کلمه استکان یعنی چه و از کجا آمده؟ + ریشه کلمه

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، کلمه استکان و معنی کلمه استکان و معنای کلمه استکان و ریشه کلمه استکان و معنی استکان به انگلیسی و کلمه استکان از کجا آمده و East tea can معنی و انواع استکان و تفاوت استکان و فنجان و استکان چای به انگلیسی و حجم استکان و عکس استکان در نم نمک.

کلمه استکان یعنی چه و ریشه آن چیست؟

آیا می دانید واژه «استکان» از کجا می آید و ریشه آن چیست؟

به گزارش نم نمک ، گروه واژه گزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی در مطلبی با عنوان «ریشه شناسی عامیانه» درباره واژه «استکان» نوشته است : «استکان» واژه ای روسی به معنای پیاله است اما برخی آن را برگرفته از عبارت «East tea can» به معنای «ظرف چای شرقی» می دانند که ساختگی و درحد یک شوخی اینترنتی است و هیچ منبع معتبر علمی یا تاریخی ندارد.

اینگونه توضیح یا توجیه ناشناخته ها در حوزه ریشه کلمات را ریشه شناسی عامیانه می نامند که در آن کلمات صرفاً برپایه شباهت آوایی و نوشتاری بررسی و واکاوی می شوند و برایشان تاریخ یا داستان ساخته می شود.

استکان ظرفی شیشه ای یا سفالی -لعابی است که برای نوشیدن چای و قهوه استفاده می شود. استکان معمولاً از جنس شیشه ساخته می شود و دارای دیواره ای استوانه ای یا مخروطی با کفی تخت است. معمولاً نوشیدنی داغ را درون استکان می ریزند و استکان را با نعلبکی استفاده می کنند.

ریشه شناسی

مطابق فرهنگنامه دهخدا ، واژه استکان ، واژه ای روسی به معنی پیاله است. واژه روسی стакан نیز برگرفته از زبان های ترکی و واژه جغتایی tostakan به معنی کاسه چوبی است و خود این زبان های ترکی این واژه را در نهایت از واژه فارسی «دوستکان» ، «دوستگان» ، یا «دوستکام» گرفته شده است که یعنی «معشوق» ، «شرابی که با معشوق خورند» و «پیاله بزرگ».

در رابطه با ریشه واژه روسی стакан باید گفت که ریشه این واژه از کلمه (достаканъ (dostakanŭ در زبان اسلاو شرقی کهن است که با واژه توستاکانکانان (tostakan) به معنی کاسه چوبی در زبان جغتایی ،

(тустыга.н (ustığan به معنی فنجان در زبان تاتاری

(туҫтаҡ (tuθtaq به معنی "ظرف نوشیدن کومیس" در زبان باشقیری

(тостаған (tostağan به معنی فنجان چوبی در زبان قزاقی قرابت دارد.

در زمان های قدیم هنگامی که هندوها با کشورهای عربی مراوده تجاری داشتند  برای نوشیدن چای به همراه خود پیاله هایی را به این کشور ها خصوصاً عراق  و شام قدیم آوردند که در آن کشور ها به بیاله معروف شد.

پس از آن اروپاییانی که برای تجارت به کشورهای عربی سفر می کردند چون در کشورشان از فنجان برای نوشیدن چای یا قهوه استفاده می کردند هنگام بازگشت به کشورشان این پیاله ها را به عنوان یادگاری می بردند و آن را East Tea Can می نامیدند یعنی "ظرف چای شرقی"