دعای خداحافظی و وداع با رمضان از صحیفه سجادیه + متن فارسی

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، در ادامه دعای خداحافظی با ماه رمضان و ذکر وداع با ماه رمضان و دعای مخصوص وداع با رمضان و دعای صحیفه سجادیه برای وداع با ماه رمضان و متن فارسی دعای خداحافظی با ماه رمضان را در نم نمک ببینید.

دعای وداع و خداحافظی با ماه رمضان از صحیفه سجادیه با متن فارسی

از اعمال ماه رمضان میتوان گفت که بر تمام مسلمانان واجب است که روزه بگیرند و افزون بر آن ، اعمال مستحبی بسیاری وجود دارد که از جمله آن ها می توان به تلاوت قرآن ، خواندن ادعیه و همچنین افطاری دادن اشاره کرد.

در ادامه دعای خداحافظی با ماه رمضان و ذکر وداع با ماه رمضان و دعای مخصوص وداع با رمضان و دعای صحیفه سجادیه برای وداع با ماه رمضان و متن فارسی دعای خداحافظی با ماه رمضان را در نم نمک ببینید.

دعای خداحافظی و وداع با رمضان از صحیفه سجادیه

از دعاهای امام سجاد علیه السلام است درباره وداع با ماه رمضان‏ :

اَللَهُمَ یَا مَن لاَ یَرغَبُ فِی الجَزَاءِ وَ یَا مَن لاَ یَندَمُ عَلَی العَطَاءِ

ای خداوندی که در برابر نعمتهایی که بندگانت را ارزانی می داری به پاداشت رغبتی نیست.ای خداوندی که از بخشیدن پشیمان نمی شوی.

وَ یَا مَن لاَ یُکَافِئُ عَبدَهُ عَلَی السَوَاءِ

ای خداوندی که پاداش عمل بنده را نه برابر عمل ، بلکه بیش از آن می دهی.

مِنَتُکَ ابتِدَاءٌ وَ عَفوُکَ تَفَضُلٌ وَ عُقُوبَتُکَ عَدلٌ وَ قَضَاوُکَ خِیَرَةٌ

نعمتت بی هیچ سابقه است و عفو تو بر مقتضای فضل و احسان توست و عقوبتت بر آیین عدالت است و هر چه تقدیر کنی خیر ما در آن است.

إِن أَعطَیتَ لَم تَشُب عَطَاءَکَ بِمَنٍ وَ إِن مَنَعتَ لَم یَکُن مَنعُکَ تَعَدِیا

اگر عطا کنی ، عطای خویش به منت نیامیزی و اگر منع کنی ، منع کردنت نه از روی ستم باشد.

تَشکُرُ مَن شَکَرَکَ وَ أَنتَ أَلهَمتَهُ شُکرَکَ

پاداش نیک دهی کسی را که سپاست گوید ، با آنکه تو خود او را سپاس گفتن الهام کرده ‏ای.

وَ تُکَافِئُ مَن حَمِدَکَ وَ أَنتَ عَلَمتَهُ حَمدَکَ‏

جزای خیر دهی کسی را که تو را بستاید ، با آنکه تو خود او را ستایشگری آموخته ‏ای.

تَستُرُ عَلَی مَن لَو شِئتَ فَضَحتَهُ وَ تَجُودُ عَلَی مَن لَو شِئتَ مَنَعتَهُ‏

عیب کسی را می ‏پوشی که اگر می ‏خواستی ، رسوایش می ساختی. به کسی عطا می کنی که اگر می ‏خواستی ، عطا از او باز می ‏گرفتی.

وَ کِلاَهُمَا أَهلٌ مِنکَ لِلفَضِیحَةِ وَ المَنعِ غَیرَ أَنَکَ بَنَیتَ أَفعَالَکَ عَلَی التَفَضُلِ

و آن دو یکی در خور آن بود که رسوایش کنی و یکی سزای آن بود که عطای خویش از او بازگیری. ولی تو ای خداوند ، کار خود بر تفضل بنا نهاده ‏ای

وَ أَجرَیتَ قُدرَتَکَ عَلَی التَجَاوُزِ وَ تَلَقَیتَ مَن عَصَاکَ بِالحِلمِ وَ أَمهَلتَ مَن قَصَدَ لِنَفسِهِ بِالظُلمِ

و قدرت خود را بر گذشت از گناهان جاری داشته‏ ای.با آنان که تو را عصیان کنند ، با بردباری رویاروی شوی و آنان را که آهنگ ستم بر خود کنند ، مهلت دهی.

تَستَنظِرُهُم بِأَنَاتِکَ إِلَی الإِنَابَةِ وَ تَترُکُ مُعَاجَلَتَهُم إِلَی التَوبَةِ

آری ای پروردگار من ، مهلتشان دهی و با آنان مدارا کنی ، باشد که به سوی تو باز گردند ، و چاره کارشان به توبه سپاری ،

لِکَیلاَ یَهلِکَ عَلَیکَ هَالِکُهُم وَ لاَ یَشقَی بِنِعمَتِکَ شَقِیُهُم إِلاَ عَن طُولِ الإِعذَارِ إِلَیهِ وَ بَعدَ تَرَادُفِ الحُجَةِ عَلَیهِ‏

تا آن که باید هلاک شود به خلاف رضای تو در مهلکه نیفتد و آن که از نعمت تو مست غرور شده و طریق شقاوت در پیش گرفته بدبخت نگردد ، مگر آنگه که دیگرش عذر نماند و حجت بر او تمام شود.

