بیوگرافی ماری براکموند هنرمند امپرسیونیست فرانسوی

ماری براکموند و بیوگرافی ماری براکموند و اخبار ماری براکموند و حواشی ماری براکموند و ماری براکموند کیست و ماری براکموند کجاست و چه خبر از ماری براکموند و بیماری ماری براکموند و فوت ماری براکموند و ماری براکموند اهل کجاست و ماری براکموند در بیمارستان و علت مرگ ماری براکموند و درگذشت ماری براکموند و عکس همسر ماری براکموند در نم نمک.

زندگینامه ماری براکموند و همسرش(Marie Bracquemond)

ماری آن کارولین براکموند متولد 1 دسامبر 1840 یک هنرمند امپرسیونیست فرانسوی بود که 17 ژانویه 1916 درگذشت.

خانواده و اصالت

«ماری آن کارولین کیورون» در «برتانی» متولد شد. او در کودکی حاصل یک ازدواج ناخوشایند بود و زندگی پرجابه جایی میان فرانسه و سوئیس داشت. در نوجوانی ، در کلاس های نقاشی یک هنرمند بازنشسته شرکت کرد و خیلی زود موفقیت به دست آورد. در سال 1857 میلادی ، پرتره ای از مادر ، خواهر و استادش که در آتلیه ایستاده بودند ، توسط  نمایشگاه رسمی «سالن پاریس» پذیرفته شد.

این موفقیت اولیه «براکموند» را در معرض توجه «ژان اوگوست دومینیک اَنگر» (Jean Auguste Dominique Ingres) ، نقاش برجسته آکادمیک ، قرار داد. این هنرمند «براکموند» را زیر پر و بال گرفت و به کارگاه خود در پاریس دعوت کرد.   «براکموند» بعدها گفت که از «انگر» می ترسید و احساس می کرد «او به شجاعت و پشتکار یک زن در عرصه نقاشی شک داشت.» او معمولا به شاگردان زن خود موضوعات ملایم تر مانند طبیعت بی جان گل و میوه یا صحنه های ژانر اختصاص می داد.

«براکموند» پس از ترک کارگاه «انگر» ، توانست مسیر خود را بسازد و سفارش های متعددی را از افراد مهمی همچون «کنت دو نیوورکرک» ، مدیرکل موزه های فرانسه و دربار ملکه «اوژنی دو مونتیژو» ، همسر ناپلئون سوم ، دریافت کرد. آثار او بارها در نمایشگاه رسمی «سالن» به نمایش گذاشته شد.

«براکموند» با اوج گیری جنبش امپرسیونیسم در دهه 1880 میلادی ، تحت تاثیر قرار گرفت و نقاشی در فضای باز را آغاز کرد ، به طوری که پالت رنگی او زنده تر و بیانگرتر شد. گرچه او در طراحی ترکیب بندی هایش بسیار دقیق بود ، اما توانست حسی از خودانگیختگی را ثبت کند که با زندگی واقعی هماهنگ بود. موضوعات او بیشتر به صحنه های خانگی تمایل داشتند تا خیابان های شلوغی که همتایان مردش بیشتر به آن می پرداختند. با این حال ، «براکموند» از امپرسیونیسم ستایش می کرد زیرا «نه تنها روشی تازه ، بلکه روشی بسیار مفید برای نگاه کردن به اشیا» معرفی کرده بود.

«کلود مونه» و «ادگار دگا» ، دو هنرمند برجسته ، استعداد «براکموند» را تحسین می کردند و او به یکی از معدود زنانی تبدیل شد که در نمایشگاه های مهم امپرسیونیستی در سال های 1879، 1880 و 1886 میلادی شرکت کرد.

این رویدادهای تاریخی ، سبکی را ارتقا دادند که به طور کامل توسط نهادهای رسمی رد شده بود و به آن کمک کردند تا تاثیری تحول آفرین بر هنر در پاریس و فراتر از آن بگذارد.

وضعیت ازدواج و همسر ماری براکموند

نام همسر ماری براکموند ، فلیکس براکموند بود که در سال 1869 میلادی با او ازدواج کرده بود.

«براکموند» در سال 1886 میلادی ، با «پل گوگن» نقاش پست امپرسیونیست ملاقات کرد. او به «براکموند» توصیه هایی درباره چگونگی آماده سازی بوم هایش برای تقویت رنگ ها ارائه داد.  «آرت نت» نوشت ، اگرچه این زوج در ابتدا اتحادی خلاقانه و متقابل داشتند ، اما یک زندگینامه منتشرنشده که توسط پسرشان ، «پیِر» (Pierre) ، نوشته شده ، نشان می دهد که فلیکس به تدریج نسبت به ماری احساس رنجش پیدا کرد. او یادداشت کرده بود که پدرش دستاوردهای مادرش را پنهان می کرد تا جایی که «هیچ یک از دوستان هنرمندشان به آثار او توجهی نشان نمی دادند یا درباره تلاش هایش سخنی نمی گفتند و زمانی که او امید به موفقیت را ابراز می کرد ، فلیکس بلندپروازی هایش را به خودبینی علاج ناپذیر نسبت می داد.»

سرانجام ، «براکموند» با دلسردی ، در سال 1890 میلادی بیش از دو دهه پیش از مرگش در سال 1916 میلادی ، نقاشی حرفه ای را کنار گذاشت.

میراث دوباره زنده شده این هنرمند

در سال 1894، «گوستاو ژفروآ» (Gustave Geffroy) منتقد فرانسوی ، «براکموند» ، «برت موریسو» و «مری کسات» را سه «بانوی بزرگ» امپرسیونیسم نامید. علاقه پایدار به دستاوردهای رادیکال این جنبش که زمانی به حاشیه رانده شده بود ، همچنین توجه به مشارکت های تاریخی زنان نادیده گرفته شده ، در سال های اخیر منجر به برگزاری نمایشگاه های موزه ای مهمی درباره «موریسو» و «کسات» شده است. هر دو هنرمند در حال حاضر موضوع یک نمایشگاه مشترک در موزه هنر «Fenimore» در شمال ایالت نیویورک هستند که تا 1 سپتامبر ادامه دارد.

در همین حال ، «ماری براکموند» هنوز چندان میزان توجه نهادی را دریافت نکرده است. هرچند که نشانه هایی وجود دارد که این روند در حال تغییر است. آثار «براکموند» سال گذشته میلادی در نمایشگاه های گروهی برجسته ای حضور داشت ، که از جمله آن به «زنان امپرسیونیست» در گالری ملی ایرلند و «پاریس 1874: لحظه امپرسیونیست» در گالری ملی هنر واشنگتن ، دی. سی. می توان اشاره کرد.

امسال ، Walker Art Gallery واقع در لیورپول به نخستین موسسه در بریتانیا تبدیل شد که اثری از او را خریداری کرده است. نقاشی «La pêche aux écrevisses» (ماهیگیری خرچنگ) (حوالی 1870-1880) تصویری دلنشین از زنی جوان و خوش پوش است که در کنار رودخانه زانو زده و با تمرکز کامل درحالی مشغول گرفتن خرچنگ های کوچک است که کودکان پشت سرش بازی می کنند. آثار دیگر «براکموند» در مجموعه های مهم فرانسه از جمله در موزه اورسی ، لوور و Petit Palais در پاریس و همچنین موزه هنرهای زیبای روآن نگهداری می شوند. علاوه بر این ، چندین موزه ایالات متحده نیز از جمله موزه متروپولیتن نیویورک و موسسه هنر شیکاگو ، آثار او را در اختیار دارند.