جاذبه های گردشگری سگزآباد قزوین با تپه های دیدنی + عکس

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، سگزآباد قزوین و مناطق دیدنی سگزآباد قزوین و جاذبه های گردشگری سگزآباد قزوین و اماکن زیارتی سگزآباد قزوین و اماکن تاریخی سگزآباد قزوین و سوغات سگزآباد قزوین و آداب و رسوم سگزآباد قزوین و جاذبه های توریستی سگزآباد قزوین و دیدنی های سگزآباد قزوین برای خارجی ها و طبیعت بکر سگزآباد قزوین و روستاهای دیدنی سگزآباد قزوین و مناظر طبیعی سگزآباد قزوین و آبشار در سگزآباد قزوین و مسجد در سگزآباد قزوین و غذاهای محلی سگزآباد قزوین و شیرینی مخصوص سگزآباد قزوین در نم نمک.

جاذبه های گردشگری سگزآباد قزوین و دیدنی های آن

سگزآباد یا به گفته بومیان سزجوه یکی از شهرهای استان قزوین است که در بخش مرکزی شهرستان بوئین زهرا قرار دارد. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال 1385، برابر با 4٫958 نفر بوده است.

تپه سگزآباد

تپه سگزآباد واقع در دشت قزوین در منطقه بوئین زهرا یکی از تپه های باستانی ایران است که به اواخر هزاره دهم پیش از میلاد تا دوره هخامنشی باز می گردد. آثار بدست آمده از این تپه به هزاره دوم پیش از میلاد تا دوره هخامنشی برمی گردد. همچنین در این دوره استقرار عصر آهن نیز مشهود است. تپه سگزآباد یکی از قدیمیترین مناطق سکونت و یکجانشینی انسان در فلات ایران است. انسان هایی که حتی با فناوری ذوب فلزات هم آشنایی داشتند. تپه سگزآباد یکی از تپه های سه گانه باستانی ای می باشد که در فاصله ای نزدیک به هم در منطقه بوئین زهرا در جنوب شرقی استان قزوین قرار گرفته اند. این سه تپه بنام های تپه زاغه ، تپه قبرستان و تپه سگزآباد با قدمتی بین هفت تا نه هزار سال ، یکی از قدیمیترین سایت های باستان شناسی دنیا می باشند.

تپه سگزآباد در فاصله هشت کیلوتری شمال سگزآباد و در بین مزارع گندم و جو قرار گرفته است. ارتفاع تپه زیاد نیست ولی در بین مزارع پست و کم ارتفاع منطقه به راحتی قابل تشخیص است. متأسفانه این تپه ارزشمند باستانی در وضعیت بسیار نامناسبی نگهداری می شود. راه رسیدن به آن بسیار ناهموار و خاکی است و دور تا دور تپه هیچ حصار و مانع و نگهبان یا حتی تابلویی که به بازدیدکنندگان تنها کمی اطلاعات بدهد ، وجود ندارد. احتمالا این تپه بزودی شخم هم بخورد و برای کشت گندم و جوی دیم مورد استفاده قرار بگیرد. اگر از سمت شمال وارد تپه شوید تعداد بسیار زیادی سفال شکسته طرح دار و حتی تعدادی استخوان غیر قابل تشخیص بسیار فرسوده توجه شما را به خود جلب خواهد کرد.

تپه زاغه

تپه زاغه ، یکی از تپه های باستانی ایران می باشد که به هزاره ششم و هفتم پیش از میلاد باز می گردد. این تپه نخستین بار توسط دکتر نگهبان مورد بررسی و حفاری قرار گرفت و مجموعا 21 خانه از آن بیرون آمد که بیشتر آن ها خشتی بودند. برای پخت و پز از انواع اجاق در اتاق ها بهره می جستند. این تپه در حدود بیست هزار متر مربع وسعت دارد و در بررسی های اولیه نشانه هایی از اجتماعات کشاورزی از آن بدست آمده و جزو اولین سکونت گاه های ایران نیز می باشد. این تپه بعد از هزاره ششم میلادی کاملا متروک شده است و ساکنان آن ، به نظر می رسد به تپه قبرستان مهاجرت کرده و در آن جا ساکن شده اند.

تپه قبرستان

تپه قبرستان قزوین ، با ارتفاع بسیار کم ، در 300 متری غرب تپه سگز آباد (قره تپه) ، قرار دارد. آثار معماری به دست آمده ، شامل بخش هایی از دیوار خانه ها ، کوچه و نمونه کوزه فلز کاری است. ظرافت بیش از حد در تکنیک ساخت ، از ویژگی های سفال این منطقه است. براساس شواهد باستان شناسی ، چنین به نظر می رسد که این تپه به تناوب یا مورد سکونت قرار گرفته و یا به عنوان قبرستان ، در طول هزاره 5 تا 1 قبل از میلاد ، مورد استفاده بوده است. این اثر ، در تاریخ 16 خرداد 1356، با شماره ثبت 1425، به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

«مطالعات باستان شناسی در منطقه­ی فلات مرکزی ایران ، نسبت به منطقه­ غرب به ویژه جنوب غربی بسیار جدید است و سابقه­ آن به سال 1930 می­رسد. تا پیش از حفریات دانشگاه تهران در دشت قزوین ، آثار به دست آمده از تپه­ی «سیلک» کاشان ، شاخص ادوار مختلف دوران نوسنگی در فلات مرکزی ایران بود. ولی ، با حفریات در دشت قزوین و مطالعات انجام شده پسین بر روی آثار به دست آمده از تپه های سه­گانه­ «زاغه» ، «قبرستان» و تپه «سگزآباد» مشخص شد که تاریخ گونه­گونی فرهنگ را در فلات مرکزی ایران از دوران نوسنگی تا میانه­ی دوره­ هخامنشی می توان در این سه تپه­ باستانی مورد مطالعه دقیق قرار داد.»

مارکوپولو در سفرنامه خود از شهر سگزآباد نام برده و آن را سر راه جاده ابریشم خوانده است. جلال آل احمد نیز در کتاب معروف تات نشین های بلوک زهرا به معرفی سگزآباد و مقایسه آن با ابراهیم آباد پرداخته است.