کَرَما مِن عَفوِکَ یَا کَرِیمُ وَ عَائِدَةً مِن عَطفِکَ یَا حَلِیمُ‏

همه این‏ها از روی کرم و عفو توست ای خدای بخشنده و سودی است که از عطوفت تو حاصل گردد ، ای خدای بردبار.

أَنتَ الَذِی فَتَحتَ لِعِبَادِکَ بَابا إِلَی عَفوِکَ وَ سَمَیتَهُ التَوبَةَ

ای خداوند ، تویی که در عفو به روی بندگانت گشوده‏ ای و آن را توبه نامیده ‏ای.

وَ جَعَلتَ عَلَی ذَلِکَ البَابِ دَلِیلا مِن وَحیِکَ لِئَلاَ یَضِلُوا عَنهُ فَقُلتَ - تَبَارَکَ اسمُکَ

و برای رسیدن به این در ، آیاتی را که بر پیامبرت وحی کرده ‏ای راهنما ساخته ‏ای ، تا کسی آن در گم نکند ، که تو ای خداوندی که بزرگ و متعالی است نام تو ، خود گفته ‏ای :

تُوبُوا إِلَی اللَهِ تَوبَةً نَصُوحا عَسَی رَبُکُم أَن یُکَفِرَ عَنکُم سَیِئَاتِکُم وَ یُدخِلَکُم جَنَاتٍ تَجرِی مِن تَحتِهَا الأَنهَارُ

«به درگاه خدا توبه کنید ، توبه ‏ای از روی اخلاص باشد که پرودگارتان ، گناهانتان را محو کند و شما را به بهشتهایی داخل کند که در آن نهرها جاری است.

یَومَ لاَ یُخزِی اللَهُ النَبِیَ وَ الَذِینَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُم یَسعَی بَینَ أَیدِیهِم وَ بِأَیمَانِهِم یَقُولُونَ‏

در آن روز ، خدا پیامبر و کسانی را که به او ایمان آورده ‏اند فرو نگذارد ، و نورشان پیشاپیش و در سمت راستشان در حرکت باشد. می ‏گویند :

(رَبَنَا أَتمِم لَنَا نُورَنَا وَ اغفِر لَنَا إِنَکَ عَلَی کُلِ شَی‏ءٍ قَدِیرٌ)

« ای پروردگار ما ، نور ما را برای ما به کمال رسان و ما را بیامرز ، که تو بر هر کاری توانایی. »

فَمَا عُذرُ مَن أَغفَلَ دُخُولَ ذَلِکَ المَنزِلِ بَعدَ فَتحِ البَابِ وَ إِقَامَةِ الدَلِیلِ‏

پس کسی که از دخول به چنین سرایی - سرای توبه - پس از گشودن در و بر گماشتن راهنما غفلت ورزد ، چه عذر تواند آورد؟

وَ أَنتَ الَذِی زِدتَ فِی السَومِ عَلَی نَفسِکَ لِعِبَادِکَ تُرِیدُ رِبحَهُم فِی مُتَاجَرَتِهِم لَکَ‏

ای خدای من ، تو کسی هستی که در معامله با بندگان خود ، همواره به سود آنان در بها می ‏افزایی

وَ فَوزَهُم بِالوِفَادَةِ عَلَیکَ وَ الزِیَادَةِ مِنکَ فَقُلتَ - تَبَارَکَ اسمُکَ وَ تَعَالَیتَ

و می خواهی که در معامله با تو سود برند و به افزون دهی و نزول بر آستان تو کامیاب شوند ، که تو خود گفته ‏ای - بزرگ و متعالی است نام تو و بلند است مرتبت تو

(مَن جَاءَ بِالحَسَنَةِ فَلَهُ عَشرُ أَمثَالِهَا وَ مَن جَاءَ بِالسَیِئَةِ فَلاَ یُجزَی إِلاَ مِثلَهَا)

«هر کس کار نیکی انجام دهد ، ده برابر به او پاداش داده شود و هر که کار بدی انجام دهد ، تنها همانند آن کیفر بیند. »

وَ قُلتَ (مَثَلُ الَذِینَ یُنفِقُونَ أَموَالَهُم فِی سَبِیلِ اللَهِ کَمَثَلِ حَبَةٍ أَنبَتَت سَبعَ سَنَابِلَ فِی کُلِ سُنبُلَةٍ مِائَةُ حَبَةٍ وَ اللَهُ یُضَاعِفُ لِمَن یَشَاءُ)

و نیز تو خود گفته‏ ای : «مثل آنان که مال خود را در راه خدا انفاق می ‏کنند مثل دانه‏ای است که هفت خوشه بر آورد ، و در هر خوشه ‏ای صد دانه باشد ، خدا پاداش هر که را که بخواهد ، چند برابر می کند. »

وَ قُلتَ (مَن ذَا الَذِی یُقرِضُ اللَهَ قَرضا حَسَنا فَیُضَاعِفَهُ لَهُ أَضعَافا کَثِیرَةً)

و نیز تو خود گفته‏ ای : «کیست که به خدا قرض الحسنه دهد ، تا خدا بر آن چند برابر بیفزاید؟ »

وَ مَا أَنزَلتَ مِن نَظَائِرِهِنَ فِی القُرآنِ مِن تَضَاعِیفِ الحَسَنَاتِ‏

و نظایر این آیات که در قرآن در باب مضاعف شدن حسنات نازل کرده ‏ای.

