حمید رسایی در برنامه رک شو مجید واشقانی[مصاحبه کامل]

در این مطلب جدید در سال 1405 و سال 2026 ، حمید رسایی در برنامه رک شو و برنامه رک با حمید رسایی و مصاحبه مجید واشقانی با حمید رسایی در برنامه رک شو و ماجرای جنگ از زبان حمید رسایی در برنامه رک شو در نم نمک.

مصاحبه جنجالی با حمید رسایی در برنامه رک شو

در قسمت 49 برنامه رک ، مجید واشقانی میزبان حمید رسایی است؛ چهره ای سیاسی که سال هاست نام او با موضع گیری های صریح ، حضور فعال در جدل های رسانه ای و مواضع تند و بی پرده در فضای سیاسی ایران گره خورده است.

این گفت وگو از همان ابتدا با یک پرسش مستقیم شروع می شود : آیا حضور دائمی یک نماینده در استحکاک ها و جنجال های سیاسی ، بخشی از وظیفه نمایندگی است یا تبدیل شدن به یک سبک زندگی سیاسی؟

حمید رسایی در پاسخ ، خود را پیش از آنکه صرفاً یک نماینده بداند ، یک چهره رسانه ای معرفی می کند و تأکید دارد که نماینده طبق قانون اساسی می تواند درباره همه موضوعات اظهار نظر کند. اما گفت وگو به همین نقطه محدود نمی ماند و به موضوعاتی چالشی تر می رسد؛ از فیلترینگ و حکمرانی فضای مجازی تا قانون حجاب ، دو قطبی های اجتماعی ، جنگ رسانه ای ، مذاکره و نسبت مردم با حاکمیت در شرایط جنگی.

بیوگرافی مهمان

حمید رسایی ، متولد 1 مرداد 1347، روحانی و سیاستمدار ایرانی است. او نماینده دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه تهران ، ری ، شمیرانات ، اسلامشهر و پردیس است و پیش تر نیز در دوره های هشتم و نهم مجلس ، نماینده همین حوزه بوده است.

رسایی در خانواده ای گیلانی در تهران به دنیا آمد و دوران تحصیل خود را در خیابان ایران تهران گذراند. او از نوجوانی با فضای بسیج و جبهه آشنا شد و پس از پایان تحصیلات متوسطه ، در سال 1365 وارد حوزه علمیه قم شد.

او سابقه فعالیت فرهنگی ، تبلیغی و سیاسی دارد و مدتی نیز برای تدریس و تبلیغ دینی در خارج از کشور حضور داشته است. رسایی از اعضای شورای مرکزی قرارگاه عمار است و فعالیت سیاسی خود را از دهه 70 با انتشار کتابی با موضوع «روحانیت و سلامت انتخابات» آغاز کرد. او همچنین از حامیان محمود احمدی نژاد در دوره نخست ریاست جمهوری وی بود و تاکنون چندین عنوان کتاب منتشر کرده است.

حمید رسایی؛ نماینده یا کنشگر رسانه ای؟

یکی از محورهای اصلی گفت وگو ، نسبت حمید رسایی با رسانه است. مجید واشقانی از همان ابتدا می پرسد آیا حضور پررنگ او در استحکاک های سیاسی ، بخشی از مسئولیت نمایندگی است یا انتخابی برای دیده شدن.

رسایی در پاسخ توضیح می دهد که پیش از نمایندگی ، خود را یک آدم رسانه ای می داند و رسانه را یکی از مهم ترین ابزارهای اثرگذاری می شمارد. او می گوید در مجلس ، تریبون رسمی همیشه در اختیار نماینده نیست و به همین دلیل از ابتدا تلاش کرده رسانه شخصی خود را داشته باشد.

به گفته او :

«من قبل از اینکه نماینده باشم یه آدم رسانه ای بودم. همین الانم رسانه ای هستم.»

در این بخش ، واشقانی هم  این سوال را هم مطرح می کند که آیا این حضور دائمی ، گاهی تبدیل به نوعی «لایف استایل سیاسی» برای ماندن در کانون توجه نشده است؟

رسایی این برداشت را رد می کند و می گوید اگر نیت اصلی دیده شدن باشد ، از نظر اخلاقی قابل دفاع نیست؛ اما اگر دیده شدن نتیجه انجام وظیفه باشد ، نمی توان از آن فرار کرد.

موضع داشتن ، هزینه دارد

بخش مهمی از گفت وگو درباره این است که چرا رسایی معمولاً موضع های تند و شفاف دارد و از حرف های دوپهلو پرهیز می کند. او معتقد است چهره سیاسی یا رسانه ای اگر در بزنگاه ها موضع نگیرد ، اساساً دلیل مراجعه مردم به او از بین می رود.

