مهمان بختی شاعر و نویسنده تاجیک درگذشت + بیوگرافی

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، مهمان بختی و فوت مهمان بختی و بیماری مهمان بختی و بیوگرافی مهمان بختی و اخبار مهمان بختی و حواشی مهمان بختی و مهمان بختی کیست و مهمان بختی کجاست و چه خبر از مهمان بختی و مهمان بختی در بیمارستان و علت مرگ مهمان بختی و درگذشت مهمان بختی در نم نمک.

بیوگرافی و علت مرگ مهمان بختی شاعر و نویسنده تاجیک

مهمان بختی ، شاعر و نویسنده تاجیکستان که می گفت «از ازل تا به ابد قسمت من ، ایران است!» ، در سن 82 سالگی در شهر دوشنبه درگذشت.

مهمان بختی ، نویسنده ، شاعر و درام نویس سرشناس تاجیک ، عضو اتحادیه نویسندگان تاجیکستان و برنده جایزه دولتی تاجیکستان به نام ابوعبدالله رودکی (1998) ، دیروز (29 اردیبهشت 1401) در شهر دوشنبه ، پایتخت تاجیکستان ، چشم از جهان فرو بست.

مهمان بختی در سال 1940 میلادی در روستای «شل» ناحیه «غرم» (رشت کنونی) متولد شد. وی فارغ التحصیل رشته تاریخ و زبان و ادبیات فارسی تاجیکی دانشگاه آموزگاری دوشنبه در سال 1963 میلادی و فارغ التحصیل دانشکده ادبی گورکی مسکو در 1975 میلادی بود.

از استاد مهمان بختی آثار متنوعی به نظم و نثر نشر یافته که پاره ای از آن ها ، جوایز گوناگونی را از آن خود کرده است.

سروده های مهمان بختی از سال 1960 در روزنامه ها و مجله های مختلف تاجیکستان به چاپ رسیده است. وی برای کودکان نیز شعر و داستان نوشته است.

شماری از نمایشنامه های رئیس اتحادیه نویسندگان تاجیکستان ، در تئاترهای دوشنبه و دیگر شهرها به روی صحنه رفته و برخی از آثارش نیز به زبان های گوناگون از جمله زبان روسی ترجمه و انتشار یافته است.

سرور بختی ، فرزند استاد مهمان بختی هم که از دیپلمات های فرهنگی بلند پایه تاجیکستان است ، قریب 27 ماه ریاست موسسه فرهنگی اکو را در تهران بر عهده داشت که به تازگی ایران را به مقصد دوشنبه ترک کرده بود.

از سروده های مشهور و دل انگیز استاد مهمان بختی که گویای عشق وی به ایران است ، شعر مشهور «ایران» است :

از ازل تا به ابد قسمت من ایران است

که نشانش پرِ سیمرغ و دل شیران است

همه گویند که ایران چه بزرگ است ، بزرگ

این همه در سخن و در خرد پیران است

تا ابد دشمنت ای کشور زیبا حتی

از بلندای مقام تو بسی حیران است

بخت بدبین که میان تو و من فاصله هاست

تخت سامان و قباد من و تو ایران است

دوستم قیمت هم بستی و هم دستی دان

که همین روزی ما از فلک و دوران است

ره مهر من و تو می گذرد از راهی

کز بخارا و دوشنبه به دل تهران است.