وَ أَنتَ الَذِی دَلَلتَهُم بِقَولِکَ مِن غَیبِکَ وَ تَرغِیبِکَ الَذِی فِیهِ حَظُهُم عَلَی مَا لَو سَتَرتَهُ عَنهُم لَم تُدرِکهُ أَبصَارُهُم‏

بار خدایا ، تویی که به وسیله وحیی که از عالم غیب فرستادی و به ترغیب خویش ، آدمیان را به چیزهایی راه نمودی که اگر پنهان می داشتی ، از دیدگانشان پنهان می ‏بود.

وَ لَم تَعِهِ أَسمَاعُهُم وَ لَم تَلحَقهُ أَوهَامُهُم فَقُلتَ (اُذکُرُونِی أَذکُرکُم وَ اشکُرُوا لِی وَ لاَ تَکفُرُونِ‏)

گوششان از شنیدن آواز آن ناتوان و اندیشه‏ هایشان از تصور آن عاجز می آمد ، که تو خود گفته‏ ای : «مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم. مرا سپاس گویید و ناسپاسی من مکنید. »

وَ قُلتَ (لَئِن شَکَرتُم لَأَزِیدَنَکُم وَ لَئِن کَفَرتُم إِنَ عَذَابِی لَشَدِیدٌ)

و نیز گفته ‏ای : «اگر مرا سپاس گویید ، بر نعمت شما می ‏افزایم و اگر کفران کنید بدانید که عذاب من سخت است. »

وَ قُلتَ (اُدعُونِی أَستَجِب لَکُم إِنَ الَذِینَ یَستَکبِرُونَ عَن عِبَادَتِی سَیَدخُلُونَ جَهَنَمَ دَاخِرِینَ‏)

و گفته‏ ای : «بخوانید مرا ، تا شما را پاسخ گویم. آنهایی که از پرستش من سرکشی می ‏کنند زودا که در عین خواری به جهنم در آیند.»

فَسَمَیتَ دُعَاءَکَ عِبَادَةً وَ تَرکَهُ استِکبَارا وَ تَوَعَدتَ عَلَی تَرکِهِ دُخُولَ جَهَنَمَ دَاخِرِینَ‏

بار خدایا ، دعای بندگان را به درگاه خود ، عبادت خوانده ‏ای و ترک آن را خودپسندی و سرکشی ، و کسانی را که از آن سر بر تابند وعده جهنم و خواری آن داده‏ ای.

فَذَکَرُوکَ بِمَنِکَ وَ شَکَرُوکَ بِفَضلِکَ وَ دَعَوکَ بِأَمرِکَ وَ تَصَدَقُوا لَکَ طَلَبا لِمَزِیدِکَ وَ فِیهَا کَانَت نَجَاتُهُم مِن غَضَبِکَ وَ فَوزُهُم بِرِضَاکَ‏

از این روست که تو را به نعمت و بخششت یاد کردند و به فضل و احسانت سپاس گفتند و هم به فرمان تو ، تو را به دعا خواندند ، و در راه تو صدقه دادند تا به ثوابشان بیفزایی ، و در آن بود رهاییشان از خشم تو و کامیابیشان به خشنودی تو.

وَ لَو دَلَ مَخلُوقٌ مَخلُوقا مِن نَفسِهِ عَلَی مِثلِ الَذِی دَلَلتَ عَلَیهِ عِبَادَکَ مِنکَ کَانَ مَوصُوفا بِالإِحسَانِ وَ مَنعُوتا بِالاِمتِنَانِ وَ مَحمُودا بِکُلِ لِسَانٍ‏

بار خدایا ، اگر یکی از آفریدگان تو ، آفریده دیگر را چنان راهنمایی کرده بود که تو بندگانت را راهنمایی کرده ‏ای ، او را به صفت انعام و احسان متصف می ‏ساختند و به هر زبان می ستودندش.

فَلَکَ الحَمدُ مَا وُجِدَ فِی حَمدِکَ مَذهَبٌ وَ مَا بَقِیَ لِلحَمدِ لَفظٌ تُحمَدُ بِهِ وَ مَعنًی یَنصَرِفُ إِلَیهِ‏

پس حمد و سپاس تو را ، تا هر زمان که سپاست توان گفت و تا آنگاه که بر حمد تو لفظی باقی است و معنایی که در این طریق بهره ‏ای از آن توان یافت.

یَا مَن تَحَمَدَ إِلَی عِبَادِهِ بِالإِحسَانِ وَ الفَضلِ وَ غَمَرَهُم بِالمَنِ وَ الطَولِ مَا أَفشَی فِینَا نِعمَتَکَ وَ أَسبَغَ عَلَینَا مِنَتَکَ وَ أَخَصَنَا بِبِرِکَ‏

ای خداوندی که احسان و فضل خویش به بندگانت عطا کرده‏ ای و آنان را در بخشش و عطا غرقه ساخته‏ ای. آثار نعمت تو بر ما چه آشکار است و احسان تو در حق ما چه بسیار. و چه بسیار ما را به بر و نیکی خویش مخصوص گردانیده‏ ای.

