اوموآموا سیاره ای که شبیه سیگار است! + عکس

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، اوموآموا سیاره ای که شبیه سیگار است و Oumuamua و اوموآموا چیست و اندازه اوموآموا و مشخصات اوموآموا و سرعت اوموآموا و اوموآموا چرا گرد نیست و اوموآموا سیاره است و اوموآموا ستاره است در نم نمک.

کشف سیاره سرگردان شبیه سیگار

محققان سیارکی سرگردان و بسیار عجیب و غریب شبیه به یک سیگار عظیم کشف کرده اند که از منظومه شمسی میگذرد.

محققان در سال 2017 یک شی فضایی شبیه سیگاری عظیم با هاله ای قرمز رنگ کشف کرده اند. این شی که از یک منظومه دیگر است از منظومه شمسی می گذرد.

عکس مربوط به کشف سیاره شبیه سیگار

اوموآموا (انگلیسی : Oumuamua) (به طور رسمی 1I /Oumuamua ثبت شده؛ و پیش از آن C / 2017 U1 (PANSTARRS) و A / 2017 U1) ، نخستین جرم میان ستاره ای شناخته شده ای است که مسیر حرکت آن از منظومه خورشیدی می گذرد. اوموآمو در یک مسیر بسیار سهموی توسط رابرت وریک در 19 اکتبر 2017، چهل روز پس از دور زدن خورشید کشف شد. نخستین رصد توسط تلسکوپ Pan-STARRS انجام گردید؛ هنگامی که جسم در فاصله تنها 0٫2 واحد نجومی (30٬000٬000 کیلومتر; 19٬000٬000 مایل) از زمین بود انجام شد. در ابتدا تصور می شد که این جسم یک دنباله دار است ، که یک هفته پسان تر به عنوان یک سیارک طبقه بندی شد. این نخستین سیارک از رده جدیدی از آن هاست که به نام سیارک های سهموی شناخته می شود

اوموآموآ در ابتدا به عنوان یک سیارک در نظر گرفته شد زیرا هیچ نشانه ای را از جرقه زدن و درخشش معمول دنباله دارها به نمایش نمی گذاشت. ستاره های دنباله دار وقتی با نور خورشید گرم می شوند ، فواره هایی از بخار ، دی اکسید کربن و غبار ساطع می کنند که دنباله های درخشان را به همراه دارند اما هیچ نشانه ای از گاز یا گرد و غبار در اطراف این جرم جدید وجود نداشت.

تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که چیزی باعث می شود تا اوموآموآ هنگام خروج از منظومه شمسی ، سرعت خود را افزایش دهد و دانشمندان را با یک معمای جالب روبه رو کرد.

اکنون دو ستاره شناس ، توضیح ساده ای را برای رفتار اوموآموآ یافته اند. به گفته آنها ، این یک دنباله دار بوده که توسط مقادیر ناچیزی گاز هیدروژن که از یک هسته یخی فوران می کرد ، به حرکت درآمده است.

«جنیفر برگنر»(Jennifer Bergner) ، اخترشیمی دان «دانشگاه کالیفرنیا ، برکلی»(UC Berkeley) و «داریل سلیگمن»(Darryl Seligman) ، پژوهشگر «دانشگاه کرنل»(Cornell University) ، در مقاله ای نوشتند : این مکانیسم می تواند بسیاری از ویژگی های عجیب اوموآموآ را توضیح دهد. توضیح ما از این موضوع پشتیبانی می کند که اوموآموآ به عنوان یک یادگار از یک خرده سیاره ، شاهت زیادی به دنباله دارهای منظومه شمسی دارد.

سلیگمن در بیانیه ای که توسط دانشگاه کالیفرنیا ، برکلی منتشر شد ، گفت : زیبایی ایده جنیفر این است که دقیقا همان چیزی را مطرح می کند که برای دنباله دارهای میان ستاره ای رخ می دهد. ما همه ایده ها از جمله کوه های یخ هیدروژنی و نظریات دیوانه کننده دیگر را داشتیم اما این ساده ترین توضیح است.

