صحبت های جنجالی نیما نکیسا درباره اعتیاد و مصرف تریاک

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، صحبت های جنجالی نیما نکیسا درباره اعتیاد و مصرف تریاک و اعتیاد نمیا نکیسا و تریاک کشیدن بازیکنان فوتبال و بازیکنان معتاد استقلال و بازیکنن معتاد پرسپولیس در نم نمک.

صحبت های جنجالی نیما نکیسا درباره اعتیاد و مصرف تریاک

در فوتبال امروز اما موارد مشابه زیادی داریم که متفاوت از قدیمی هاست. اگر قدیمی ها حاضر شدند بعد از مدتی نسبت به اتفاقات منفی زندگی خود اعتراف کنند اما مصرف مواد مخدر در بین فوتبالی های امروزی اصولا یا تکذیب می شود یا به صورت مخفف یا «کدوار» رسانه ای می شود تا خواننده خودش سرنخ قضیه را بگیرد. نیما نکیسا ، سنگربان اسبق تیم ملی ، حرف های جالبی درباره بازیکنان پایه زده است :

«17 درصد بازیکنان ملی 15 سال گذشته ما که در رده های نوجوانان ، جوانان و امید به تیم ملی دعوت می شدند ، الان معتاد هستند! ضمن این که از این جمع 43 درصد فوتبال را رها کرده و به سمت کاسبی رفته اند و فقط 21 درصد آنها در باشگاه ها هستند و این آمار بیشتر به فاجعه شباهت دارد و من امیدوارم با کمک تمام کسانی که دغدغه برای فوتبال دارند ، این معضلات را تا آنجا که بتوانیم ، کاهش دهیم.»

اعتیاد ناصر عباسی

در یک برنامه تلویزیونی شبکه 5 یکی از بازیکنان موفق استقلال در دهه 60 پرده از رازی برداشت که شاید تا مدت ها نقل محافل ورزشی باشد؛ ناصر عباسی در این برنامه اعتراف کرد در دورانی که با پیراهن استقلال به میدان می رفته ، به «تریاک» اعتیاد داشته و با یکی از ستارگان و از بزرگان این تیم بساط می کرده است :

«وقتی به استقلال آمدم ، با بهترین بازیکن تیم که آرزو داشتم حتی کنار او بنشینم ، تا شش صبح تریاک کشیدیم و بعد سر بازی رفتیم!» اعتراف ناصر عباسی اما بخش مهم تری هم دارد که می گوید شب قبل از بازی مهم استقلال با بازیکن مشهور این تیم تریاک کشیده و با تصور این که بازی تیمش لغو خواهد شد و شرایط بد جوی ، تا شش صبح صحنه را ترک نکرده : «شب قبل از بازی و ساعت 12 شب برف زیادی می آمد و ما دو نفر در یکی از خیابان های جردن بودیم و به خیال این که بازی فردا انجام نخواهد شد به جایی که نباید ، رفته و تا 2، 3 صبح پای بساط نشستیم! پس از آن خواستیم به منزل برویم که مشاهده کردیم هنوز برف می بارد و به اتفاق آن شخص به نیاوران رفته و تا شش صبح تریاک کشیدیم! به یاد دارم که ساعت 12 ظهر از طرف باشگاه استقلال و آقای اولیایی برای ما پیغام فرستاده بودند که سریعا خود را به ورزشگاه برسانید و دلیل غیبت خود را پیش از بازی توضیح دهید که ما خشکمان زد. سریعا به سمت ورزشگاه حرکت کردیم که در آخر وقت به حوالی استادیوم رسیدیم و متوجه شدیم زمین خشک است و بازی برگزار می شود و آنجا برف نباریده است که مرا به دلیل دیر رسیدن به اردو نیم ساعت قبل از بازی کنار گذاشتند اما به آن شخص که به همراه من تا نیمه شب در حال مصرف تریاک بود ، مجوز بازی داده شد ، به زمین رفت ، دو گل هم زد و بهترین بازیکن زمین هم شد. من هم در نیمه دوم آن دیدار بازی خیلی خوبی را انجام دادم.»

ناصر عباسی

سرمربی آن دوران استقلال مرحوم منصور پورحیدری بود که طبیعتا تصور نمی کرد دو بازیکن اصلی تیمش تا پای صبح مشغول مصرف مواد مخدر بوده اند. این اعتراف ناصر عباسی اما در حضور مجتبی محرمی رخ داد که خودش نیز یکی از کسانی است که به مواد مخدر اعتیاد داشت و طبق مصاحبه اش با «تماشاگر» سرانجام توانست از دست اعتیاد خلاص شود :

«من از 27 سالگی معتاد شدم. قبلش اعتیاد نداشتم. خیلی ها درباره ام دروغ می گویند. دلیلی ندارد که بخواهم دروغ بگویم. اما من آن سال ها خلاف های دیگر می کردم ، ولی اعتیاد نداشتم. الان حالم بهتر است ولی مشکل ریوی ام هنوز پابرجاست.»