هَدَیتَنَا لِدِینِکَ الَذِی اصطَفَیتَ وَ مِلَتِکَ الَتِی ارتَضَیتَ وَ سَبِیلِکَ الَذِی سَهَلتَ وَ بَصَرتَنَا الزُلفَةَ لَدَیکَ وَ الوُصُولَ إِلَی کَرَامَتِکَ‏

ما را به دین برگزیده خود ، آیین پسندیده خود ، شریعت سهل و آسان خود هدایت کردی و دیدگانمان را بینا ساختی که به تو تقرب جوییم و به مقام کرامت تو واصل آییم.

اَللَهُمَ وَ أَنتَ جَعَلتَ مِن صَفَایَا تِلکَ الوَظَائِفِ وَ خَصَائِصِ تِلکَ الفُرُوضِ شَهرَ رَمَضَانَ الَذِی اختَصَصتَهُ مِن سَائِرِ الشُهُورِ

بار خدایا ، یکی از این برگزیده ‏ترین وظایف و خاص‏ترین واجبات ، ماه رمضان را قراردادی. ماهی که آن را از میان دیگر ماه ها ویژگی دیگری بخشیده ‏ای

وَ تَخَیَرتَهُ مِن جَمِیعِ الأَزمِنَةِ وَ الدُهُورِ وَ آثَرتَهُ عَلَی کُلِ أَوقَاتِ السَنَةِ بِمَا أَنزَلتَ فِیهِ مِنَ القُرآنِ وَ النُورِ وَ ضَاعَفتَ فِیهِ مِنَ الإِیمَانِ‏

و از بین همه زمانها و ایام ، آن را انتخاب فرمودی و بر همه اوقات سال برتری اش نهاده ‏ای ، زیرا که در آن قرآن و نور نازل کرده ‏ای و بر تکالیف مومنان چند برابر افزوده ‏ای

وَ فَرَضتَ فِیهِ مِنَ الصِیَامِ وَ رَغَبتَ فِیهِ مِنَ القِیَامِ وَ أَجلَلتَ فِیهِ مِن لَیلَةِ القَدرِ الَتِی هِیَ خَیرٌ مِن أَلفِ شَهرٍ

و روزه را در آن واجب داشته ‏ای و مردمان را به بر پای خاستن برای عبادت خود ترغیب کرده‏ ای و شب قدر را که از هزار ماه بهتر است تجلیل فرموده‏ ای.

ثُمَ آثَرتَنَا بِهِ عَلَی سَائِرِ الأُمَمِ وَ اصطَفَیتَنَا بِفَضلِهِ دُونَ أَهلِ المِلَلِ فَصُمنَا بِأَمرِکَ نَهَارَهُ وَ قُمنَا بِعَونِکَ لَیلَهُ‏

و چون رمضان را به ما عطا کردی ، ما را بر دیگر امتها فضیلت نهادی و از میان پیروان دیگر کیشها برگزیدی. پس ما به فرمان تو روزش را روزه داشتیم و شبش را به نماز برخاستیم ،

مُتَعَرِضِینَ بِصِیَامِهِ وَ قِیَامِهِ لِمَا عَرَضتَنَا لَهُ مِن رَحمَتِکَ وَ تَسَبَبنَا إِلَیهِ مِن مَثُوبَتِکَ‏

و با روزه داشتن و نماز خواندن در این ماه به رحمتی که ما را ارزانی داشته بودی روی نهادیم و آن را وسیله نیل به ثواب تو قرار دادیم.

وَ أَنتَ المَلِی‏ءُ بِمَا رُغِبَ فِیهِ إِلَیکَ الجَوَادُ بِمَا سُئِلتَ مِن فَضلِکَ القَرِیبُ إِلَی مَن حَاوَلَ قُربَکَ‏

تویی که هر چه از تو خواهند توانی داشت و آنچه از فضل و احسان تو طلبند توانی داد و به خواستاران مقام قرب خود نزدیک هستی.

وَ قَد أَقَامَ فِینَا هَذَا الشَهرُ مُقَامَ حَمدٍ وَ صَحِبَنَا صُحبَةَ مَبرُورٍ

ای خداوند ، ماه رمضان در میان ما بس ستوده زیست و ما را مصاحب و یاری نیکو بود

وَ أَربَحَنَا أَفضَلَ أَربَاحِ العَالَمِینَ ثُمَ قَد فَارَقَنَا عِندَ تَمَامِ وَقتِهِ وَ انقِطَاعِ مُدَتِهِ وَ وَفَاءِ عَدَدِهِ‏

و گرانبهاترین سودهای مردم جهان را به ما ارزانی داشت. اما چون زمانش به سر رسید و مدتش و شمار روزهایش پایان گرفت ، آهنگ رحیل کرد.

فَنَحنُ مُوَدِعُوهُ وِدَاعَ مَن عَزَ فِرَاقُهُ عَلَینَا وَ غَمَنَا وَ أَوحَشَنَا انصِرَافُهُ عَنَا وَ لَزِمَنَا لَهُ الذِمَامُ المَحفُوظُ

ای خداوند ، اینک با او وداع می ‏کنیم ، همانند وداع با عزیزی که فراقش بر ما گران است و رفتنش ما را غمگین و گرفتار وحشت تنهایی کند ، عزیزی که او را بر ما پیمانی است که باید نگه‏داریم‏

وَ الحُرمَةُ المَرعِیَةُ وَ الحَقُ المَقضِیُ فَنَحنُ قَائِلُونَ اَلسَلاَمُ عَلَیکَ یَا شَهرَ اللَهِ الأَکبَرَ وَ یَا عِیدَ أَولِیَائِهِ‏

