کن لوچ کیست و الان کجاست؟ + بیوگرافی

«کن لوچ» کارگردان کهنه کار بریتانیایی ، حمایت خود را از «جاناتان گلیزر» به خاطر سخنرانی جنجالی او در مراسم اسکار 2024 اعلام کرد و به قطعی از پایان دوران فیلمسازی خود خبر داد.

«کن لوچ»؛ از دفاع از نطق اسکاری تا پایان راه فیلمسازی

به گزارش نم نمک ، «کن لوچ» در مصاحبه با ورایتی گفت که برای «جاناتان گلیزر» احترام زیادی قائل است و سخنرانی او در مراسم اسکار 2024 را بسیار شجاعانه توصیف کرد و گفت : «مطمئن هستم که او پیامدهای احتمالی این صحبت ها را درک کرده است ، که او را همچنان شجاع تر می کند ، بنابراین من برای او و کارش احترام زیادی قائل هستم»

سخنرانی گلیزر پس از دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم بین المللی برای فیلم «منطقه مورد علاقه» مبنی بر این که یهودیت و هولوکاست با ربوده شدن زندگی مردم توسط یک اشغالگر» مخالف است ، با واکنش های متفاوتی از سوی طرف های بحث در مورد جنگ غزه داشت.

بنیاد بازماندگان هولوکاست ایالات متحده آمریکا سخنرانی گلیزر را «از نظر اخلاقی غیرقابل دفاع» خواند ، صدها نفر از چهره های صنعت خلاق یهودی نامه ای سرگشاده امضا کردند که ادعا می کرد گلیزر به نفرت فزاینده ضد یهودی در سراسر جهان دامن می زند. از سوی دیگر ، گلیزر توسط افرادی مانند «پیوتر سیوینسکی» مدیر یادبود آشویتس که گفت گلیزر یک هشدار اخلاقی جهانی علیه انسان زدایی صادر کرد و «تونی کوشنر» نمایشنامه نویس مورد حمایت قرار گرفت.

«کن لوچ» افزود : «گلیزر از حمایت بسیاری از یهودیان برخوردار شده که معتقدند صحبت های او بر خلاف کلیشه ای است که همه یهودیان از کاری که اسرائیل انجام می دهد حمایت می کنند ، زیرا واضح است که اینطور نیست ...».

«لوچ» در جوایز فیلم بفتا در ماه فوریه اعتراض خود را در مورد درگیری غزه انجام داد و در حالی که «پل لاورتی» فیلمنامه نویس پوستر «قتل عام را متوقف کنید» را بالا نگه داشته بود ، لوچ نیز با مشت های گره کرده خود حمایت خود را نشان داد.

این کارگردان با اشاره به این که تلاش کرده پروژه ای درباره خاورمیانه به مرحله اجرا درآورد اما موفق نشده ، گفت : «این موضوعی بود که دوست داشتم روی آن کار کنم ، اما نمی دانستم چگونه با آن رو به رو شوم. این فیلم باید یک مستند می شد ، اما پروژه بزرگی بود و مطمئناً در دهه گذشته فراتر از توان من بود».

در همین مصاحبه ، لوچ تاکید کرد که «بلوط پیر» جدیدترین فیلم او درباره پناهندگان ساکن شمال شرقی انگلیس ، تقریباً به طور قطع آخرین فیلم او بود و او دیگر به پایان خط رسیده است.

وی افزود : «سعی می کنم فقط به آینده فکر کنم و نوستالژیک نباشم. فیلم نساختن بدان معنا نیست که ارتباطم با فیلم ها و دانشجویان و افرادی که درباره فیلم می نویسند تمام می شود».

«کن لوچ» فیلمساز مطرح انگلیسی پیش از پانزدهمین حضورش در جشنواره کن سال گذشته با فیلم «بلوط پبر» در گفتگو با هالیوود ریپورتر ، اذعان کرده بود که «واقعاً ، ساخت دوباره یک فیلم بلند برایش دشوار خواهد بود و عنوان کرده بود : «ساخت فیلم ها چند سال طول می کشد و من تقریباً 90 ساله خواهم شد و قابلیت های شما رو به کاهش است. حافظه کوتاه مدت شما از بین می رود و بینایی من در حال حاضر بسیار مزخرف است ، بنابراین بسیار مشکل است».

