آیین ورزش های پهلوانی و زورخانه ای

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، شرکت کنندگان در آیین پهلوانی باید به جامعه فعلی خود وابسته و علاقه مند باشند تا بتوانند به کسانی که احتیاج به کمک دارند، خدمت کنند. در طول آموزش ها، امور اخلاقی و ارزش های جوانمردی را زیر نظر پیشکسوت فرا می گیرند.

آیین ورزش های پهلوانی و زورخانه ای

پهلوانی یک هنر چند بعدی و اصیل ایرانی است که عناصر اسلامی ، فلسفه عرفانی و باورهای ایران باستان را با هم ترکیب کرده است. در طول تاریخ ، ایرانیان برای پرورش تن و هم‏ چنین ترویج خلق و خوی پهلوانی اهمیت ویژه ‏ای قائل بودند.

در جامعه سنتی ایران زورخانه جایگاهی مقدس برای پروردن تن و اندام و نیرومند کردن اندیشه و اخلاق بود. فضای درون زورخانه با هوای عطرآگین و نیروبخش خصائل پهلوانی و سلحشوری و رفتار و اخلاق جوان مردی و ایثارگری آکنده بود.

هنر پهلوانی یک آیین مذهبی است که از حرکات سبک در آن استفاده می شود و معمولا به طور متوسط توسط 10 تا 20 نفر اجرا می گردد. هرکدام از وسایلی که در این ورزش آیینی استفاده می گردد نمایانگر یکی از سلاح های باستانی است.

این آیین در زورخانه که مکان گنبدی شکل مقدس با یک گود هشت ضلعی و مکان مخصوص بینندگان است ، اجرا می گردد.

«مرشد» کسی است که آیین پهلوانی را راهبری می کند و شعرهای رزمی و عرفانی را به وسیله ضرب اجرا می نماید. اشعاری که مرشد اجرا می کند نکات اخلاقی و اجتماعی می باشد که در ادبیات زورخانه ای وجود دارد.

شرکت کنندگان در آیین پهلوانی باید به جامعه فعلی خود وابسته و علاقه مند باشند تا بتوانند به کسانی که احتیاج به کمک دارند ، خدمت کنند. در طول آموزش ها ، امور اخلاقی و ارزش های جوانمردی را زیر نظر پیشکسوت فرا می گیرند.

کسانی که مهارت و هنر پهلوانی را آموزش می دهند پله های اخلاقی و اصول مذهبی را طی کرده به جایگاه والایی از روحانیت و اعتبار می رسند.

در حال حاضر بیش از 500 زورخانه در سراسر ایران که هر کدام دارای تعداد زیادی پیشکسوت و شرکت کننده می باشند ، وجود دارد.