و حرمتی که باید رعایت کنیم و حقی که باید ادا نماییم. پس ، اکنون می ‏گوییم : بدرود ای بزرگ‏ترین ماه خداوند و ای عید اولیای خدا.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ یَا أَکرَمَ مَصحُوبٍ مِنَ الأَوقَاتِ وَ یَا خَیرَ شَهرٍ فِی الأَیَامِ وَ السَاعَاتِ‏

بدرود ای گرامی ‏ترین اوقاتی که ما را مصاحب و یار بودی ، ای بهترین ماه در همه روزها و ساعتها.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ مِن شَهرٍ قَرُبَت فِیهِ الآمَالُ وَ نُشِرَت فِیهِ الأَعمَالُ‏

بدرود ای ماه دست یافتن به آرزوها ، ای ماه سرشار از اعمال شایسته بندگان خداوند.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ مِن قَرِینٍ جَلَ قَدرُهُ مَوجُودا وَ أَفجَعَ فَقدُهُ مَفقُودا وَ مَرجُوٍ آلَمَ فِرَاقُهُ‏

بدرود ای یار و قرینی که چون باشی ، قدرت بس جلیل است و چون رخت بر بندی ، فراقت رنج افزا شود. ای مایه امید ما که دوریت برای ما بس دردناک است.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ مِن أَلِیفٍ آنَسَ مُقبِلا فَسَرَ وَ أَوحَشَ مُنقَضِیا فَمَضَ‏

بدرود ای همدم ما که چون بیایی ، شادمانی و آرامش بر دل ما آری و چون بروی ، رفتنت وحشت خیز است و تألم افزای.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ مِن مُجَاوِرٍ رَقَت فِیهِ القُلُوبُ وَ قَلَت فِیهِ الذُنُوبُ‏

بدرود ای همسایه‏ ای که تا با ما بودی ، دلهای ما را رقت بود و گناهان ما را نقصان.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ مِن نَاصِرٍ أَعَانَ عَلَی الشَیطَانِ وَ صَاحِبٍ سَهَلَ سُبُلَ الإِحسَانِ‏

بدرود ای یاریگر ما که در برابر شیطان یاریمان دادی و ای مصاحبی که راه های نیکی و فضیلت را پیش پای ما هموار ساختی.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ مَا أَکثَرَ عُتَقَاءَ اللَهِ فِیکَ وَ مَا أَسعَدَ مَن رَعَی حُرمَتَکَ بِکَ‏

بدرود که آزاد شدگان از عذاب خداوند ، در تو چه بسیارند ، و چه نیکبخت است آن که حرمت تو نگه داشت.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ مَا کَانَ أَمحَاکَ لِلذُنُوبِ وَ أَستَرَکَ لِأَنوَاعِ العُیُوبِ‏

بدرود که چه بسا گناهان که از نامه عمل ما زدودی و چه بسا عیبها که پوشیده داشتی.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ مَا کَانَ أَطوَلَکَ عَلَی المُجرِمِینَ وَ أَهیَبَکَ فِی صُدُورِ المُومِنِینَ‏

بدورد که درنگ تو برای گنه کاران چه به درازا کشید و هیبت تو در دل مومنان چه بسیار بود.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ مِن شَهرٍ لاَ تُنَافِسُهُ الأَیَامُ‏ اَلسَلاَمُ عَلَیکَ مِن شَهرٍ هُوَ مِن کُلِ أَمرٍ سَلاَمٌ‏

بدرود ای ماهی که هیچ ماه دیگر را توان همسری با تو نیست. بدرود ای ماهی که تا تو بودی ، امن و سلامت بود.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ غَیرَ کَرِیهِ المُصَاحَبَةِ وَ لاَ ذَمِیمِ المُلاَبَسَةِ

بدرود ای آن که نه در مصاحبت تو کراهت بود و نه در معاشرتت ناپسندی.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ کَمَا وَفَدتَ عَلَینَا بِالبَرَکَاتِ وَ غَسَلتَ عَنَا دَنَسَ الخَطِیئَاتِ‏

بدرود که سرشار از برکات بر ما در آمدی و ما را از آلودگی ‏های گناه شست و شو دادی.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ غَیرَ مُوَدَعٍ بَرَما وَ لاَ مَترُوکٍ صِیَامُهُ سَأَما

بدرود که به هنگام وداع از تو نه غباری به دل داریم و نه از روزه ‏ات ملالتی در خاطر.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ مِن مَطلُوبٍ قَبلَ وَقتِهِ وَ مَحزُونٍ عَلَیهِ قَبلَ فَوتِهِ‏

بدرود که هنوز فرا نرسیده از آمدنت شادمان بودیم و هنوز رخت بر نبسته از رفتنت اندوهناک.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ کَم مِن سُوءٍ صُرِفَ بِکَ عَنَا وَ کَم مِن خَیرٍ أُفِیضَ بِکَ عَلَینَا

بدرود که چه بدیها که با آمدنت از ما دور شد و چه خیرات که ما را نصیب آمد.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ وَ عَلَی لَیلَةِ القَدرِ الَتِی هِیَ خَیرٌ مِن أَلفِ شَهرٍ

بدرود تو را و آن شب قدر تو را که از هزار ماه بهتر است.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ مَا کَانَ أَحرَصَنَا بِالأَمسِ عَلَیکَ وَ أَشَدَ شَوقَنَا غَدا إِلَیکَ‏

بدرود که دیروز که در میان ما بودی آزمند ماندنت بودیم و فردا که از میان ما خواهی رفت آتش اشتیاق در دل ما شعله خواهد کشید.

