بزدلی حالت شخصیتی ای است که در آن ترس و نگرانی در انجام کاری یا گفتن سخنی وجود دارد از این لحاظ که آیا آن کار یا سخن چیزی درست ، خوب و به عنوان کمک به دیگران است یا خیر. این حالت شخصیتی در مقابل دلیری قرارمی گیرد.

اصل این اصطلاح بَدْدل بوده که بر اثر تحریف مبدّل به بُزدل شده است.

امروزه به کسی که ترسو باشد بُزدل می گویند و حال آنکه این ترکیب ظاهراً در متون قدیم فارسی به کار نرفته است و بعید است که هرگز بُز را که به چستی و چالاکی معروف است ترسو دانسته باشند.ریشه کلمه بزدل چیست و از کجا آمده؟ریشه کلمه بزدل چیست و از کجا آمده؟

ریشه کلمه بزدل

گویا اصل این اصطلاح بَدْدل بوده که بر اثر تحریف مبدّل به بُزدل شده است . (رجوع شود به مقاله عباس اقبال ، مجله اطلاعات ماهانه ، اسفند 1328 ، ص 6)

در متون کهن فارسی بددل به معنای «ترسو» و بددلی به معنای «ترس ، جبن» فراوان به کار رفته است :

«دلیران آهنگ جنگ کردند و بددلان قصد گریز کردند» (سمک عیار ، ج1،ص387)؛ «حسّان به غایت بددل بود ، حرب نتوانستی کرد ، و گویند شمشیر کشیده نتوانستی دید از بددلی» (قصص قرآن ، 323).

  • برگرفته از: غلط ننویسیم ، ابوالحسن نجفی

این مطلب مفید بود؟
(4 رای)
80%

نظرات کاربران بروز رسانی

02
اتفاقا بز ها خیلی راحت می ترسند و به راحتی سکته میکنند و این واژه از همین رو این چنین است که امروزه هست. بزدل، کسی که مثل بز ترسو هست. سکته ی بز را در گوگل سرچ کنید و ببینید، و حتما تحقیق کنید که متمعا شوید.
1398-12-14 02:14
پاسخ دادن

نوشتن نظرات

توجه : نظرات حاوی الفاظ نامناسب ، تهمت و افترا منتشر نخواهد شد.