«کارن میچ»(Karen Meech) ، کارشناس دنباله دار در موسسه نجوم «دانشگاه هاوایی»(University of Hawaii) که اوموآموآ را به طور گسترده مطالعه کرده است ، این مقاله را توضیح بسیار جالبی خواند. میچ در یک ایمیل نوشت : من حاضر نیستم بگویم که این توضیح ، مسئله را حل می کند اما بسیار قابل قبول است و اگر جرم دیگری شبیه اوموآموآ کشف شود ، تمام این مدل ها و توضیحات می توانند راهنمایی های بسیاری را برای مشاهدات ارائه دهند. من از این که چقدر کار برای توضیح دادن این جرم انجام شده است ، شگفت زده شده ام. تلاش خلاقانه زیادی برای به دست آوردن بهترین درک ممکن صورت گرفته است.

در هر حال ، مناقشه به این زودی ها از بین نمی رود. «آوی لوب»(Avi Loeb) ، اخترشناس «دانشگاه هاروارد» که باور دارد اوموآموآ ممکن است ساخته بیگانگان باشد ، به سرعت با مقاله جدید مخالفت کرد. لوب در یک ایمیل نوشت : نویسندگان مقاله جدید ادعا می کنند که این یک دنباله دار از یخ آب بوده است؛ حتی اگر ما دم دنباله دار را ندیده باشیم. این توضیح مثل این است که بگوییم فیل ، گورخری بدون خط است.

برگنر و سلیگمن به عنوان دانشجویان مقطع فوق دکتری در «دانشگاه شیکاگو»(UChicago) ، همکاری را در یافتن یک پاسخ برای معمای اوموآموآ آغاز کردند. سلیگمن گفت : ما هرگز دنباله داری را در منظومه شمسی ندیده بودیم که دنباله ای از غبار نداشته باشد. بنابراین ، شتاب غیر گرانشی آن واقعا عجیب بود.

برگنر به این موضوع فکر کرد که آیا گاز هیدروژن مولکولی که سبک ترین ، فراوان ترین و فرارترین عنصر در جهان است ، می تواند مسئول حرکت دنباله دار باشد یا خیر. پرسش این بود که گاز از کجا می آید.

برگنر دریافت که بررسی های آزمایشگاهی در دهه 1970 نشان می دهند وقتی یخ با ذرات پرانرژی برخورد می کند ، مولکول های آن می توانند از هم جدا شوند و حباب های کوچکی از گاز هیدروژن را در عمق چندین متری یخ به دام بیندازند. برگنر گفت : دنباله داری که در فضای میان ستاره ای حرکت می کند ، اساسا توسط تشعشعات کیهانی حرارت می بیند و در نتیجه این فرآیند ، هیدروژن تشکیل می شود.

وی افزود : یخ آب به شکل «آمورف»(Amorphous) دارای کیسه هایی در ساختار خود است که می توان مولکول های فرار دیگر را در آنها به دام انداخت. همان طور که یخ گرم می شود ، به ساختاری باثبات تر و فشرده تر تبدیل می گردد. این فرآیند به فروپاشی حفره ها و تشکیل شدن کانال هایی در یخ می انجامد که از طریق آنها ، گاز به دام افتاده می تواند خارج شود.

برگنر ادامه داد : برای یک دنباله دار با اندازه معمولی ، این انتشار گاز تأثیر ناچیزی خواهد داشت اما از آنجا که اوموآموآ بسیار کوچک بود ، ما فکر می کنیم که در واقع ، نیروی کافی را برای ایجاد این شتاب تولید می کند. هر گرد و غباری در یخ محبوس می ماند و بخش زیادی از این نمایش را از دم دنباله دار بیرون می برد.

ستاره شناسانی مانند سلیگمن و همکارانش در سال های اخیر ، دنباله دارهای تاریک بسیاری را مشاهده کرده اند. این اجرام کوچک ، شتابی از خود نشان می دهند اما فاقد دنباله قابل مشاهده هستند. برگنر گفت : احتمالا فوران های هیدروژنی در همه موارد مسئول نیستند اما نشان می دهند که در مورد ماهیت اجرام کوچک منظومه شمسی ، نکات بسیاری برای آموختن وجود دارد.