اَلسَلاَمُ عَلَیکَ وَ عَلَی فَضلِکَ الَذِی حُرِمنَاهُ وَ عَلَی مَاضٍ مِن بَرَکَاتِکَ سُلِبنَاهُ‏

بدرود تو را و آن فضل و کرم تو را که اینک از آن محروم مانده ‏ایم. و بر آن برکات که پیش از این ما را داده بودی و اینک از کفش داده ‏ایم.

اَللَهُمَ إِنَا أَهلُ هَذَا الشَهرِ الَذِی شَرَفتَنَا بِهِ وَ وَفَقتَنَا بِمَنِکَ لَهُ حِینَ جَهِلَ الأَشقِیَاءُ وَقتَهُ وَ حُرِمُوا لِشَقَائِهِم فَضلَهُ‏

بار خدایا ، ما آشنای این ماهیم ، ماهی که ما را بدان شرف و منزلت دادی و به برکت نعمت و احسان خویش روزه داشتنش را توفیق دادی ، در حالی که مردمان شقی قدرش را نشناختند و شور بختی خویش را از فضیلتش محروم ماندند.

أَنتَ وَلِیُ مَا آثَرتَنَا بِهِ مِن مَعرِفَتِهِ وَ هَدَیتَنَا لَهُ مِن سُنَتِهِ وَ قَد تَوَلَینَا بِتَوفِیقِکَ صِیَامَهُ وَ قِیَامَهُ عَلَی تَقصِیرٍ وَ أَدَینَا فِیهِ قَلِیلا مِن کَثِیرٍ

ای خداوند ، تو بودی که ما را برگزیدی و به شناخت این ماه توفیق عنایت کردی و به سنت آن راه نمودی. تو بودی که ما را توفیق روزه داشتن و نمازگزاردن ارزانی داشتی ، هر چند ما قصور ورزیدیم و اندکی از بسیار به جای آوردیم.

اَللَهُمَ فَلَکَ الحَمدُ إِقرَارا بِالإِسَاءَةِ وَ اعتِرَافا بِالإِضَاعَةِ وَ لَکَ مِن قُلُوبِنَا عَقدُ النَدَمِ وَ مِن أَلسِنَتِنَا صِدقُ الاِعتِذَارِ

بار خدایا ، حمد تو راست در حالی که به بدکرداری خویش اقرار می کنیم و به تبهکاری خویش معترفیم. برای رضای توست اگر در اعماق دلمان پشیمان شده ‏ایم و از سر صدق از تو پوزش می طلبیم.

فَأجُرنَا عَلَی مَا أَصَابَنَا فِیهِ مِنَ التَفرِیطِ أَجرا نَستَدرِکُ بِهِ الفَضلَ المَرغُوبَ فِیهِ وَ نَعتَاضُ بِهِ مِن أَنوَاعِ الذُخرِ المَحرُوصِ عَلَیهِ‏

پس در برابر قصوری که در این ماه در طاعت تو ورزیده ‏ایم ، ما را پاداشی ده که به یاری آن بر فضیلت مرغوب دست یابیم و آن اندوخته‏ های گوناگون را که به آن مشتاق شده‏ ایم بستانیم.

وَ أَوجِب لَنَا عُذرَکَ عَلَی مَا قَصَرنَا فِیهِ مِن حَقِکَ وَ ابلُغ بِأَعمَارِنَا مَا بَینَ أَیدِینَا مِن شَهرِ رَمَضَانَ المُقبِلِ‏

عذر تقصیر ما را در ادای حق خود بپذیر و عمر ما را تا رمضان دیگر دراز کن.

فَإِذَا بَلَغتَنَاهُ فَأَعِنِا عَلَی تَنَاوُلِ مَا أَنتَ أَهلُهُ مِنَ العِبَادَةِ وَ أَدِنَا إِلَی القِیَامِ بِمَا یَستَحِقُهُ مِنَ الطَاعَةِ

و چون به رمضان دیگر رسیدیم ، یاریمان ده تا آن سان که سزای خداوندی توست عبادتت کنیم و ما را به منزلتی رسان که سزاوار طاعت توست‏

وَ أَجرِ لَنَا مِن صَالِحِ العَمَلِ مَا یَکُونُ دَرَکا لِحَقِکَ فِی الشَهرَینِ مِن شُهُورِ الدَهرِ

و به چنان اعمال شایسته ‏ای برگمار که ادای حق تو را در این رمضان و رمضان دیگر ، بایسته باشد.

اَللَهُمَ وَ مَا أَلمَمنَا بِهِ فِی شَهرِنَا هَذَا مِن لَمَمٍ أَو إِثمٍ أَو وَاقَعنَا فِیهِ مِن ذَنبٍ‏

بار خدایا ، در این ماه اگر قصد گناه کرده ‏ایم ، یا مرتکب آن شده ‏ایم ،

وَ اکتَسَبنَا فِیهِ مِن خَطِیئَةٍ عَلَی تَعَمُدٍ مِنَا أَو عَلَی نِسیَانٍ ظَلَمنَا فِیهِ أَنفُسَنَا أَوِ انتَهَکنَا بِهِ حُرمَةً مِن غَیرِنَا

یا به عمد خطایی از ما سر زده ، یا از سر فراموشی ستمی بر خود روا داشته‏ ایم ، یا پرده حرمت دیگری را دریده ‏ایم ،

