بیوگرافی علی باباچاهی و همسر و فرزندانش تا فوت

علی باباچاهی و بیوگرافی علی باباچاهی و اخبار علی باباچاهی و علی باباچاهی کیست و علی باباچاهی کجاست و چه خبر از علی باباچاهی و فوت علی باباچاهی و علی باباچاهی اهل کجاست و علت مرگ علی باباچاهی و درگذشت علی باباچاهی و عکس همسر علی باباچاهی در نم نمک.

زندگینامه علی باباچاهی و همسرش(Ali Babachahi)

علی باباچاهی متولد 21 دی 1321 در استان بوشهر شاعر ، نویسنده ، محقق و منتقد ایرانی بود که 4 اسفند 1404 در 83 سالگی درگذشت.

خانواده و اصالت

علی باباچاهی ، شاعر و منتقد ادبی متولد بندر کنگان استان بوشهر بود.

او دوره دبستان و دبیرستان را در بوشهر گذراند. در دوره اول متوسطه ، به شعر و ادبیات علاقه مند شد که در این دوره شعرهایش در مجلات تهران ، با نام مستعار «ع. فریاد» چاپ می شد. اما وقتی یکی از شعرهای این شاعر در مجله امید ایران به عنوان «بهترین شعر هفته» به چاپ رسید ، شعرهایش را به امضای خودش در مجلات چاپ کرد.

باباچاهی حدود سال 1345 وارد آموزش و پرورش شد و به مدت 18 سال در بوشهر به تدریس ادبیات مشغول شد.

عکس جوانی علی باباچاهی

وضعیت ازدواج و همسر علی باباچاهی

همسر علی باباچاهی فرخنده بختیاری بود و فرزندانش غزل و بهرنگ نام دارند. 

قبل و بعد انقلاب

این شاعر و منتقد ادبی در سال های قبل از انقلاب ، در مجلات «خوشه» ، «روشنفکر» ، «رودکی» ، «کتاب هفته» و جنگ های ادبی حضوری مستمر داشت و بعد از انقلاب ، بیشتر مجلات و نشریه های ادبی او را به نوشتن مقاله و انجام مصاحبه دعوت می کردند. باباچاهی در کنار مصاحبه های متعدد و طرح مقولات جدید ، به طرح «شعر پسانیمایی» پرداخت و بعداً «شعر در وضعیت دیگر» را مطرح ساخت که بحث های زیادی را دامن زد.

آثار علی باباچاهی

«در بی تکیه گاهی» ، «جهان و روشنایی های غمناک» ، «از نسل آفتاب» ، «صدای شن» ، «از خاک مان آفتاب برمی آید» ، «آوای دریامردان» ، «منزل های دریا بی نشان است» ، «نم نم بارانم» ، «عقل عذابم می دهد» ، «قیافه ام که خیلی مشکوک است» ، «رفته بودم به صید نهنگ» ، «پیکاسو در آب های خلیج فارس» ، «فقط از پریان دریایی زخم زبان نمی خورَد» ، «هوش و حواس گُل شب بو برای من کافی ست» ، «گُلِ بارانِ هزار روزه» ، «دنیا اشتباه می کند» ، «بیا گوش ماهی جمع کنیم» ، «به شیوه خودشان عاشق می شوند» ، «باغ انار از این طرف است» ، «در غارهای پُر از نرگس» ، «این کشتی پراسرار» ، «اتاق بر آب راه می روم» ، «قشنگی دنیا به همین است» ، «آدم ها در غروب اسم ندارند» و «آئورا و دیگران من» از مجموعه شعرهای او هستند.