علت فوت محمود مدبری استاد دانشگاه + بیوگرافی

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، محمود مدبری و فوت محمود مدبری و بیماری محمود مدبری و بیوگرافی محمود مدبری و اخبار محمود مدبری و حواشی محمود مدبری و محمود مدبری کیست و محمود مدبری کجاست و چه خبر از محمود مدبری و محمود مدبری اهل کجاست و محمود مدبری در بیمارستان و علت مرگ محمود مدبری و درگذشت محمود مدبری و عکس همسر محمود مدبری در نم نمک.

محمود مدبری درگذشت

محمود مدبری ، استاد دانشگاه و مصحح در 67 سالگی از دنیا رفت.

سیدعلی میرافضلی ، شاعر و پژوهشگر با اعلام این خبر نوشته است : «با اندوه بسیار خبردار شدم دکتر محمود مدبّری ، استاد بازنشسته دانشگاه باهنر کرمان ، لغت پژوه و مصحّح متون نظم و نثر فارسی ، دیروز (چهارشنبه ، 23 فروردین) بر اثر بیماری سرطان از دنیا رفته است.

مدبری زاده پانزدهم شهریور سال 1335 شمسی در تهران بود و سال 1364 به کرمان کوچید و کار تدریس در دانشگاه کرمان را آغاز کرد و در 1396 بازنشسته شد.

«شاعران بی دیوان» ، «فرهنگ لغات نثرهای فنی و مصنوع» ، تصحیح «ترجمه قرآن ماهان» ، «دیوان نجیب گلپایگانی» ، «دیوان عماد فقیه کرمانی» ، «غازان نامه منظوم» ، «تراجم الاعاجم» ، «سرمه سلیمانی» و «فرهنگ عجایب اللغة» از جمله آثار چاپ شده اوست.

دکتر مدبّری به مبحث رباعی علاقه ویژه ای داشت و در سال های دور ، رباعیات منسوب به خواجه عبدالله انصاری ، جامی و شاه نعمت الله ولی را گردآوری و چاپ کرد. «اشعار شیخ نجم الدین رازی» نیز از آثار اولیه اوست.

ما در جُنگ هنر مس (شماره 18، تابستان و پاییز 1400) ویژه نامه ای برای دکتر مدبری تدارک دیدیم و مروری نیز بر کارنامه علمی او داشتیم. روانش شاد.»

همچنین اکبر ایرانی ، مدیرعامل موسسه پژوهشی میراث مکتوب در پیام تسلیتی نوشته است : «درگذشت دکتر محمود مدبّری جامعه علمی و ادبی ایران ، به ویژه استادان و دانشجویان زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید باهنر کرمان را داغدار کرد.

دکتر محمود مدبّری (شهریور 1335- فروردین 1403) استاد دانشگاه شهید باهنر کرمان و از مصحّحان و پژوهشگران نامدار زبان و ادب فارسی بود. او در سال 1375 مدرک دکتری خود را از دانشگاه تهران دریافت کرد و پیش از آن سابقه همکاری با سازمان لغت نامه دهخدا و بنیاد فرهنگ ایران و نیز تدریس در دانشگاه شهید بهشتی و دانشکده صدا و سیما را داشت.

مدبّری از سال 1373 مشغول به تدریس در دانشگاه شهید باهنر کرمان بود و گرایش او به فرهنگ نویسی و متون قدیم ، به ویژه ادب حماسی و شاهنامه بود. محمود مدبّری در کنار تدریس به تحقیقات فراوانی پرداخت و آثار ارزشمندی از خود به جای نهاد. شاخص ترین تألیف و تصحیح او کتاب «شاعران بی دیوان» است ، که در آن به گردآوری و تصحیح اشعار قدیم ترین شعرای زبان فارسی ، که از آنان دیوانی بر جای نمانده ، پرداخته است. «دیوان نجیب الدین جرباذقانی (گلپایگانی)» ، «اشعار شیخ نجم الدین رازی (دایه)» ، «ترجمه قرآن ماهان» و «دیوان عماد فقیه کرمانی» از دیگر تصحیح های ارزشمند اوست. مدبّری در زمینه فرهنگ نویسی نیز تألیف ها و تصحیح های ارزشمندی دارد؛ او «فرهنگ لغات نثرهای فنّی و مصنوع» را تألیف و چند فرهنگ قدیم ، یعنی فرهنگ های «سرمه سلیمانی» ، «تراجم الاعاجم» (با همکاری دکتر مسعود قاسمی) و «عجائب اللغه» را تصحیح کرده است. فصل نامه «گزارش میراث» افتخار آن را داشته است که چند مقاله ارزشمند از او به انتشار برساند.