فَصَلِ عَلَی مُحَمَدٍ وَ آلِهِ وَ استُرنَا بِسِترِکَ وَ اعفُ عَنَا بِعَفوِکَ وَ لاَ تَنصِبنَا فِیهِ لِأَعیُنِ الشَامِتِینَ‏

بار خدایا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و گناه ما در پرده اغماض فرو پوش و ما را عفو کن و در برابر دیدگان شماتت کنندگان قرار مده‏

وَ لاَ تَبسُط عَلَینَا فِیهِ أَلسُنَ الطَاعِنِینَ وَ استَعمِلنَا بِمَا یَکُونُ حِطَةً وَ کَفَارَةً لِمَا أَنکَرتَ مِنَا فِیهِ بِرَأفَتِکَ الَتِی لاَ تَنفَدُ وَ فَضلِکَ الَذِی لاَ یَنقُصُ‏

و زبان طاعنان در حق ما دراز مگردان و ما را به رأفت پایان نیافتنی و فضل و کرم نقصان ناپذیر خود به کاری برگمار که خطاهایی را که در این ماه مرتکب شده‏ایم و تو آن را نپسندیده ‏ای ، از میان ببرد یا فرو پوشد.

اَللَهُمَ صَلِ عَلَی مُحَمَدٍ وَ آلِهِ وَ اجبُر مُصِیبَتَنَا بِشَهرِنَا وَ بَارِک لَنَا فِی یَومِ عِیدِنَا وَ فِطرِنَا

بار خدایا ، درود بفرست بر محمد و خاندان او. ما از سپری شدن رمضان اندوهگینیم ، تو ما را بر اندوه این فراق پاداش خیر ده و این روز عید و روز روزه گشادن را بر ما مبارک گردان.

وَ اجعَلهُ مِن خَیرِ یَومٍ مَرَ عَلَینَا أَجلَبِهِ لِعَفوٍ وَ أَمحَاهُ لِذَنبٍ وَ اغفِر لَنَا مَا خَفِیَ مِن ذُنُوبِنَا وَ مَا عَلَنَ‏

چنان کن که روز عید از شمار بهترین روزهایی باشد که بر ما گذشته و عفو تو را به سوی ما آورده و گناه ما را زدوده است. بار خدایا ، گناهان آشکار و نهان ما را بیامرز.

اَللَهُمَ اسلَخنَا بِانسِلاَخِ هَذَا الشَهرِ مِن خَطَایَانَا وَ أَخرِجنَا بِخُرُوجِهِ مِن سَیِئَاتِنَا

ای خداوند ، با به پایان رسیدن این ماه ما را از لوث گناه پاک نمای و با رفتنش ، از ورطه گناهان برهان‏

وَ اجعَلنَا مِن أَسعَدِ أَهلِهِ بِهِ وَ أَجزَلِهِم قِسما فِیهِ وَ أَوفَرِهِم حَظا مِنهُ‏

و از نیکبخت‏ترین کسانی قرار ده که در آن به عبادت تو پرداخته ‏اند و نصیبشان از همه بیشتر بوده و بیش از همه از آن بهره یافته‏ اند.

اَللَهُمَ وَ مَن رَعَی هَذَا الشَهرَ حَقَ رِعَایَتِهِ وَ حَفِظَ حُرمَتَهُ حَقَ حِفظِهَا وَ قَامَ بِحُدُودِهِ حَقَ قِیَامِهَا وَ اتَقَی ذُنُوبَهُ حَقَ تُقَاتِهَا

بار خدایا ، اگر کسی از بندگان تو ، حق این ماه آن چنان که شایسته اوست رعایت کرده و حرمتش نگه داشته و وظایف خود و احکام آن را به جای آورده و از گناهان پرهیز کرده‏

أَو تَقَرَبَ إِلَیکَ بِقُربَةٍ أَوجَبَت رِضَاکَ لَهُ وَ عَطَفَت رَحمَتَکَ عَلَیهِ‏

و به تو تقرب جسته ، آن سان که خشنودی تو نصیبش شده و رحمت تو بر او روی نهاده ،

فَهَب لَنَا مِثلَهُ مِن وُجدِکَ وَ أَعطِنَا أَضعَافَهُ مِن فَضلِکَ‏ فَإِنَ فَضلَکَ لاَ یَغِیضُ‏

ای خداوند ، همانند مزدی که او را میدهی ، از خزانه بی ‏نیازیت به ما نیز ارزانی دار و چند برابر آن از فضل خود عطا فرمای ، که خزاین فضل تو را نقصان نیست ،

وَ إِنَ خَزَائِنَکَ لاَ تَنقُصُ بَل تَفِیضُ وَ إِنَ مَعَادِنَ إِحسَانِکَ لاَ تَفنَی وَ إِنَ عَطَاءَکَ لَلعَطَاءُ المُهَنَا

بلکه همواره در افزایش است ، و معادن احسان تو دستخوش فنا نشود و بخشش تو چه بخششی گواراست.

اَللَهُمَ صَلِ عَلَی مُحَمَدٍ وَ آلِهِ وَ اکتُب لَنَا مِثلَ أُجُورِ مَن صَامَهُ أَو تَعَبَدَ لَکَ فِیهِ إِلَی یَومِ القِیَامَةِ

بار خدایا ، بر محمد و خاندانش درود بفرست و برای ما مزدی بنویس چونان مزد کسی که این ماه را تا روز قیامت روزه داشته و تو را عبادت کرده است.

