اولیگومنوره چیست و چگونه درمان می شود؟ [علت و علائم]

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، اولیگومنوره و علت اولیگومنوره و درمان اولیگومنوره و علائم اولیگومنوره و امنوره چیست؟ و پلی منوره چیست؟ و متروراژی چیست و الیگومنوره و آمنوره و گالاکتوره چیست و هیپرمنوره چیست و هیرسوتیسم چیست و درمان گیاهی الیگومنوره در نم نمک.

اولیگومنوره چیست و چگونه درمان می شود؟

کَم دَشتانی یا الیگومنوره (Oligomenorrhea) یکی از شایعترین اختلالات قاعدگی در سنین باروری است که در این شرایط فواصل قاعدگی افزایش می یابد و فرد خونریزی سبک و غیرطبیعی را تجربه می کند. به طور طبیعی چرخه های قاعدگی می تواند از 21 روز الی 35 روز متغیر باشند. در الیگومنوره فواصل بین دو سیکل قاعدگی یعنی فاصله روز اول پریودی دوره فعلی تا روز اول پریودی بعدی شما ، بیش از 35 روز طول می کشد یا فرد در طی یک سال کمتر از نه دوره پریود می شود. البته در برخی خانم ها حتی ممکن است تا 90 روز هم طول بکشد.

علائم

پریود نشدن یا بی نظمی های گاه به گاه چرخه قاعدگی لزوماً نشانه وجود مشکلی نیست. هورمون هایی که بر چرخه قاعدگی تأثیر می گذارند ، می توانند به طور موقت تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار گیرند و چرخه قاعدگی را تغییر دهند. با این حال ، اگر دوره های شخص به طور ناگهانی تغییر کند و حتی بعد از چند پریودی به حالت عادی بر نگردد باید علت اصلی آن مشخص شود. علائم الیگومنوره شامل موارد زیر است :

• چرخه قاعدگی طولانی مدت بیش از 35 روز
• داشتن کمتر از نه دوره پریودی در سال
• چرخه قاعدگی نامنظم
• دوره هایی که سبک تر از حد معمول هستند

هنگامی که در پریودهای متوالی خونریزی های متفاوتی با شدت های مختلف اتفاق می افتد ، ممکن است علائم دیگری مانند سندرم قبل از قاعدگی ، گرفتگی و نفخ نیز نشان دهنده ایجاد الیگومنوره باشد. همچنین ممکن است به هیچ وجه علائم دیگری نداشته باشید. زمانی که دچار الیگومنوره می شوید در طول پریودی احتمال دیدن خون به رنگ های مختلف مانند قهوه ای تیره ، قرمز یا صورتی روشن وجود دارد و حتی ممکن است در پایان دوره شاهد لخته های خون یا حالت مخاط مانند روی نوار بهداشتی یا تامپون باشید.

علت

بیشتر اوقات ، این عارضه یکی از اثرات جانبی استفاده از قرص های ضدبارداری است که با تأثیرات هورمونی بر بدن از بارداری جلوگیری می کنند. برخی از خانم ها بعد از شروع استفاده از قرص های ضدبارداری ، به مدت سه تا شش ماه پریودی های سبک تری را تجربه می کنند. بعضی اوقات نیز ، برای مدتی دوره های آنها کاملاً متوقف می شود. همچنین زنان جوانی که دائماً ورزش می کنند یا درگیر ورزش های سنگین هستند ممکن است این شرایط را تجربه کنند. اختلالات خوردن غذا ، مانند بی اشتهایی عصبی و بولیمیا نیز می تواند باعث بروز این شرایط شود. الیگومنوره به دلیل نوسان سطح هورمون ها در دختران نوجوان و خانم های پیر نیز شایع است.

این بی نظمی در زنانی که مبتلا به دیابت ، مشکلات تیروئید یا سندرم تخمدان پلی کیستیک هستند ، مشاهده می شود. از طرفی خانم هایی که میزان پرولاکتین خون آن ها (هورمون تحریک کننده تولید شیر) بالا است ممکن است پریودهای بیش از 35 روز داشته باشند.

داروهای ضد افسردگی ، ضد صرع و دارو ضد انعقاد خون مانند آسپرین نیز می توانند قاعدگی را کاهش دهند. گاهی نیز علت تأخیر پریودی شما به دلایل گفته شده نیست و در واقع نشانه ای از بارداری است.

