بیوگرافی بازیگران فیلم خواب تلخ [داستان و نقش]

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، خلاصه داستان فیلم خواب تلخ و بازیگران فیلم خواب تلخ و گریم بازیگران خواب تلخ و بازیگر مرد خواب تلخ و بازیگر زن خواب تلخ و اسامی بازیگران فیلم خواب تلخ و موضوع فیلم خواب تلخ و عکس پشت صحنه و بازیگر خردسال و کودک و لوکیشن فیلم خواب تلخ و بیوگرافی بازیگران فیلم سینمایی خواب تلخ و کارگردان فیلم خواب تلخ و مجموعه تلویزیونی خواب تلخ و حواشی فیلم خواب تلخ و افتخارات خواب تلخ و جوایز خواب تلخ و عوامل ساخت فیلم خواب تلخ را در نم نمک ببینید.

خلاصه داستان و بیوگرافی بازیگران فیلم خواب تلخ

خواب تلخ فیلمی به کارگردانی و نویسندگی محسن امیریوسفی محصول سال 1382 است.

این فیلم در تاریخ 2 آذر 1394 در سینماهای ایران اکران شد. خواب تلخ از نظر ساختار روایی در سینمای ایران ، فیلمی متفاوت و آوانگارد است و امیریوسفی در آن با رویکردی طنزآمیز به شکاف مدرنیته و سنت در جامعه ایران پرداخته است.

فیلم خواب تلخ چند دقیقه است؟

فیلم خواب تلخ 90 دقیقه است.

خلاصه داستان فیلم خواب تلخ

خواب تلخ داستان مرده شور پیری به نام اسفندیار در شهر قدیمی سده (خمینی شهر فعلی) است که با عزرائیل مواجه می شود. بیشتر ماجراهای این فیلم که در 19 اپیزود روایت می شود ، در گورستانی قدیمی و کهنه در شهر سده که بیش از هشتصد سال عمر دارد اتفاق می افتد. همه آدم های فیلم از اسفندیار گرفته تا قبرکن ، مرده شور زن و مردی که لباس مرده ها را می سوزانند ، نابازیگرند و در نقش واقعی خود ظاهر شده اند.

بازیگران فیلم خواب تلخ

• عباس اسفندیاری : آقا اسفندیار ، مرده شور
• محسن رحیمی : پسر لباس سوزان
• دلبر قصری : دلبرخانوم ، مرده شور زنان
• یدالله انوری : آقا یدالله ، قبرکن
• اصغر کاظمی : قبر فروش
• ابراهیم قپاندار

جوایز و افتخارات

خواب تلخ حضور موفقی در جشنواره های جهانی داشت و مورد توجه منتقدان بین المللی قرار گرفت. این فیلم نخستین بار در سال 2004 در بخش دو هفته کارگردان های جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد و علاوه بر دریافت جایزه نگاه جوان این بخش ، نامزد دریافت دوربین طلایی کن هم شد. خواب تلخ سپس در بیش از چهل جشنواره بین المللی به نمایش درآمد و برنده جوایزی چون جایزه اسکندر طلایی جشنواره تسالونیکی و جایزه فیپرشی (فدراسیون بین المللی منتقدین) شد. با این حال ، به رغم موفقیت های جهانی اش موفق به دریافت پروانه نمایش از وزارت ارشاد نشد و تا قبل از سال 1394، جز در برخی محافل سینمایی به صورت عمومی به نمایش درنیامد.

نقد فیلم خواب تلخ

یکی از این نقدها ، نقدی بود که پیتر برانته در مجله اسکرین درباره این فیلم نوشت که محسن امیریوسفی با فیلم «سنت شکن» خود خستگی را از تن مخاطب بیرون می آورد.

در این نقد آمده است : «خواب تلخ» نخستین فیلم بلند سینمایی محسن امیریوسفی فیلمی درباره مرگ و زندگی ست ، فیلمی بسیار تاثیرگذارتر از آنچه که در نگاه اول به نظر می رسد.

او که به گواه علائق و البته فضای درونی فیلمش متاثر از «برشت» و سبک کاری اوست ، اثری ساخته که به مثابه یک سلسله تصاویر تامل برانگیز ارتباط شان را با موضوعی مثل مرگ بنیان می گذارند. داستان درباره مرده شوری است که بعد از یک عمر همنشینی با مرگ حالا احساس می کند ، زمان مرگ خودش فرا رسیده است. اسفندیار شخصیت اصلی «خواب تلخ» محور کلی فیلم است ، کسی که در دنیای واقعی نیز یک مرده شور است.

