بیوگرافی مارسل اوفولس کارگردان و همسرش + علت فوت

مارسل اوفولس و بیوگرافی مارسل افولس و اخبار مارسل افولس و حواشی مارسل افولس و مارسل افولس کیست و مارسل افولس کجاست و چه خبر از مارسل افولس و بیماری مارسل افولس و فوت مارسل افولس و مارسل افولس اهل کجاست و مارسل افولس در بیمارستان و علت مرگ مارسل افولس و درگذشت مارسل افولس و عکس همسر مارسل افولس در نم نمک.

زندگینامه مارسل افولس(Marcel Ophuls)

مارسل افولس ، کارگردان مستند برنده جایزه اسکار که پرده از همکاری فرانسه با نازی ها در دوران جنگ جهانی دوم برداشت ، 24 مه 2025 در سن 97 سالگی درگذشت.

مارسل افولس - Marcel Ophuls

مارسل افولس ، فرزند ماکس اوفولس ، فیلمساز نامدار آلمانی بود. نوه اش ، آندریاس-بنجامین زایفرت ، در بیانیه ای که برای خبرگزاری فرانسه (AFP) فرستاده شد ، گفت او روز 24 می در آرامش درگذشته است.

مارسل افولس با فیلم مستند «مصیبت و همدردی» (1969) درباره شهر اشغالی کلرمون-فران در دوران حکومت ویشی ، فرانسه را در شوک فرو برد. این مستند یکی از افتخارات دیرپای ملی فرانسه که این کشور و مردمش در برابر اشغالگران نازی مقاومت کرده اند ، به چالش کشید. این فیلم تا سال 1981 اجازه پخش از تلویزیون عمومی فرانسه را نداشت.

این مستند با استفاده از پازلی از مصاحبه ها و فیلم های خبری آرشیوی ، نشان داد که همکاری با نازی ها تا چه اندازه گسترده بوده است ؛ از آرایشگرهای ساده گرفته تا اشراف زادگان و نخبگان جامعه.

با وجود اینکه این فیلم بیش از چهار ساعت طول داشت ، در زمانی که مستندها به ندرت روی پرده سینما نمایش داده می شدند ، توجه نسل جدیدی از مخاطبان را جلب کرد و باعث صف های طولانی در سینماها شد.

زندگی شخصی

در سال 1956، مارسل افولس با رجین اکرمن ازدواج کرد و سه دختر دارد.

کارگردانی که دست نازی های گریخت

مارسل افولس با نام اصلی «هانس مارسل اوپنهایمر» در 1 نوامبر 1927 در شهر فرانکفورت آلمان ، از مادری بازیگر به نام هیلده وال و پدری کارگردان به نام ماکس اوفولس به دنیا آمد.

او به همراه پدرش و فیلم سازان مشهوری چون بیلی وایلدر و فریتز لانگ ابتدا به فرانسه گریخت و سپس از طریق رشته کوه های پیرنه به ایالات متحده رسید. این مهاجرت در سال 1941 انجام شد.

اوفولس دوران نوجوانی خود را در هالیوود گذراند و سپس در سال 1946 به عنوان سرباز در ژاپن خدمت کرد. او در سال 1950 به فرانسه بازگشت و فعالیت خود را به عنوان دستیار کارگردان آغاز کرد. از جمله آثار اولیه او می توان به همکاری با پدرش در فیلم آخر او «لولا مونتس» (1955) اشاره کرد.

اوفولس در سال 1963 با ساخت فیلم داستانی «پوست موز » با بازی ژان-پل بلموندو و ژان مورو ، نخستین تلاش خود را در عرصه سینمای داستانی انجام داد؛ اما با شکست مواجه شد و به سمت مستندسازی رفت. او توسط تلویزیون عمومی فرانسه استخدام شد و در همین مسیر به مستند روی آورد.

موفقیت های مستند و دوران انزوا

اوفولس با مستند «هتل ترمینوس زندگی و دوران کلاوس باربی» موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین مستند در سال 1989 شد. اما مستند او در سال 1994 با عنوان «رنج هایی که دیده ایم» درباره پوشش رسانه ای جنگ بوسنی ، با شکست تجاری مواجه شد.

او سال های بعدی را دور از صحنه ، در جنوب فرانسه سپری کرد و کاری انجام نداد. بازگشت او با فیلم «یک مسافر» در سال 2013، که نوعی سفرنامه بود ، سالن های سینمای جشنواره کن را مملو از جمعیت کرد.

مارسل افولس در اظهارنظری درباره تأثیر پدرش بر کار خود گفته بود : «نام او کمک کرد تا بتوانم کار پیدا کنم. مهم تر از همه ، کمک کرد که نسبت به موفقیت های خودم متواضع باشم. من زیر سایه یک نابغه متولد شدم و همین باعث شد که خودبزرگ بینی نداشته باشم.»