تاریخچه نان لواش در ایران و مخترع آن

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، تاریخچه نان لواش در ایران و مخترع نان لواش و تاریخچه نان برسن و عکس نان لواش و نان تافتون در ایران و عکس انواع نان و تاریخچه انواع نان و تحقیق نان و نان چیست و انواع نان ایرانی در نم نمک.

نان لواش از کجا می آید؟

لواش ظاهرا ترکی است. به لِواش و لَباش نیز شهرت دارد. در ایران به شکل های گوناگون پخت می شود. فرهنگ جهانگیری در یکی از معانی لاوَک می نویسد : نانی بُوَد تُنُک ، که آن را لواش نیز گویند. قدمت این نان از حضور آن در شعر برخی شاعران مانند مولانا و نزاری پیداست.

اولیا چلبی ، جهانگرد عثمانی ، در 1655 به نان لواش در قزوین اشاره کرده ، و شاردن نیز از آن به نام لواچ یاد کرده است.

گویا لواش در تهران تا اواخر قرن نوزدهم نبود و آن را از روستاهای اطراف به عنوان سوغات می آوردند. در اواسط 1980 نانوایی های لواش تنورهایی نصب کردند که هم تراز زمین بودند و کارگران هم نشسته کار می کردند. این نان به لواش زمینی شهرت داشت.

نان لواش چیست؟

نان لواش نان نازک تردی است به ضخامت حدود سه میلی متر که از خمیر فطیر یا خمیر «کم ورآمده» پخته می شود. این نان را نان تنوری هم می گویند. نانی را که از همان خمیر ساخته شده ولی بسیار نازک باشد ، نان خانگی می نامند که پس از پخت بسیار نازک می شود.

نان لواش ارمنی است؟

این نان را در ایران لواش و در جمهوری ارمنستان لاواش می نامند. در گرجستان آن را «سومخوری لواشی» یعنی لواش ارمنی می خوانند.

درباره ریشه و اصلیت آن ، دانشنامه خوراک کلیمی می نویسد که اصل آن از خاورمیانه از ایران بوده است. برخی اصل آن را سومری دانسته اند.

لواش یک واژه ارمنی است و خاستگاه این نان نیز متعلق به ارمنستان است و این کشور نیز نان لواش را به عنوان میراث فرهنگی و معنوی کشورش در یونسکو ثبت کرد و ایران درخواست میراث مشترک داد.

نان لواش با نام لَواش ، لِواش و لَباش در بیشتر نقاط ایران شهرت دارد و پخته می شود که از نان های سنتی کهن ایرانیان است ، و ارمنستان هم یکی از حوزه های تأثیرپذیر از فرهنگ ایران بوده که سنت لواش پزی را از ایران وام گرفته است. بنا بر منابع اطلاعات کتبی ، دست کم 800 سال است که فقط از رواج و شهرت عام آن در ایران می گذرد.

سایر کاربری ها

نان لواش خانگی و ساجیِ قزوین از گذشته های دور در همه خانه ها پخته می شده و شهرت به سزایی داشته است.

اشعاری درباره نان لواش

• مولوی : گر عُمَرنامی تو اندر شهر کاش -کس بِنَفروشد به صد دانگت لواش
• نزاری بیرجندی : پوزِ خود را لویشه کردستمتا طمع بگسلد ز قرصِ لواش
• یحیی کاشی : وآنگهی بر صف لواش زندیاعلی گوید و بر آش زند