سید جلال موسوی شاعر قزوینی درگذشت + بیوگرافی

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، جلال موسوی و فوت جلال موسوی و بیماری جلال موسوی و بیوگرافی جلال موسوی و اخبار جلال موسوی و حواشی جلال موسوی و جلال موسوی کیست و جلال موسوی کجاست و چه خبر از جلال موسوی و جلال موسوی اهل کجاست و جلال موسوی در بیمارستان و علت مرگ جلال موسوی و درگذشت جلال موسوی در نم نمک.

«سید جلال موسوی» شاعر پیشکسوت قزوینی درگذشت

«سید جلال موسوی» شاعر آیینی پیشکسوت اهل قزوین صبح امروز 6 اردیبهشت در زادگاهش دارفانی را وداع گفت.

به گزارش نم نمک ، «سید جلال موسوی» شاعر آیینی پیشکسوت اهل قزوین که در چند سال اخیر در بستر بیماری بود ، صبح امروز 6 اردیبهشت 1402 در 80 سالگی دار فانی را وداع گفت.

از آثار این شاعر فرهیخته می توان به «سوره سوره سرسبزی» ، «در کربلا همایش گل های پرپر است» و «شب بود و ماه حوصله آمدن نداشت» اشاره کرد.

سیدجلال؛ شاعری آینده نگر

حسین اسرافیلی ، شاعر و پژوهشگر در مراسم رونمایی از کتاب «شب بود و ماه حوصله آمدن نداشت» آخرین اثر منتشر شده موسوی که به همت حوزه هنری قزوین چهارم مهر ماه 1401 برگزار شد ، اظهار کرد : سیدجلال موسوی نه تنها نگاه تازه ای به عاشورا دارد بلکه وقایع را به زبان تازه ای بیان می کند. زمانی که شعر سیدجلال موسوی را می خوانیم درمی یابیم با یک شاعر آینده نگر روبه رو هستیم که با شجاعت اصطلاحات و واژگانی را در شعرش به کار برده تا مورد استفاده آیندگان قرار گیرد.

این شاعر بیان کرد : سیدجلال شجاعانه و صادقانه شعر می نویسد و موضوعاتی که او در اشعارش عنوان می کند نشان می دهد نگاهش با اتفاقات و وقایع روز گره خورده است.

شاعری گمنام و غریب در زادگاهش

محمدعلی حضرتی ، شاعر و پژوهشگر قزوینی نیز در مراسم رونمایی این کتاب اظهار کرد : سید جلال موسوی یکی از بزرگترین شاعران آیینی در مقیاس ملی است که متأسفانه حتی در زادگاه خود ، قزوین هم به خوبی شناخته نشد. سید جلال در تراز شعر آیینی بی گمان یکی از 10 شاعر اول کشور است ولی شناخته نشد چراکه مانند بسیاری از شاعران به تهران مهاجرت نکرد و در زادگاهش صادقانه و بی ادعا زیست و شعر نوشت.

وی ادامه داد : سیدجلال اگر در شهری غیرقزوین می زیست شاید سرنوشتی متفاوت داشت ، شاعری که در زمانی زبانش تغییر کرده که پذیرشش متصور نیست؛ او در میانسالی آن هنگام که تغییر زبان برای شاعران دیگر بسیار دشوار است زبانش را دگرگون کرد.

حضرتی گفت : این شاعر در شعرهای آیینی خود کربلا را در درون ما نشان می دهد تا ما را با عمق واقعه همراه کند؛ شاعری که شعرهایش در بیلبوردهای شهری فراگیر می شود اما خودش بی اینکه قدرش را بدانند گمنام و غریبانه روی تخت بیماری قرار دارد.