بود و از تمام دنیا جهت نشر این ورزش نماینده می پذیرفت . بعدها برای جلوگیری از انتقاد شدید مشتاقان کونگ فو در کنار معبد شائولین مدرسه هنرهای رزمی شائولین تاسیس شد که این مکان به جهانگردان هنر رزمی ووشو را می آموزد و مدارک شائولین به آنها می دهد .

در حال حاضر دهها سبک کونگ فو در حال فعالیت هستند که شاخص ترین آنها : تای چی چوان ، پاگواچان ، هسینگ آی ، وینگ چان ، چانگ چوان و نان چوان می باشد که در ووشو نیز همین سبکها را بعنوان سبکهای اصلی قرار داده اند .

پیشینه کونگ فو در ایران

ابراهیم میرزایی پس از یادگیری رشته هایی همچون کونگ فو ، کاراته ، تکواندو و دوره های تکاوری در کشورهای مختلف نگارش کتابی با عنوان کاراته و ذن را آغاز کرد که در سال 1351 انتشار یافت. وی سَبْک جدیدی را به نام «توآ» که در این کتاب به آن پرداخته شده ، از همان سال مراحل آزمایش خود را در باشگاه سرباز (پهلوی سابق) گذراند و در نهایت در سال 1352 با تأسیس دانشکده تن و روان فعالیت رسمی خود را آغاز نمود.

در سال 1360 به سبب فعالیت های سیاسی ابراهیم میرزایی بار دیگر فعالیت باشگاه های کونگ فو توآ ممنوع شد و تا سال 1370 ورزشکاران این رشته به صورت مخفیانه به معرفی و آموزش این ورزش می پرداختند. در سال 1370 کونگ فو توآ با عنوان «انجمن کونگ فو توآ» به طور رسمی زیر نظر فدراسیون کاراته آغاز شد. در اواخر سال 1371 فدراسیون کونگ فو ، ووشو و رزم آوران تشکیل شد و در سال 1378 به نام فدراسیون ورزش های رزمی تغییر نام یافت. در سال 1379 تحت عنوان کمیته مستقل کونگ فو توآ فعالیت نمود و مجدداً در سال 1381 در زمره سبک های فدراسیون ورزش های رزمی درآمد. در سال 1384 فدراسیون کونگ فو جمهوری اسلامی ایران تشکیل گردید و در سال 1390 نام کونگ فو از این رشته جذاب ایرانی حذف شد و در حال حاضر این سبک با نام توآ در ایران و جهان فعالیت می کند. مطابق لایحه قانونی واگذاری سازمان ورزشی و فرهنگی تاج به سازمان تربیت بدنی ایران مصوب 1358٫7٫8 کلیه اموال منقول و غیرمنقول و مطالبات و دیون سازمان ورزشی و فرهنگی تاج همراه با پرسنل واحدهای سازمان مذکور به سازمان تربیت بدنی ایران واگذار گردید.