بیماری ها

الیگومنوره می تواند نشانه ای از چندین بیماری زمینه ای باشد ، از جمله :

• بیماری گریوز
• سندرم پرادر ویلی
• اختلالات تیروئید
• نارسایی اولیه تخمدان
• بیماری التهابی لگن
• دیابت نوع 1 و 2 کنترل نشده
• استفاده از استروئید آنابولیک
• تومورهای ترشح کننده هورمون
• انسدادهای رحم ، دهانه رحم و یا واژن
• سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)
• پرولاکتینوما (آدنوم در غده هیپوفیز قدامی)
• هایپرپرولاکتینمی (افزایش سطح پرولاکتین در خون)

تشخیص الیگومنوره

هنگامی که با نگرانی در مورد چرخه قاعدگی خود به پزشک مراجعه می کنید ، آنها با پرسیدن سوالاتی در مورد سلامت شما تشخیص علت اصلی را شروع می کنند. همچنین ممکن است از شما در مورد سلامت قاعدگی مادر ، خاله یا خواهرتان و اینکه آیا تا به حال به بیماری سلامت باروری یا سرطان مبتلا شده اند یا نه سوالاتی بپرسند.

شما باید به یک متخصص در زمینه بهداشت باروری ، به نام متخصص زنان و زایمان (OBGYN) مراجعه کنید. آنها سوالات عمیق تری از شما خواهند پرسید و ممکن است آزمایشاتی را انجام دهند.

یک OBGYN در مورد علائم شما صحبت خواهد کرد و ممکن است از شما در مورد سابقه جنسی شما و همچنین هرگونه بارداری و زایمانی که داشته اید سوال بپرسد. ممکن است از شما در مورد سایر بیماری ها یا جراحی هایی که انجام داده اید و همچنین هر دارو و مکملی که مصرف می کنید سوال شود.

ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است یک معاینه رکتوواژینال انجام دهد ، که می تواند به او کمک کند هر گونه ناهنجاری را که نمی تواند در معاینه ببیند احساس کند. با استفاده از یک انگشت روغن کاری شده و دستکش ، آنها به آرامی داخل راست روده و واژن شما را بررسی می کنند. ممکن است ناراحتی مختصری را تجربه کنید یا احساس خجالت کنید ، اما امتحان به سرعت تمام خواهد شد.

همچنین ممکن است نیاز به معاینه واژینال با استفاده از اسپکولوم داشته باشید. این به OBGYN شما کمک می کند تا داخل واژن ، تا دهانه رحم را ببیند. آنها ممکن است از سواپ استفاده کنند که به نظر می رسد یک نوک Q طولانی است تا نمونه ای را که می تواند برای عفونت آزمایش شود ، تهیه کنند.

آزمایشات تشخیصی

اگر ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما نتواند به درستی تشخیص دهد که چه چیزی باعث تغییر در دوره های شما شده ، ممکن است بخواهد انواع دیگری از آزمایش ها را سفارش دهد. اولین آزمایش هایی که انجام می دهند معمولاً کمتر تهاجمی خواهند بود و اگر احساس کنند نیاز به بررسی دقیق تری است ، به تدریج بیشتر درگیر می شوند.

برای شروع ، ممکن است لازم باشد نمونه خون یا ادرار تهیه کنید. اینها را می توان برای تعدادی از شرایط که می تواند باعث بی نظمی قاعدگی شود ، آزمایش کرد.

آزمایشاتی که ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما ممکن است برای تشخیص علت اولیگومنوره تجویز کند ، عبارتند از :

• آزمایش خون برای بررسی اختلالاتی که باعث خونریزی ، کمبودهای تغذیه ای ، عفونت ها ، نشانگرهای التهاب و سایر یافته ها می شود.
• آزمایش هایی برای بررسی سطح هورمون و عملکرد تیروئید شما
• نمونه های ادرار برای بررسی بارداری ، عفونت یا STDs
• پاپ اسمیر برای آزمایش سرطان دهانه رحم
• بیوپسی بافتی دیگر برای جستجوی انواع دیگر سرطان

ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما همچنین ممکن است از آزمایش های تصویربرداری برای بررسی اندام های تناسلی استفاده کند ، از جمله :

• سونوگرافی از شکم و لگن ، از جمله سونوگرافی ترانس واژینال
• سی تی اسکن یا ام آر آی

عمل جراحی

اگر هیچ یک از این آزمایشات علت وضعیت شما را نشان نداد ، ممکن است ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما بخواهد جراحی را انجام دهد. آنها همچنین ممکن است شما را به یک جراح متخصص در سلامت باروری ارجاع دهند.

در بیشتر موارد ، اولین نوع جراحی که آن ها امتحان می کنند ، یک روش کم تهاجمی به نام لاپاراسکوپی است. این جراحی فقط به چند برش کوچک در شکم شما نیاز دارد تا جراح بتواند از دوربین و برخی ابزارها برای بررسی حفره شکم و لگن شما استفاده کند. این روش معمولاً نسبت به سایر انواع جراحی زمان بهبودی کوتاه تری دارد و می تواند در تشخیص بیماری هایی که در آزمایش خون یا سونوگرافی ظاهر نمی شوند ، مانند آندومتریوز ، بسیار مفید باشد.