اَللَهُمَ إِنَا نَتُوبُ إِلَیکَ فِی یَومِ فِطرِنَا الَذِی جَعَلتَهُ لِلمُومِنِینَ عِیدا وَ سُرُورا

ای خداوند ، ما در این روز فطر ، روز عید و شادمانی مومنان ، روز اجتماع مسلمانان به گرد یکدیگر ،

وَ لِأَهلِ مِلَتِکَ مَجمَعا وَ مُحتَشَدا مِن کُلِ ذَنبٍ أَذنَبنَاهُ أَو سُوءٍ أَسلَفنَاهُ أَو خَاطِرِ شَرٍ أَضمَرنَاهُ‏

از هر گناه که مرتکب شده‏ ایم و از هر کار زشت که زین پیش از ما سر زده ، و از هر خیال بد که در دل خود پنهان داشته ‏ایم ، توبه می ‏کنیم ،

تَوبَةَ مَن لاَ یَنطَوِی عَلَی رُجُوعٍ إِلَی ذَنبٍ وَ لاَ یَعُودُ بَعدَهَا فِی خَطِیئَةٍ

توبه کسی که در دل خیال بازگشتش به گناه نیست و بار دیگر به گناه باز نگردد ،

تَوبَةً نَصُوحا خَلَصَت مِنَ الشَکِ وَ الاِرتِیَابِ‏ فَتَقَبَلهَا مِنَا وَ ارضَ عَنَا وَ ثَبِتنَا عَلَیهَا

توبه‏ ای بی بازگشت ، عاری از هر گونه شک و ریب. بار خدایا ، چنین توبه‏ای را از ما بپذیر و از ما خشنود شو و ما را در آن توبه ثابت قدم گردان.

اَللَهُمَ ارزُقنَا خَوفَ عِقَابِ الوَعِیدِ وَ شَوقَ ثَوَابِ المَوعُودِ حَتَی نَجِدَ لَذَةَ مَا نَدعُوکَ بِهِ وَ کَأبَةَ مَا نَستَجِیرُکَ مِنهُ‏

ای خداوند ، روزی ما ساز خوف از عقاب جهنم را و شوق به نعیم بهشت را ، تا لذت آنچه را که از تو خواسته‏ ایم در یابیم و از اندوه آنچه از آن به تو پناه می ‏آوریم وارهیم.

وَ اجعَلنَا عِندَکَ مِنَ التَوَابِینَ الَذِینَ أَوجَبتَ لَهُم مَحَبَتَکَ وَ قَبِلتَ مِنهُم مُرَاجَعَةَ طَاعَتِکَ یَا أَعدَلَ العَادِلِینَ‏

ای خداوند ، ما را در شمار توبه کنندگانی در آور که محبت خود را به آنان ارزانی داشته‏ ای و پذیرفته‏ ای که به طاعت تو باز گردند ، ای دادگرترین دادگران.

اَللَهُمَ تَجَاوَز عَن آبَائِنَا وَ أُمَهَاتِنَا وَ أَهلِ دِینِنَا جَمِیعا مَن سَلَفَ مِنهُم وَ مَن غَبَرَ إِلَی یَومِ القِیَامَةِ

ای خداوند ، از پدران و مادران و همکیشان ما ، آنان که دیده از جهان بسته ‏اند و آنان که هنوز جام مرگ ننوشیده‏ اند ، در گذر.

اَللَهُمَ صَلِ عَلَی مُحَمَدٍ نَبِیِنَا وَ آلِهِ کَمَا صَلَیتَ عَلَی مَلاَئِکَتِکَ المُقَرَبِینَ وَ صَلِ عَلَیهِ وَ آلِهِ کَمَا صَلَیتَ عَلَی أَنبِیَائِکَ المُرسَلِینَ‏

بار خدایا ، بر محمد پیامبر ما و خاندان او درود بفرست همچنان که بر ملائکه مقربین خود درود فرستاده‏ ای. و بر او و خاندانش درود بفرست ، آن سان که بر پیامبران مرسل خود درود فرستاده ‏ای.

وَ صَلِ عَلَیهِ وَ آلِهِ کَمَا صَلَیتَ عَلَی عِبَادِکَ الصَالِحِینَ وَ أَفضَلَ مِن ذَلِکَ یَا رَبَ العَالَمِینَ‏

و درود بفرست بر او و خاندانش ، آن سان که بندگان صالح خود را درود فرستاده‏ای ، درودی بر تر از درود آنها ، ای پروردگار جهانیان.

صَلاَةً تَبلُغُنَا بَرَکَتُهَا وَ یَنَالُنَا نَفعُهَا وَ یُستَجَابُ لَهَا دُعَاوُنَا

درودی که برکت آن به ما رسد و سود آن نصیب ما گردد و سبب استجابت دعای ما شود ،

إِنَکَ أَکرَمُ مَن رُغِبَ إِلَیهِ وَ أَکفَی مَن تُوُکِلَ عَلَیهِ وَ أَعطَی مَن سُئِلَ مِن فَضلِهِ وَ أَنتَ عَلَی کُلِ شَی‏ءٍ قَدِیرٌ

که تو کریم‏تر کسی هستی که بدو رغبت توان یافت و کارسازترین کسی هستی که بدو توکل توان کرد و تو خود بخشنده ‏ترین کسان به سائلان درگاه خود هستی. و أنت علی کل شی‏ء قدیر.