رسایی در این بخش از تعبیر «موضع گرد» استفاده می کند؛ یعنی کسی طوری حرف بزند که هیچ کس از او ناراحت نشود و هر گروهی بتواند بخشی از حرفش را به نفع خودش تفسیر کند.

او می گوید :

«بعضیا موضعشون گرده؛ یعنی جوری حرف می زنن که به کسی برنخوره.»

در مقابل ، رسایی معتقد است کسی که وارد سیاست شده ، باید زاویه اش را روشن کند؛ حتی اگر بخشی از جامعه از او بدشان بیاید.

 فیلترینگ ، اینترنت و مسئله حکمرانی فضای مجازی

در بخش هایی از برنامه ، بحث درباره فیلترینگ و فضای مجازی است. مجید واشقانی صریحاً به رسایی می گوید او در ذهن افکار عمومی سابقه ای روشن در حمایت از محدودسازی اینترنت دارد. رسایی در پاسخ می گوید برخلاف این تصویر ، مخالف فیلترینگ است و مسئله اصلی را «حکمرانی» می داند ، نه صرفاً بستن.

او می گوید :

«من اصلاً مخالف فیلترینگم. من میگم باید حکمرانی کنیم؛ اگر حکمرانی نکنی ، مجبوری فیلترینگ کنی.»

رسایی معتقد است اینترنت فعلی ، چون زیرساخت و مدیریت آن در اختیار ایران نیست ، می تواند در حوزه امنیتی ، روانی ، فرهنگی و اطلاعاتی علیه کشور استفاده شود. او از ضرورت داشتن زیرساخت بومی ، نرم افزار بومی و مدیریت داخلی حرف می زند.

در مقابل ، واشقانی زاویه مردم را مطرح می کند و می گوید اگر نگرانی اصلی درباره مسئولان ، اطلاعات امنیتی و افراد هدفمند است ، باید برای همان گروه ها راهکار خاص طراحی شود؛ نه اینکه مردم عادی که داده محرمانه ای ندارند ، از دسترسی محروم شوند.

او به رسایی می گوید :

«شما الان وصلید ، مردم قطع هستند. »

حجاب ، قانون و مسئله اتحاد ملی

گفت وگو در ادامه به موضوع قانون حجاب و نسبت آن با شرایط جنگی می رسد. مجید واشقانی از زاویه اتحاد ملی وارد بحث می شود و می گوید در روزهایی که کشور درگیر جنگ و تهدید خارجی است ، دختر بی حجابی هم که در خیابان پرچم ایران به دست گرفته ، بخشی از همین جامعه و همین مقاومت است.

او از رسایی می پرسد آیا در چنین موقعیتی باید باز هم اولویت را به تذکر حجاب داد یا باید سرمایه اجتماعی شکل گرفته را حفظ کرد؟

رسایی توضیح می دهد که با برخورد فیزیکی و خشن با زنان بی حجاب موافق نیست ، اما معتقد است بی حجابی همچنان از نظر دینی ، قانونی و اخلاقی قابل تأیید نیست. او می گوید حضور این افراد در کنار مردم ، فرصتی برای ارتباط است ، نه مجوزی برای تأیید بی حجابی.

رسایی در این بخش می گوید :

«این خانم کف جامعه اگر دیروز که جنگم نبود و گل و گلاب بود ، برخورد فیزیکی با او درست نبود.»

اما در ادامه تأکید می کند :

«این کار غلطه؛ بی حجابی از نظر دین ما ، قانون ما و اخلاق ما درست نیست. من نمی تونم مشوق این کار باشم.»

واشقانی در مقابل ، نگرانی اش را این طور بیان می کند که جامعه امروز نیاز به مدارا دارد و اگر کسی آمده برای ایران ایستاده ، نباید همان لحظه با تذکر و برخورد ، از میدان کنار زده شود. 

مذاکره ، جنگ رسانه ای و روایت اول

در بخش پایانی ، گفت وگو به مذاکره ، آتش بس ، تنگه هرمز و جنگ رسانه ای کشیده می شود. رسایی معتقد است بخشی از التهاب جامعه به خاطر نبود پیوست رسانه ای در تصمیم های کلان است. او می گوید در موضوعاتی مثل مذاکره ، آتش بس یا تنگه هرمز ، وقتی روایت رسمی دیر ، مبهم یا ناقص ارائه شود ، طرف مقابل روایت اول را می گیرد و جامعه دچار سردرگمی می شود.

به گفته او :

«در زمان جنگ ، اولین چیزی هم که می خوای بگی رو باید درست بگی. روایت اول مهمه.»

رسایی معتقد است کشور به ستاد تبلیغات جنگ نیاز دارد؛ نهادی که بداند چه چیزی را ، چه زمانی و چگونه باید به افکار عمومی بگوید.