آب انبار برکه کل یا گنج البحر گراش بزرگترین آب انبار ایران

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، آب انبار برکه کل و مناطق دیدنی آب انبار برکه کل استان فارس و جاذبه های گردشگری آب انبار برکه کل و آب انبار گنج البحر گراش و جاذبه تاریخی آب انبار برکه کل و جاذبه های توریستی آب انبار برکه کل و دیدنی های آب انبار برکه کل برای خارجی ها و طبیعت بکر آب انبار برکه کل و روستاهای دیدنی اطراف آب انبار برکه کل و مناظر طبیعی آب انبار برکه کل و آبشار در آب انبار برکه کل و مسجد در آب انبار برکه کل در نم نمک.

جاذبه های گردشگری آب انبار برکه کل یا گنج البحر گراش بزرگترین آب انبار ایران

شیراز را می توان با اماکن تاریخی و دیدنی اش یکی از زیباترین استان های کشور دانست. یکی از این مناطق گردشگری، آب انبارگراش است که از بزرگترین آب انبار های ایران به شمار می آید. این مکان مربوط به دوره قاجار است که به گنج البحر نیز معروف است.

سقف این آب انبار در سال 1331 به علت زلزله ای در منطقه لارستان فروریخت و باعث شده این آب انبار به شکل برکه نمایان شود.

اهالی لارستان از آب آن برای مصارف کشاورزی و آشامیدنی استفاده می کنند. این مکان زیبای تاریخی در سال 1379 در فهرست آثار تاریخی میراث فرهنگی به ثبت رسید.

برکه کل شهرستان گراش : این بنای تاریخی و با شکوه در شهرستان گراش استان فارس قرار دارد و بزرگ ترین آب انبار (برکه) ایران است قدمت این آب انبار به زمان حکومت صفویان می رسد متأسفانه کتیبه یا نوشته ای درباره آن به دست نیامده است این بنا که برای مصارف کشاورزی و آب آشامیدنی مردم ساخته شده هنوز کاربرد دارد.

سازنده آب انبار برکه کل

برکه کل توسط حاج اسدالله که از نیکوکاران نامی گراش در دوران قاجاریه به شمار می رود ساخته شده است. جانمایی این بنا به گونه ای است که در فصول بارندگی از آب پر شود و آب مورد نیاز در فصول خشکسالی و گرما را تأمین کند. این جانمایی به قدری هنرمندانه صورت گرفته است که امروزه و با وجود ساخت و ساز در اطراف بنا و تخریب قسمت های قابل توجهی از مسیرهای آبگیری آب انبار ، پس از بارش های فصلی مخزن آب انبار پر می شود.

هیچ کتیبه ای بر این بنا وجود ندارد که بتوان تاریخ دقیق ساخت برکه را از آن استخراج کرد ، اما با استناد به اسناد تاریخی مربوط به ساخت آب انبار آسدالله (که در نزدیکی برکه کل قرار دارد و توسط یک شخص ساخته شده است) می توان دوران ساخت آب انبار را به دوره قاجاریه نسبت داد.

تاریخچه نامگذاری

در مورد نام گذاری این برکه به کل ، دو فرضیه وجود دارد. نخست ، در زبان اچمی ، واژه کل معادل کر در زبان فارسی و به معنی ناشنواست. این فرضیه با توجه به نبود سقف در این برکه و عدم پژواک صدا در آن که در ظاهر به نظر می رسد برکه کر است و صداها را نمی شنود ، مطرح شده است. فرضیه دوم اما با استدلال به این که در زبان اچمی به گوسفند بدون شاخ ، کل گفته می شود ، این برکه بی سقف را نیز ناقص دیده و نام کل بر آن نهاده است.

ابعاد و تناسبات

پلان آن به صورت مدور و در نتیجه مخزن آن استوانه ای است. آب انبار کل با مخزنی به حجم 13 میلیون لیتر ، بزرگ ترین آب انبار ایران می باشد. با توجه به این حجم ، دیواره این بنا از دو لایه داخلی و بیرونی تشکیل شده است که در مجموع ضخامت دیواره را به 3 متر می رسانند. قطر داخلی این برکه 29 متر و عمق آن 21 متر ، معادل 12 قد انسان است. ارتفاع دیواره بیرونی تا پایین سقف فروریخته برکه نیز 5 متر می باشد.

برکه کل شش ورودی برای آبگیری و شش ورودی هم برای آب برداری دارد که با سنگ های تراش خورده ، کف سازی شده اند. ورودی های این برکه با طاق های تویزه دار تزئین شده اند. در ورودی های بزرگ که جهت آب برداری از برکه مورد استفاده قرار می گرفته اند ، ارتفاع 220 سانتی متر و عرض دهانه 75 سانتی متر می باشد. در ورودی های کوچک ترِ مختص آبگیری ، این ابعاد 190 سانتی متر و 75 سانتی متر در نظر گرفته شده اند. دسترسی به کف آب انبار از طریق سنگ پله هایی بوده که در زیر یکی از این ورودی ها قرار داشته است و امروزه قسمت های زیادی از آن از بین رفته است.

مصالح به کار رفته

مصالح به کار رفته در ساخت برکه کل از سنگ ، گچ و ساروج است. نکته قابل توجه این است که تمامی سنگ های استفاده شده در ساخت بنا ، به صورت برش خورده و منظم بر روی هم چیده شده اند.