البته «لوچ» پیش از این نیز چند بار اعلام بازنشستگی کرده بود. وقتی در سال 2014 فیلم «جیمی هال» را به مسابقه کن آورد ، قبلاً اعلام کرده بود که آخرین فیلم بلند او بوده است. اما انتخاب دولت محافظه کار در سال 2015 و کاهش رفاه اجتماعی باعث شد که او در سال 2016 پشت دوربین فیلم «من ، دانیل بلیک» (I ، Daniel Blake) برود. این فیلم که حمله ای جدی به سیستم مزایای بریتانیا است ، دومین نخل طلای را برای این سینماگر پس از فیلم «بادی که مرغزار پیچید» در سال 2006 به همراه داشت و به شعاری برای عدالت اجتماعی در سراسر جهان تبدیل شد.

او پس از آن و در سال 2019 فیلم «متاسفیم جا ماندی» را ساخت که حمله ای شدید به ماهیت شکننده و مضر اقتصاد گیگ ، که از طریق داستان مردی که برای یک سرویس تحویل آمازون کار می کند روایت می شود. «لوچ» پس از نمایش این فیلم در کن دوباره گفت که این فیلم آخرین فیلم او خواهد بود که به کن می آید اما باز هم اینطور نبود.

«لوچ» حالا با 15 بار حضور در بخش رقابتی جشنواره کن ، رکورددار و قهرمان معتبرترین رویداد سینمایی جهان است. وی اولین بار در سال 1979 با فیلم «جک سیاه» به جشنواره کن رفت که جایزه فیپرشی را دریافت کرد و در سال 1981 با فیلم «نگاه ها و لبخندها» اولین بار نامزد نخل طلا شد که دو جایزه کلیسای جهانی و سینمای جوان را به دست آورد.

این کارگردان سرشناس در سال 1990 با فیلم سیاسی «دستورکار پنهان» بار دیگر نامزد نخل طلای کن شد و این بار هم دو جایزه هیات داوران و کلیسای جهانی را به خود اختصاص داد.

«کن لوچ» در سال 1991 با فیلم «اراذل و اوباش» به جشنواره کن رفت و جایزه فدراسیون بین المللی منتقدین فیلم را گرفت. پس از آن با فیلم «بارش سنگ ها» در سال 1993 دوباره نامزد نخل طلا شد و این بار نیز جایزه هیات داوران به وی اعطا شد.

کارگردان ضدجنگ انگلیسی با فیلم «سرزمین و آزادی» در سال 1995 در آستانه کسب نخل طلا قرار گرفت اما دو جایزه فیپرشی و کلیسای جهانی نصیب او شد؛ فیلم های «نام من جو است» (1998) ، «نان و گل های رز» (2000) و «شانزده سالگی شیرین» (2002) نیز در ادامه در جشنواره کن نامزد نخل طلا شد.

وی در نهایت در سال 2006 با فیلم تحسین شده «بادی که به مرغزار می وزد» نخل طلای کن را تصاحب کرد و در سال های 2009 با فیلم «در جست وجوی اریک» و در سال 2010 با فیلم «مسیر ایرلندی» دوباره نامزد نخل طلا بود و در سال 2012 با فیلم «سهم فرشته» جایزه هیات داوران جشنواره کن را از آن خود کرد و در سال 2014 نیز فیلم «جیمی هال» را به کن برد.

لوچ در سال 2016 برای دومین بار با فیلم تحسین شده «من ، دنیل بلیک» موفق به کسب جایزه نخل طلای بهترین فیلم شد تا نام خود را در میان چند کارگردان معدود سینمای جهان با دو نخل طلا ثبت کند و در سال 2019 هم از «متاسفیم جا ماندی» در کن رونمایی کرد.

از جمله دیگر افتخارات این کارگردان کهنه کار می توان به دریافت شیر طلای افتخاری ونیز در سال 1994، جایزه بهترین فیلم خارجی جوایز سینمایی سزاز با فیلم «سرزمین و آزادی» در سال 1996 و جایزه یک عمر دستاورد هنری از جوایز فیلم اروپا در سال 2009 اشاره کرد.

بیوگرافی کن لوچ

کنت "کِن" لوچ متولد 17 ژوئن 1936 کارگردان سینما و تلویزیون اهل انگلستان است. او به خاطر سبک کارگردانی ناتورالیستی و متأثر از واقع گرایی اجتماعی شناخته می شود.

زندگی شخصی

• همسر : لزلی اشتون (ازدواج 1962)
• فرزندان : جیم لوچ ، اما لوچ ، استیون لوچ ، نیکلاس لوچ ، هانا لوچ