در برخی موارد ، ممکن است به یک نوع جراحی تهاجمی تر به نام لاپاراتومی نیاز داشته باشید. این روش به برش های بزرگتر یا بیشتر نیاز دارد و دوره نقاهت طولانی تری دارد.

درمان الیگومنوره

الیگومنوره به خودی خود بیماری جدی نیست و داروهای هورمونی درمان رایج این اختلال است. در کنار درمان دارویی اصلاح سبک زندگی ، اصلاح الگوی غذایی ، تنظیم خواب و بیداری و ورزش نیز اهمیت دارد. در طب سنتی هم مصرف داروهای گیاهی تنظیم کننده قاعدگی مانند گیاه پنج انگشت ، پونه و رازیانه توصیه می شود

اینکه کدام درمان برای شما مناسب است به علت و همچنین سلامت کلی شما بستگی دارد. برخی از انواع درمان ها ممکن است برای شما مناسب نباشند ، اما برای افراد دیگر خوب عمل کنند.

به عنوان مثال ، در حالی که کنترل بارداری هورمونی می تواند در بسیاری از افراد برای درمان مشکلات قاعدگی استفاده شود ، اگر سابقه لخته شدن خون دارید ، ممکن است استفاده از آن برای شما خطرناک باشد.

تغییرات سبک زندگی

اگر الیگومنوره به چیزی در سبک زندگی شما مربوط می شود ، مانند وزن ، ورزش معمول ، یا سطح استرس ، ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی می تواند به شما کمک کند منابع و حمایت لازم برای ایجاد تغییرات را دریافت کنید. ممکن است متوجه شوید که پس از بازگشت از تعطیلات ، شروع یک برنامه کاری جدید ، یا افزایش وزن در صورت کمبود وزن ، مشکلات مربوط به پریود خود به خود بهتر می شوند.

پیشگیری از بارداری یا هورمون درمانی

اگر شرایط خاصی دارید که به هورمون ها پاسخ می دهد ، ممکن است ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی از شما در مورد آزمایش انواع مختلف روش های پیشگیری از بارداری برای مدیریت دوره های خود سوال کند. حتی اگر از نظر جنسی فعال نیستید یا هرگز رابطه جنسی نداشته اید ، می توانید از این داروها استفاده کنید.

گزینه های مختلفی از جمله قرص ، چسب ، حلقه و آی یو دی وجود دارد. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی می تواند به شما کمک کند تصمیم بگیرید کدام یک برای شما مناسب است. ممکن است لازم باشد بیش از یک روش را امتحان کنید تا روشی را پیدا کنید که به علائم شما کمک کند. با کنترل بارداری هورمونی ، قبل از اینکه تصمیم بگیرید که این روش موثر نیست ، باید به بدن خود زمان بدهید تا خود را با روشی سازگار شود. این ممکن است چندین ماه باشد.

نوع دیگری از هورمون درمانی که ممکن است پزشک شما تجویز کند آگونیست های هورمون آزاد کننده گنادوتروپین (GnRH) است. با این حال ، باید بدانید که این داروها برای طولانی مدت استفاده نمی شوند و عوارض جانبی نیز دارند.

درمان بیماری های زمینه ای

اگر یک عفونت مقاربتی برای شما تشخیص داده شود ، ممکن است برای درمان آن آنتی بیوتیک به شما داده شود. مهم است که به شریک جنسی خود در مورد تشخیص خود بگویید تا آنها نیز آزمایش و درمان شوند. در حالی که تحت درمان هستید ، برای جلوگیری از انتشار عفونت ، باید از هر نوع رابطه جنسی خودداری کنید. هنگامی که رابطه جنسی را از سر می گیرید ، مطمئن شوید که به طور مداوم از اعمال جنسی ایمن استفاده می کنید.

اگر الیگومنوره را در نتیجه یک بیماری دیگر تجربه می کنید ، ممکن است برای اطمینان از درمان آن نیاز به مراجعه به نوع دیگری از ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی داشته باشید. ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی مختلف در درمان قسمت های مختلف بدن تخصص دارند. بسته به بیماری یا بیماری زمینه ای که دارید ، یک ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی می تواند به شما در مدیریت آن کمک کند.

به عنوان مثال ، اگر بیماری تیروئید در شما تشخیص داده شود ، متخصص غدد می تواند به شما در یافتن داروی مناسب برای درمان آن کمک کند. هنگامی که وضعیت شما مدیریت شد ، احتمالاً متوجه خواهید شد که علائمی مانند اولیگومنوره شروع به برطرف شدن می کنند.

در حالی که شیوع کمتری دارد ، ممکن است بیماری جدی تری نیز برای شما تشخیص داده شود. تومورهای خوش خیم و سرطانی دستگاه تناسلی می توانند باعث الیگومنوره شوند و اغلب باید با جراحی تخصصی درمان شوند.