نادر سلیمانی الان کجاست و چه می کند؟

توضیحات: Namnamak; 24 شهریور 1404

نادر سلیمانی تاکید دارد که نباید به خاطر لابی گری استعدادها نادیده گرفته شود و گفت : وجدان داشته باشیم و درست انتخاب کنیم.

نادر سلیمانی : وجدان داشته باشیم

نادر سلیمانی بازیگر که سابقه حضور در فیلم های کودک هم دارد ، با بررسی وضعیت فعلی تولیدات هنری برای این گروه های سنی ، از لزوم توجه به مولفه های اصلی جذب کودک و نوجوان و همچنین ضرورت بازنگری در مدیریت و سیاست گذاری فرهنگی سخن گفت.

این بازیگر باسابقه سینما با اشاره به تفاوت اساسی میان تولیدات داخلی و خارجی گفت : باید بدانیم چرا کودک ما پای انیمیشن و برنامه کودک خارجی می نشیند ، اما برای برنامه های داخلی اشتیاقی نشان نمی دهد. خوشبختانه در ایران بخشی از انیمیشن ها توانسته اند اسطوره ها را زنده کنند ، اما کافی نیست.

او افزود : کودک اولین چیزی که از یک انیمیشن یا فیلم جذب می کند رنگ است ، دوم موسیقی شاد ، سوم بازیگرانی که در آن حضور دارند؛ چهارم گریم و نوع لباس ها و در نهایت قصه. وقتی این پنج عامل کنار هم قرار بگیرد و قصه هم زیبا باشد ، برنامه دل فریب می شود و کودک نمی تواند از آن دل بکند.

بازیگر سینمایی های «قهرمانان کوچک» و «دیو و دلبر» با تأکید بر کمبود نمونه های موفق در رسانه ملی تصریح کرد : ما در تلویزیون درصد بسیار کمی کار این چنینی داریم ، می توانم بگویم تقریباً نداریم. در حالی که رسانه یک طرفش بچه ها هستند و یک طرفش بزرگسالان. نوجوان هم به دنبال خرده دانش است و مانند دانشجو باید محتوای متناسب خودش را داشته باشد. ما سه نوع مخاطب داریم ، کودک ، نوجوان و بزرگسال اما در عمل سهم کودک و نوجوان ناچیز است.

این بازیگر درباره جذابیت انیمه توضیح داد : کشورهای دیگر وقتی انیمه پخش می کنند ، به صورت خطی و دوبعدی پردازش می شود ، اما طوری طراحی شده که کودک احساس سه بعدی بودن دارد. سرعت و کادرهای بسته آنقدر بالاست که کودک جذب می شود. ما چنین نمونه هایی کم داریم. درست است که انیمیشن ایرانی رشد کرده ، اما هنوز فاصله زیاد است. حتی کشورهایی مانند چین از نیروهای ایرانی برای ساخت انیمیشن استفاده می کنند چون دستمزد پایین تری می گیرند.

بازیگر سریال «محله گل و بلبل» با ذکر مثال از برنامه های موفق داخلی عنوان کرد : نمونه بارز این مدل ، برنامه عمو پورنگ است چون در آن برنامه کودکانه صحبت می شد ، رویای کودکانه محور بود ، گریم های سخت و حرفه ای توسط شهرام خلج انجام می شد ، لباس های سنگین و خاص طراحی می شد. نویسنده ها هم بر اساس ذهنیت بچه ها می نوشتند. کارگردان ریتم را می شناخت و تهیه کننده بودجه را تأمین می کرد. در چنین شرایطی بازیگر خلاقیتش آزاد می شد و کار به دل می نشست.

سلیمانی عنوان کرد : «محله بهداشت» یا کارهای اکبر عبدی و زنده یاد آتیلا پسیانی هم به همین دلیل موفق شدند چون ساختاری مشابه داشتند و کودک با آن ها ارتباط برقرار می کرد.

وی با انتقاد از کمبود پشتوانه مالی و مدیریتی تأکید کرد : تهیه کننده باید بودجه بدهد و پشتیبانی کند تا نویسنده و بازیگر و گروه تولید بتوانند راحت کار کنند اما الان تهیه کننده بیشتر به فکر سود خودش است. ضعف بزرگ ما مدیریت است. مدیران به صندلی هایشان چسبیده اند ، گویی صندلی ارث پدری شان است. وقتی نمی توانند کاری انجام دهند ، باید جای خود را به دیگری بدهند. این چسبندگی باعث می شود نسل جدید و خلاق فرصت پیدا نکند.

بازیگر سینمایی های «ضد» و «صیاد» در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به موضوعات حساس همچون جنگ اظهار کرد : اگر بخواهیم درباره جنگ تحمیلی 12 روزه اسراییل علیه ایران برای کودک اثری بسازیم ، نمی توانیم فقط خطی روایت کنیم. باید روان شناس کودک ، نویسنده متخصص و بازیگران کودکانه کنار هم باشند تا قصه به شکلی ساده ، زیبا و کودکانه روایت شود. در غیر این صورت کودک ارتباط برقرار نمی کند و فقط تصویری بی روح دریافت می کند.

این بازیگر درباره وضعیت محتوای نوجوانان نیز گفت : من خودم دو سال است روی یک داستان نوجوان در ایام جنگ کار کرده ام؛ داستانی عاشقانه و ملموس برای همه. اما هر جا می روم می گویند بودجه بیاور. من بازیگرم و به اندازه گذران زندگی کار می کنم. وظیفه تهیه کننده است که پشت کار بایستد. اما او محاسبه سود خودش را می کند. ضعف ما در مدیریت و تأمین مالی است.

وی با گلایه از فضای موجود تصریح کرد : انگار در جامعه هنری ما همه چیز قفل شده است. وقتی می خواهی طرحی ارائه بدهی ، می گویند در دو خط خلاصه کن اما دو خط هیچ وقت نمی تواند ارزش یک طرح جدی را نشان دهد. همین ضعف در مدیریت و نگرش باعث می شود کارهای جدی برای نوجوان و کودک پیش نرود.

سلیمانی درباره جشنواره فیلم های کودکان و نوجوانان اصفهان مطرح کرد : برای برگزاری بهتر جشنواره کودک باید از خودمان بگذریم و به فکر کودکان و نوجوانان باشیم. نباید به خاطر لابی گری و نگاه های شخصی ، استعدادها کنار زده شوند.

بازیگر «لاتاری» اضافه کرد : وجدان داشته باشیم و درست انتخاب کنیم ، بودجه بدهیم تا بچه ها بتوانند کار کنند.اگر کسی خوب می نویسد ، حتی اگر نامش معروف نباشد ، باید حمایت شود و آموزش ببیند تا بالا بیاید.

وی افزود : در برگزاری جشنواره ها احترام مهم است. احترام به همه ، چه پیشکسوت و چه تازه کار. نباید اسم و رسم معیار باشد.

سلیمانی در پایان تأکید کرد : اگر روان شناسان کودک ، نویسندگان متخصص و بازیگران کودک در کنار هم قرار بگیرند و تهیه کننده هم حمایت کند ، می توانیم برنامه ها و آثار کودک و نوجوان موثری بسازیم. تنها در این صورت است که کودک جذب می شود ، نوجوان ارتباط می گیرد و جامعه هنری می تواند پیام های اجتماعی و فرهنگی را درست منتقل کند.