راز جابجایی سنگ شش تنی استون هنج

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، راز استون هنج و راز جابجایی استون هنج و عجایب استون هنج و استون هنج چیست و افسانه استون هنج و استون هنج در کدام کشور است و استون هنج کجاست و سنگ های استون هنج و استون هنج به انگلیسی در نم نمک.

سنگ شش تنی استون هنج چگونه صدها کیلومتر جابه جا شد؟

به گزارش نم نمک ، استون هنج از شناخته شده ترین بناهای باستانی جهان است و سال هاست ذهن پژوهشگران و مردم عادی را به خود مشغول کرده است. یکی از مهم ترین بخش های این سازه ، سنگی مرکزی به نام سنگ محراب است؛ یک تخته سنگ ماسه ای بسیار بزرگ که حدود شش تن وزن دارد. این سنگ اکنون در دشت سالزبری قرار دارد ، اما شواهد نشان می دهد خاستگاه آن در شمال شرق اسکاتلند بوده است؛ یعنی حدود 700 کیلومتر دورتر. همین فاصله زیاد ، پرسش مهمی را ایجاد می کند : مردمان دوران نوسنگی چگونه توانستند چنین سنگ بزرگی را در زمانی که ابزارهای امروزی وجود نداشت ، جابه جا کنند؟

اهمیت این موضوع فقط به دانستن روش حمل یک سنگ محدود نمی شود. پاسخ به این پرسش می تواند تصویر روشن تری از توان فنی ، میزان همکاری اجتماعی و شناخت محیط در میان جوامع باستانی ارائه دهد. اگر انسان ها توانسته باشند چنین سنگی را از مسیرهای ناهموار ، رودخانه ها ، سواحل و خشکی عبور دهند ، باید از برنامه ریزی دقیق ، هماهنگی گروهی و شناخت خوبی از مسیرها برخوردار بوده باشند. به همین دلیل ، بررسی منشأ این سنگ و مسیر احتمالی جابه جایی آن ، برای شناخت سطح سازمان یافتگی جوامع باستانی اهمیت زیادی دارد.

در همین زمینه ، گروهی از پژوهشگران به سرپرستی دکتر آنتونی کلارک از گروه سامانه های زمانی مواد معدنی در دانشکده علوم زمین و سیاره ای دانشگاه کِرتین استرالیا ، همراه با متخصصانی از دانشگاه شفیلد هالم ، دانشگاه شفیلد ، موسسه وسکس آرکئولوژی و دانشگاه بریستول در بریتانیا ، مطالعه ای انجام داده اند. این پژوهش که به منشأ سنگ محراب استون هنج و مسیرهای احتمالی انتقال آن می پردازد ، تلاش کرده به شکلی ساده تر روشن کند آیا طبیعت این سنگ را جابه جا کرده یا انسان ها نقش اصلی را داشته اند.

پژوهشگران برای انجام این بررسی ، دو روش اصلی را با هم ترکیب کردند. نخست ، آن ها با استفاده از تاریخ گذاری دانه های معدنی ، منشأ زمین شناسی سنگ را دقیق تر بررسی کردند. این روش به دانشمندان کمک می کند سن و ویژگی های ذرات معدنی درون سنگ را بسنجند و خاستگاه احتمالی آن را شناسایی کنند. دوم ، آن ها از مدل سازی یخ پهنه ها یا همان شبیه سازی حرکت یخچال های بزرگ عصر یخبندان استفاده کردند تا ببینند آیا یخچال ها می توانسته اند سنگ را از شمال به جنوب بریتانیا منتقل کنند یا نه. سپس نتایج این دو بخش با هم مقایسه شد تا محتمل ترین سناریو مشخص شود.

یافته های پژوهش نشان دادند که یخچال ها شاید توانسته باشند برخی سنگ ها را در عصر یخبندان تا بخشی از مسیر ، احتمالاً تا ناحیه ای به نام داگر بانک در دریای شمال ، جابه جا کنند ، اما مسیر طبیعی مناسبی وجود نداشته که سنگ محراب را مستقیماً به جنوب انگلستان و محل استون هنج برساند. به بیان ساده ، طبیعت ممکن است بخشی از راه را هموار کرده باشد ، اما انتقال نهایی این سنگ به دست انسان انجام شده است.

نتیجه دیگر این بود که انتقال این سنگ احتمالاً یک جابه جایی ساده و یک مرحله ای نبوده است. پژوهشگران می گویند محتمل ترین حالت این است که سنگ در چند مرحله حرکت داده شده باشد؛ شاید بخشی از مسیر روی خشکی کشیده شده و در جاهایی که امکان داشته ، از راه رودخانه یا مسیرهای ساحلی استفاده شده باشد. این موضوع نشان می دهد جوامع نوسنگی فقط نیروی بدنی نداشته اند ، بلکه از برنامه ریزی ، هماهنگی و درک خوب از چشم انداز طبیعی نیز برخوردار بوده اند.

اهمیت این یافته ها در آن است که نگاه ما را به توانایی انسان های باستان تغییر می دهد. در گذشته ، گاهی نقش فرآیندهای طبیعی مانند یخچال ها در جابه جایی سنگ های بزرگ پررنگ تر تصور می شد ، اما این پژوهش نشان می دهد انسان ها احتمالاً نقش بسیار فعال تری داشته اند. جابه جایی سنگی شش تنی در مسافتی صدها کیلومتری ، بدون ماشین آلات و جاده های مدرن ، نیازمند اراده ، دانش محلی و همکاری گسترده بوده است.

این پژوهش همچنین نشان می دهد ترکیب بررسی های زمین شناسی با مدل سازی رایانه ای می تواند به حل پرسش های قدیمی باستان شناسی کمک کند. پژوهشگران در گام های بعدی می خواهند محل دقیق تر منشأ سنگ محراب را در شمال شرق اسکاتلند مشخص کنند و مسیرهایی را که مردمان پیشاتاریخ ممکن است برای حمل آن به کار برده باشند ، با جزئیات بیشتری بررسی کنند.

این نتایج علمی در نشریه Journal of Quaternary Science منتشر شده اند؛ یک نشریه تخصصی علمی که بر پژوهش های مربوط به دوره چهارم زمین شناسی ، از جمله تغییرات اقلیمی ، یخچال ها ، محیط های باستانی و آثار انسانی در این دوره تمرکز دارد.