آخرین اخبار از تلسکوپ هابل(2026) + کشفیات جدید

تلسکوپ هابل و اخبار تلسکوپ هابل و خبر فوری تلسکوپ هابل و کشفیات جدید تلسکوپ هابل و تلسکوپ هابل کجاست و تلسکوپ فضایی هابل و قدرت زوم تلسکوپ هابل و آخرین تصاویر تلسکوپ هابل و فاصله تلسکوپ هابل از زمین و عکس تلسکوپ هابل از اعماق جهان هستی در نم نمک.

عکس تلسکوپ فضایی هابل از دورهمی 500 هزار ستاره

ناسا یک عکس خیره کننده را از یک خوشه کروی باستانی با بیش از 500 هزار ستاره منتشر کرده که تلسکوپ فضایی هابل آن را گرفته است.

به گزارش نم نمک ، خوشه قابل توجه «مسیه 3»(Messier 3) به لطف ستاره های کمیاب و ریشه های احتمالی آن در یک ادغام کیهانی در گذشته های دور ، به دانشمندان کمک می کند تا به گذشته کهکشان راه شیری پی ببرند.

به نقل از ساینس دیلی ، تلسکوپ فضایی هابل ناسا تصویر جدید و خیره کننده ای منتشر کرده است که بیش از 500 هزار ستاره را در سایه های قرمز ، سفید و آبی نشان می دهد. این نمای نفس گیر ، مسیه 3 را که یکی از بزرگترین و چشمگیرترین خوشه های کروی در کهکشان راه شیری است ، برجسته می کند.

خوشه های کروی ، مجموعه های کروی و فشرده ای از ستاره ها هستند که با نیروی گرانش به هم متصل شده اند. برخلاف گروه های ستاره ای جوان تر که به تکامل خود ادامه می دهند ، ستاره های یک خوشه کروی میلیاردها سال پیش تقریباً به طور همزمان از یک ابر گازی تشکیل شده اند. به دلیل این منشأ مشترک ، آنها سابقه ای باستانی از تاریخ کهکشان راه شیری را حفظ می کنند. ستاره شناسان حدود 150 خوشه کروی را شناسایی کرده اند که در حومه کهکشان ما در حال چرخش هستند.

مسیه 3 علاوه بر اندازه بزرگش ، به خاطر ویژگی های دیگری نیز قابل توجه است. این خوشه در فاصله نسبتاً دوری از مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد و شامل جمعیت فوق العاده ای از ستاره های متغیر «آرآر شلیاق»(RR Lyrae) است. بیش از 240 عدد از این ستاره ها در مسیه 3 شناسایی شده اند که این تعداد بیشتر از هر خوشه کروی شناخته شده دیگری در کهکشان ماست.

این ستاره های متغیر باستانی از اهمیت ویژه ای برخوردار هستند ، زیرا در یک الگوی قابل پیش بینی روشن و خاموش می شوند. این چرخه منظم به ستاره شناسان امکان می دهد تا روشنایی واقعی آنها را تعیین کنند. پژوهشگران با مقایسه این روشنایی ذاتی با میزان روشنایی ظاهری ستاره ها از زمین می توانند فاصله آنها را به طور دقیق محاسبه کنند. این کار بسیار شبیه به تخمین فاصله یک ماشین در شب است؛ اگر بدانید چراغ های جلو آن چقدر روشن هستند.

راز ستاره های سرگردان آبی

مسیه 3 خانه حدود 70 کاندیدای شناسایی شده برای گروهی غیرمعمول از ستاره های موسوم به «ستاره های سرگردان آبی» است. این ستاره ها به رنگ آبی روشن می درخشند که باعث می شود بسیار جوان تر از ستاره های پیرتر و قرمزتر اطرافشان به نظر برسند.

این خوشه اولین جایی بود که ستاره شناسان در آن ستاره های سرگردان آبی را کشف کردند. دانشمندان معتقدند که این ستاره ها احتمالاً از طریق تعاملات گرانشی ، مواد را از ستاره های همراه نزدیک خود دور کرده اند. این جرم اضافی به آنها فرصت دوباره ای برای زندگی داده و آنها را داغ تر ، درخشان تر و آبی تر کرده است؛ اگرچه در واقع به اندازه ستاره های همسایه خود قدیمی هستند.

شواهدی از یک برخورد کیهانی باستانی

ستاره شناسان گمان می کنند که ویژگی های غیرمعمول مسیه 3 ممکن است به یک رویداد چشمگیر در گذشته های دور بازگردد. این خوشه شامل دو جمعیت متمایز از ستاره ها است و این احتمال را افزایش می دهد که از ادغام دو خوشه کروی در یک خوشه تشکیل شده باشد.

تصور می شود که خوشه های اولیه متعلق به همان کهکشان کوتوله بوده اند پیش از آن که کهکشان کوچک تر سرانجام توسط کهکشان راه شیری جذب شود و مسیه 3 را به عنوان یادگاری احتمالی از آن رویارویی کهکشانی باستانی به جا بگذارد.

هابل در طول سال ها چندین بار مسیه 3 را که با نام «ان جی سی 5272»(NGC 5272) نیز شناخته می شود ، رصد کرده و به دانشمندان کمک کرده است تا جمعیت ستاره ای غیرمعمول و ساختار پیچیده آن را با جزئیات بررسی کنند.

رنگ های این تصویر صرفاً برای جلوه بصری نیستند. آبی نشان دهنده طول موج های کوتاه تر نور مرئی است ، در حالی که قرمز مربوط به طول موج های مرئی بلندتر به همراه مقداری نور فروسرخ نزدیک است. تصاویر هابل با استفاده از روش های استانداردی پردازش می شوند که رنگ ها را بر اساس طول موج های گرفته شده از طریق فیلترهای تلسکوپ تعیین می کنند. از آنجا که رنگ یک ستاره ارتباط نزدیکی با دمای آن دارد ، ستاره های آبی داغ تر و ستاره های قرمز سردتر هستند.

این تصویر بخشی از برنامه «گنجینه هابل» است که تقریباً نیمی از خوشه های کروی شناخته شده کهکشان راه شیری را بررسی می کند. ستاره شناسان امیدوارند با مقایسه این منظومه های ستاره ای باستانی بتوانند یک جدول زمانی دقیق بسازند که نشان دهد کهکشان ما چگونه در طول میلیاردها سال شکل گرفته و تکامل یافته است.