شوخ طبعی ویران کننده این کارگردان 32 ساله ، هر جایی که فضا به خاطر موضوع و محتوای خود سنگین می شود به داد فیلم می رسد و به روند حرکت فیلم حیاتی دوباره می بخشد. اسفندیار هم مثل بسیاری از مشتریان سابقش حالا حضور فرشته مرگ را احساس می کند اما آن چیزی که باعث می شود با یک اثر متفاوت روبرو باشیم ، گفت وگوهای صمیمانه اسفندیار با فرشته مرگ یا همان عزرائیل است. عزرائیلی که از طریق یک تلویزیون سیاه و سفید با اسفندیار سخن می گوید.

همین همنشینی و حضور است که او را به فکر می اندازد در پی عذرخواهی و طلب بخشش از کسانی باشد که عمری تحت سلطه اش بودند و در فرمانروایی کوچکش یعنی قبرستان روستا گاهی آنها را آزار داده است. به همین خاطر به سراغ «دلبر» همکار دیگرش در گورستان و کسانی چون قبرکن و جوان مسئول آتش زدن لباس ها می رود تا از آنها به خاطر برخوردهای تند خود طلب بخشایش کند. نتیجه این حس مومنانه قبل از مرگ یک سلسله سکانس های خنده دار هم هست که بازیگران غیرحرفه ای فیلم به صورت درخشانی آن را اجرا می کنند.

صداگذاری درخشان فیلم دیگر نکته ای است که می توان به آن اشاره کرد چون توانسته جلوه های تصویری اثر را به خوبی تکمیل کند. از سوی دیگر لانگ شات های بی پرده هم به خوبی زمینه عمیق تر فیلم را در خود به دنبال می کشند ، مخصوصا این که امیریوسفی استاد این گونه شوخی های تصویری ست. برای مثال در صحنه ای که اسفندیار می خواهد ژست و موقعیتش را هنگام مرگ انتخاب کند ما با برخوردی فوق العاده با موضوع تلخی مثل مرگ روبرو می شویم. این که او نمی داند در حال خواب می خواهد بمیرد یا مثلا هنگام نیایش (نماز خواندن) باعث می شود مخاطب در مواجهه غریب و نامتعارفی با مرگ قرار بگیرد.

نمونه دیگری از این شوخی های بکر و منحصر به فرد زمانی است که اسفندیار در حال آموزش شستشوی مرده به شاگردش است و در میانه این پروژه آموزشی ناگهان جسد از جا بر می خیزد و درخواستی میکند! تا ما را درغافلگیری های مدام فیلم با لذت غرق کند.

در حالی که موضوع بسیاری از فیلمهای ایرانی در سالهای اخیر (1383) کودکان بوده اند دیدن فیلمی با موضوع طنز و در مورد مرگ ، تغییر بسیار دلنشینی در سینمای ایران است.

امیریوسفی توانسته با شوخ طبعی ویژه اش فیلمی بسازد که قدمهای بزرگی را در جهت هدف درستش برمی دارد.

زندگی اسفندیار با مردگان ، همه جوهره عجیب «خواب تلخ» را شکل می دهد. در ضبط این فیلم شبه مستند گاهی جزئیات بسیار ریز به صورت افسانه وار و غریب درآمده اند و گاهی به شدت طنزآمیز شده اند. به ویژه در یک چهارم آخر «خواب تلخ» شاهد ترکیب بسیار شگفت انگیز و جسورانهای هستیم که به نوعی می تواند برداشتی ادبی و شرقی از یک کمدی ترسناک باشد. البته این اثر بیشتر رو به نقطه پایان و عزیمت نهایی انسانها دارد و آن طنز ملایم که هرگز نگاه کارگردان را ترک نمی کند چاشنی فیلم است.

امیریوسفی با شعبدهای سرگرم کننده و طنازانه به ضبط این کار نه چندان ساده می پردازد. این خصوصیات و طنز ظریف فیلم به خواب تلخ اصالت ویژه ای می دهد و آن را بی نهایت فریبنده و شیطنت آمیز می کند. «خواب تلخ» طنزی دیوانه وار با ریسکی جسورانه است. در این فیلم تکرار قدرتمندانه موضوع مرگ ، موفق شده خستگی را از تن مان درآورد و این حس را هرگز فراموش نخواهیم کرد.»