مجتبی محرمی

داستان فنونی زاده

یکی دیگر از هم بازی های ناصر عباسی در اوایل دهه 70، مهدی فنونی زاده است که سال ها درگیر مبارزه با ترک اعتیاد بود. معتادشدن یکی از شوت زن های قهار تیم ملی و تیم فوتبال استقلال اما به شکل عجیبی دراماتیک است :

«بعد از این که از پاس تهران جدا شدم ، به اواخر فوتبال خود رسیده بودم ، قصد داشتم کار جدیدی را شروع کنم ، به همین دلیل به تولیدی دوستم رفتم تا در خصوص شروع یک کار جدید با هم صحبت کنیم ، در آنجا دیدم دوستم خیلی عادی در حال مصرف مواد است و به من یک تعارف زد و گفت با یک بار مصرف کردن کسی معتاد نشده است. برای این که فکر نکند خودم را گرفته ام ، کنار او نشستم و به قول معروف یک پُک زدم. از آن روز به بعد هفته ای یک بار به بهانه کار پیش دوستم می رفتم و در واقع با هم مواد می زدیم! به خودم آمدم و دیدم موادکشیدن من به سه روز یک بار کشیده است و دست برقضا دوستم بعد از مدتی از ایران رفت و حالا من باید به صورت مستقیم از دلال مواد خریداری می کردم. بدترین روزهای من زمانی بود که اقوام و دوستان نزدیکم حس کرده بودند معتاد شده ام اما من خودم را گول می زدم که مگر ورزشکار هم معتاد می شود؟ خلاصه آذر 1388 به این نتیجه رسیدم که به خاطر همسر و دخترم باید ترک کنم و عزم خود را جزم کردم تا زندگی جدیدی را شروع کنم. موفق شدم و حالا چندسالی است که مدیر مرکز ترک اعتیاد در تهران هستم تا بتوانم به افراد زیادی برای بازگشت به زندگی کمک کنم.»

مهدی فنونی زاده

داستان رضا رجبی

رضا رجبی ، فوتبالیست اواخر دهه 60 که از ستاره های استقلال تهران بود ، شاید یکی از بدترین خاطرات یک فوتبالیست معتاد به مصرف تریاک و هروئین را داشته باشد. رضا رجبی از اواخر دهه 60 بعد از فوت پدر و به دلیل وابستگی شدید به خانواده و طبق گفته خودش ، هضم نکردن «یتیم شدن» به سمت مصرف تریاک رفت. شش سال تریاک مصرف کرد و از سال 74 به سمت مصرف هروئین رفت. رضا رجبی می گوید مصرف هروئین بدترین اتفاق زندگی اش بود و اگر با مصرف تریاک می توانست دورهمی این مواد را بزند ، با مصرف هروئین تا خوابیدن روی صندلی های پارک های عمومی هم پیش رفت تا سرانجام نمایندگان یکی از مراکز ترک اعتیاد او را در پارک پیدا کرده و به مراکز مذکور ببرند. رضا رجبی حالا 17 سال است که ترک کرده و در حال حاضر به تدریس در مدارس فوتبال می پردازد.

رضا رجبی

حبس ابد

اما مشهورترین پرونده اعتیاد به مواد مخدر یک فوتبالیست به علی اکبریان ، روماریوی فوتبال ایران ، تعلق دارد. اکبریان اعتیادش به مواد مخدر و محکومیتش به حبس ابد را این گونه شرح داده است :

«در بزم دوستانه به مواد مخدر معتاد شدم. به یک نفر از دوستانم 200 هزار تومان پول دادم تا برایم مواد مخدر بخرد. 40 گرم شیشه برایم خرید و زمانی که آمد شیشه ها را بدهد ، ماشین پلیس را سر خیابان دیدم. وقتی مأموران به ما نزدیک شدند ، دوستم بسته مواد را به پشت بام انداخت؛ بسته ای که 350 گرم کراک داخل آن بود و مأموران خیلی زود بسته را پیدا کردند و ما را به اداره آگاهی بردند. فردای آن روز پدر دوستم آمد و از من خواست که به او کمک کنم. تا آن موقع نمی دانستم داشتن این همه کراک جرم سنگینی است و من جرم را به گردن گرفتم. او با فیش حقوقی آزاد شد و من به حبس ابد محکوم شدم. بعد از پنج سال با وثیقه 400 میلیون تومانی آزاد شدم ، برای شهریه دخترم به پول نیاز داشتم که یادم آمد طلبی 30 هزارتومانی از یکی از رفقا دارم. او به من گفت پول نقد ندارد اما به جایش به من 30 گرم شیشه داد تا آن را آب کنم و با پولش دخترم را در مدرسه ثبت نام کنم. در میان راه پلیس به ماشین ما مشکوک شد و وقتی کل ماشین را گشت ، 30 گرم مواد را پیدا کرد و جرمم سنگین تر شد.»

علی اکبریان