روز مادر و زن در آیین زرتشت و تاریخ آریایی(1405) ایران باستان

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، روز مادر ایران باستان و روز مادر ایرانی و روز زن ایران باستان و روز مادر در آیین در زرتشت و روز زن ایرانی اریایی و روز زن در زمان کوروش و روز مادر در تقویم زرتشتی و روز زن ایرانی و 29 بهمن روز مادر ایرانی و روز زن در تقویم آریایی و روز زن در آیین زرتشت و جشن روز زن در ایران باستان و سپندارمذگان چه روزی است و روز اسفندگان را در نم نمک ببینید.

روز مادر در آیین زرتشت و تاریخ آریایی روز زن ایران باستان

29 بهمن روز مادر در آیین زرتشت و تاریخ آریایی و روز زن در ایران باستان است.

مقام مادر از قدیم در نزد ایرانیان جایگاه والا و ارزشمندی داشته است. ایرانیان باستان روزی به نام روز زن داشته و در این روز زنان ایرانی از کار روزانه دست می کشیدند و مردان انجام برخی کارها را به عهده می گرفتند و مادران از فرزندان خود و زنان از مردان پیشکش هایی دریافت می کردند.

داشتن چنین روزی قرنها پیش نشان از فرهیخته و متمدن بودن اقوام ایرانی دارد و این پیام را در بر دارد که تبعیض جنسیت در بین ایرانیان جایی نداشته و مقام زن و مادر نزد آنان ارزشمند بوده است. در ادامه این بخش از نم نمک به شما می گوییم روز زن در ایران باستان چه روزی بوده و چگونه برگزار می شد.

روز زن و روز مادر در ایران باستان چه روزی بوده است؟

سپندارمزدگان یا اسفندگان (پنجم اسفند) در ایران باستان روز زن و زمین بوده است. این روز سپندارمزد که نگهبان زمین است ، نامیده می شود. از آنجا که زن و زمین هر دو نماد باروری و زایش هستند و زندگی از زن و زمین است که جریان دارد ، این جشن برای گرامیداشت زنان برگزار می شود.

سپندارمزد لقب ملی زمین یعنی گستراننده ، مقدس ، فروتن است. زمین نماد باروری است چون با فروتنی ، تواضع و گذشت زندگی را به همه زیستمندان هدیه می کند. به همین دلیل در فرهنگ باستان اسفندگان (اسپندگان) را به عنوان نماد تمایلات مادرانه و باروری می پنداشتند.

واژه فارسی «اسفند» (اسپند) در اوستایی «سپِنتَه آرَمَئیتی» آمده ، نام چهارمین امشاسپند است ، از دو بخش «سپِنتَه» یا «سپند» به معنی پاک و مقدس و «آرَمَئیتی» به معنی فروتنی و بردباری تشکیل شده است و معنی این دو با هم فروتنی ِپاک و مقدس است.

سپندارمذ فرشته و ایزد بانوی اسفند ماه است. سپندارمذ در عالم مینوی نشانه مهر ، بردباری و تواضع اهورامزدا است و روی زمین ، فرشته موکل بر زمین پاک و زن درستکار است. به این سبب او را مونث و دختر اهورامزدا دانسته اند.

بنابر نگرش برخی در تقویم امروزی (هجری خورشیدی) 29 بهمن ماه روز سپاسداری از جایگاه زنان و مادران است و بعضی از زرتشتیان ایران ، روز سپندارمذ (پنجم) از ماه سپندارمذ (اسفند) را روز 29 بهمن و روز جشن سپندارمذگان می دانند.

طبق سالنامه زرتشتی ، روز اسفند از ماه اسفند یعنی پنجمین روز از این ماه (5 اسفند) و بنا بر تقویم امروزی (هجری خورشیدی) 29 بهمن ماه روز سپاسداری از جایگاه زنان و مادران است. اختلاف میان این دو تاریخ به علت جابجایی گاه شمار ایرانی بوده است اما در روزگار قدیم روز اسفند از ماه اسفند ، اسفندگان بوده است. علاوه براین پنجمین روز هر ماه نیز اسفند نامیده شده و جشن سپندارمذگان در روز اسفند از ماه اسفند ، برگزار می شود.

آیین و مراسم روز مادر و روز زن در ایران باستان

در این روز مردان برای زنان هدیه می خریدند و از آنان قدردانی کرده و به جشن و سرور می پرداختند. در این روز بانوان لباس های نو پوشیده و مادران از فرزندان خود و زنان از مردان هدایایی دریافت می کردند و زنان نیکوکار ، پاکدامن ، پرهیزگار و مادرانی که فرزندان درستکار تربیت نموده اند مورد تشویق قرار می گرفتند.

در این جشن سفره ای می انداختند و در آن جامی از شیر و تخم مرغ که نشانه ماه بهمن است قرار داده و در چهار گوشه سفره انار و سیب ، شاخه های گل ، شربت و شیرینی ، برگ های خشک آویشن با دانه هایی از سنجد و بادام می گذاشتند. سپس آتشی می افروختند و مواد خوشبو و کندر بر روی آتش می ریختند.

در این روز زنان استراحت نموده و مردان در فرمان برداری کامل زنان بودند و فعالیت های او را تجربه می کردند.